Wednesday, February 22, 2017

തെരുവു നായ്ക്കൾ പറയുന്നത്

                      
        “ആയിരമായിരം കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സ്നേഹവും ഭക്ഷണവും ആശ്രയവും  നൽകുന്നവർ എന്ന് കരുതി നിങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടിയവരാണു ഞങ്ങൾ. ഇന്ന് തെരുവിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞപ്പോൾ നിങ്ങൾ സഹായിച്ച് പരിണമിച്ച ഈ  തലച്ചോറ് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ  പ്രതിരോധിച്ചു പോകയാണ്. ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു  ഇടമാണിത്. ഇനി തിരിച്ച് ചെന്നായായി മാറാൻ ഞങ്ങൾക്കാവില്ല.  നിങ്ങൾക്ക് സംരക്ഷന തരാൻ ത്യാഗങ്ങൾ ചെയ്ത ഞങ്ങളെ ചൂഷിതവർഗ്ഗമാക്കി മാറ്റിയ നിങ്ങളോട് ചോദിച്ചു പോവുകയാണ്, എവിടേ നിങ്ങളുടെ ധർമ്മബോധം?  എവിടെ നിങ്ങടെ ഉത്തരവാദിത്തം?   ഞങ്ങളുടെ കഴിവുകളെ ചൂഷണം ചെയ്താണ് നിങ്ങൾ വിപ്ലവങ്ങൾ ജയിച്ചതെന്ന്, ഇന്ന് വീമ്പിളക്കുന്ന സംസ്കാരം കെട്ടിപ്പടുത്തതെന്ന് മറന്നു പോകുകയാണ്  മനുഷ്യരേ നിങ്ങൾ. നിങ്ങളെറിയുന്ന അധികാരത്തിന്റെ അപ്പക്കഷണങ്ങൾക്ക് വാലാട്ടി നിന്നെങ്കിൽ  ഞങ്ങൾ കൂടി നിർമ്മിച്ചെടുത്തതാണ് ഈ പുതുലോകം എന്ന ആത്മാഭിമാനം അകമേ  തുടിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. നിങ്ങൾ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, ഇന്നും നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരാണു ഞങ്ങൾ.  ഞങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ സംഘടിച്ചേ മതിയാവൂ എന്ന നിലയിൽ എത്തിച്ചത് നിങ്ങൾ തന്നെ അല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു പോകുകയാണ്……..”

   അഖിലകേരള തെരുവുനായ യൂണിയൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ  നേതാവ് ഇങ്ങനെ പ്രസംഗിച്ചേനേ. അതിൽ സത്യങ്ങളുണ്ടു താനും. മനുഷ്യൻ,  ഒരു തിരിച്ചുപോക്കില്ലത്തവണ്ണം അവരുടെ സഹകരണത്തോടെ  മാറ്റിയെടുത്തവരാണു നായ്ക്കൾ. കൂടെക്കൂട്ടിയ ജന്തുക്കളിൽ ഏറ്റവും പഴയത്, നമ്മളെ മനസ്സിലാക്കുന്ന  ഒരേ ഒരു ഹിംസ്ര ജന്തു.  മറ്റൊരു വളർത്തു മൃഗത്തിനും കിട്ടാത്തസ്ഥാനം നേടിയ ത്യാഗശീലർ.  നമ്മുടെ സന്തതസഹചാരി, കൂട്ടു നൽകുന്ന ഹൃദയാലു, പിരിമുറുക്കങ്ങൾക്ക് വിടുതൽ നൽകുന്ന ഇണ, കളിക്കുട്ടി, സാമൂഹ്യ/വൈകാരിക ആശ്രയം,  പല ചെയ്തികൾക്കും പിന്തുണനൽകുന്നവൻ, വിശ്വസ്തനും മനഃസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാരനും  ഇങ്ങനെ  മനുഷ്യനു പോലും പകരം വയ്ക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിലുള്ള വ്യക്തിത്വം ആണ് നായകളിൽ. വേട്ടയ്ക്കു സഹായിക്കുക എന്നതു മാത്രമല്ലാതെ സംരക്ഷണ, പ്രതിരോധം, ആടുമാടുകൾക്ക് കാവൽ ഇവയൊക്കെ ആദ്യകാലങ്ങളിൽത്തന്നെ സ്വമേധയാ ചെയ്തിരുന്നു. ഇവയൊന്നുമല്ലാതെ അന്ധർക്കും വികലംഗർക്കും സഹായവും ആശ്രയവും പോലത്തെ സേവനങ്ങൾ.  ബോംബ് മണത്തറിയുക, മയക്കുമരുന്നുകൾ കണ്ടുപിടിക്കുക മുതലായ മറ്റു ജോലികളും. ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റുക എന്നത് മറ്റു ജീവികൾക്ക് അസാദ്ധ്യമാണ്. മഞ്ഞിലോ മരുഭൂമിയിലോ കാട്ടിലോ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയവരെ കണ്ടു പിടിയ്ക്കുക, അത്യാഹിത ദുരന്തമേഖലകളിൽ സഹായം നൽകുക ഇങ്ങനെ മനുഷ്യനോ യന്ത്രത്തിനോ പറ്റാത്തതാണ് നായകൾ നിഷ്പ്രയാസം സാധിച്ചെടുക്കുന്നത്. മറ്റൊരു ജന്തുവിനും ആവാത്ത, അപരിചിതരുമായി ഇണങ്ങി പെരുമാറുക എന്നതും പ്രത്യേകതയാണ്.  മറ്റൊരു ഹിംസ്ര ജന്തുവായ,  അധികം ഇണങ്ങാൻ തയാറാകാത്ത  പൂച്ചയ്ക്ക് സാധിക്കാത്തതാണിത്.

       വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഇതിഹാസങ്ങൾ ജനിക്കും മുൻപേ ഈശ്വരൻ ജനിക്കും മുൻപേ  വെങ്കലയുഗത്തിനും ഇരുമ്പു യുഗത്തിനും മുൻപ്  കൃഷി എന്ന ആധുനികത വന്നുകേറുന്ന സമയത്തോ അതിനു തൊട്ട് മുൻപോ,  വീട് എന്നത് ഒരു സങ്കൽ‌പ്പം പോലുമല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്  അസംഭാവ്യമായ സഹകാരിത  ഉടലെടുക്കുകയുണ്ടായി ഒരു ജന്തുവുമായി- ചെമ്പൻ ചെന്നായയാണത്. സ്വൽ‌പ്പം അടുപ്പം കാണിച്ച ചെന്നായകളെ പലഘട്ടങ്ങളിൽക്കൂടി  സഹനത്തിന്റെ, വിശ്വാസതയുടെ, സ്നേഹത്തിന്റെ  പ്രതീകാത്മകബിംബമാക്കപ്പെട്ടു, അനുസരണത്തിന്റെ,  കർത്തവ്യപരായണതയുടെ, സ്വാമിഭക്തിയുടെ  സേവനസന്നദ്ധതയുടെ രൂപാങ്കനം ആയിരുന്നു അത്. മനുഷ്യസംസ്കാരം മാറി മറിയപ്പെട്ടു എന്ന് മാത്രമല്ല മനുഷ്യന്റെ അതിജീവനത്തിന്റെ ആധാരമാകുകയും ചെയ്തു ഈ ജീവികൾ.  മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും കൂടെ മെനഞ്ഞെടുത്ത ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ജനിതകശിൽ‌പ്പമാണ് നായകൾ.

         ഈ സ്നേഹസമ്പന്നതയുമായി മനുഷ്യന്റെ സാംസ്കാരികമുറ്റത്ത് വെറുതേ ഒരുദിവസം വന്നുകയറിയതല്ല നായകൾ. തന്മ്മയത്വത്തോടെ നമുക്കു വേണ്ടുന്ന ഗുണഗണങ്ങൾ  വേർ തിർച്ച്  പ്രജനനം ചെയ്യിച്ച്  മര്യാദാപുരുഷോത്തമന്മാരെ  വാർത്തെടുക്കുകയാണ്  ചെയ്തതു മനുഷ്യൻ. കൂടുതൽ ശരി പരിണമിക്കാൻ നായകളും കൂട്ടു നിൽക്കയോ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്തു എന്നതായിരിക്കും. പരിണാമത്തെ കൃത്രിമമായി മുന്നോട്ടോടിച്ച് പ്രകൃതിയെ വെല്ലു വിളിച്ച് ആദ്യമായി മനുഷ്യൻ ജനിതകമാറ്റം സംഭവിപ്പിച്ച ജീവി. ജി എം ഒ (Genetically Modified Organisms)  യുടെ കൃത്രിമത്വത്തെക്കുറിച്ചും പാരിസ്ഥിതിക വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ചും ആശങ്കാകുലരാകുന്നവർ വെറുതേ വിട്ടുകളയുന്ന ജീവി.  മനുഷ്യസംസ്കാരത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിച്ച , മനുഷ്യരുടെ സ്വാർത്ഥതാൽ‌പ്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാത്രം  സ്വരൂപിച്ചെടുത്ത നായക്കളുടെ കാര്യം സൌകര്യപൂർവ്വം മറക്കുകയാണ്  നിഷ്ക്കളങ്കത നടിയ്ക്കുന്ന പ്രകൃത്യാഭിനിവേശകർ. ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗധേയം നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിക്കുന്ന അനേകം ഇടപെടലുകളും സ്വാധീനവും അധികാരപ്രഭാവങ്ങളും നായ്ക്കുലത്തിന്റെ വരുതിയിൽ സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്നത്  ജനിതകമാറ്റം സംഭവിപ്പിച്ച വഴുതനങ്ങയ്ക്കെതിരേ പൊരുതുന്നവർ വിട്ടുകളയുന്നത്  അവർ വിവേകശീലർ അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രമല്ല, എതിർക്കാൻ പഴുതുകളില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ്.

     വെവ്വേറെയുള്ള  സ്പീഷീസുകൾ തമ്മിലുള്ള സംവേദനം (Interspecific communication)  സാദ്ധ്യമായ ഒരേ ഒരു ജന്തുവാണ് നായകൾ. ആനകൾക്ക് ചെറുതായി സാദ്ധ്യമാവുന്നുണ്ട് ഇത് എന്നത് മറക്കുന്നില്ല. . ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ഭക്ഷണം ഒരു കൈചൂണ്ടലിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാനും അത് തേടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടുവരാനും കഴിവുണ്ട് നായകൾക്ക്. ഇത്  അപൂർവ്വമായ തലച്ചോർ ജോലി ആണ്.  പട്ടിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ മനുഷ്യരുമായിട്ട് ഇടപകഴകുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ സാമൂഹ്യ-ബോധജ്ഞാന വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങും. ഇണക്കി വളർത്തുന്ന ചെന്നായ് ഒരിക്കലും പിടിച്ചെടുക്കാത്ത് തലച്ചോറർ പ്രവർത്തി. എന്നുവച്ചാൽ സാമൂഹ്യ-ബോധജ്ഞാന വികാരങൾ വീടിണക്കത്തിൽക്കൂടെ മാത്രം സംഭവിച്ചതാണെന്നാണ്  അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്.  ഇണക്കം കൂടുതലുള്ള നായ്ക്കളെ ബ്രീഡ് ചെയ്ത് ഏകോന്മുഖമാക്കിയപ്പോൾ  അറിവും ബോധവും  ആ തലച്ചോറിന്റെ ഗുണങ്ങളിലൊന്നായി വരികയാണുണ്ടായത്. മനുഷ്യരോടൊപ്പം വളരുമ്പോൾ അവരോട് പെരുമാറേണ്ട രീതികളും വളർച്ചാക്കാലത്ത് പട്ടിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ലഭിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.  മനുഷ്യരുടെ ശീലാനുബന്ധനത്തോട് (human conditioning)  ഗ്രഹണശീല (sensitive) ത്തോടെ പെരുമാറാൻ പഠിയ്ക്കുന്നു ഇക്കാലത്ത്. എന്നുവച്ചാൽ   പ്രാകൃതമായ ചെമ്പൻ ചെന്നായയുടേതിൽ നിന്നും മാറ്റിയെടുത്ത തലച്ചോറുമായാണ് ഇന്ന്  നാനാജാതി നായകളും  മൻഷ്യരുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണവും തിന്ന് –ഇതും അവരുടെ നിർബ്ബന്ധിതപരിണാമത്തിലെ ഒരു വൻ സംഭവം ആണ്- അവന്റെ കൂട്ടുകാരനും സംരക്ഷകനുമായി വിരാജിക്കുന്നത്.

       പരസ്പരം സഹായഗുണം വന്നുഭവിക്കുന്ന കാര്യത്തിലാണ് നായ്ക്കളും മനുഷ്യരും ഇണക്കത്തിന്റെ ആദ്യകാലങ്ങളിൽ യോജിച്ചിരുന്നതെന്നാണ് അനുമാനം. വേട്ടയാടിയും ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ തൽക്കാലം  കൈവശം വച്ചും നടന്നിരുന്ന മനുഷ്യനു മിച്ചം വന്ന ഭക്ഷണാംശം നുകരാൻ വന്നവർ മറ്റ് ജന്തുക്കളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം ചെറുതായിട്ടെങ്കിലും നൽകിയിരുന്നിരിക്കണം. മനുഷ്യനോട് പേടി കുറവായിരുന്ന ഇവർക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പം നൽകി ബ്രീഡ് ചെയ്ത് സ്ഥിരം സ്നേഹവാന്മ്മാരായ ഇവരെ – ചെന്നായകളെങ്കിലും- കൂടെ കൂട്ടിയിരുന്നിരിക്കണം.  വീട് കെട്ടി സ്ഥിരതാമസം തുടങ്ങാത്ത മനുഷ്യരോടൊപ്പം  സഞ്ചരിക്കാൻ ധൈര്യവാന്മാരായ ഇവകൾ മടി കാണിച്ചിരുന്നിരിക്കയില്ല.  അവബോധത്തിലും ഗ്രഹണശക്തിയിലും മുൻപേ നിന്നുരുന്ന ചെന്നായ്ക്കൾ-അദ്ഭുതകരമായ കേൾ വി ശക്തി, മണം പിടിയ്ക്കൽ, രാത്രിയിൽ കാണാൻ പറ്റുക ഒക്കെ-  മനുഷ്യർക്ക്  വേട്ടയാടലിലും പ്രതിരോധത്തിലും ഏറേ  സഹായികളായി. ഇരയുടെ അനക്കങ്ങളെപ്പറ്റി തമ്മിൽത്തമ്മിൽ അറിവു കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്ന ചെന്നായ്ക്കൾ ഈ സ്വഭാവ വിശേഷം മനുഷ്യരോട് സംവദിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചു.  ഈ കൂട്ടായ്മ  ഇര പിടുത്തത്തിലും ഭക്ഷണകാര്യ്യത്തിലും വൻ മാറ്റങ്ങളണ് ഉളവാക്കിയത്.  കൽച്ചീളുകൾ കൊണ്ട് ഉപകരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു മനുഷ്യർ ഈ സമയത്ത്.. നായ് രൂപം പ്രാപിച്ചു വരുന്ന ചെന്നായ്ക്കളുടെ കൂട്ടായ്മസ്വഭാവം അവർ മനുഷ്യരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുകയും കൽച്ചീൾ ഉപയോഗം അവർക്കും     ഉപകാരപ്രദമാകുകയും ചെയ്തു. രണ്ട് “ സോഷ്യൽ ഹണ്ടേഴ്സി“ന്റെ പാരസ്പര്യം. മനുഷ്യനു നന്നായി ചെയ്യാവുന്ന പലേ കാര്യങ്ങളും അതേ പോലെ ചെയ്ത് പങ്കാളിയായ, ഒരേ  പോലത്ത  ശക്തികൾ തമ്മിൽ പോരടിയ്ക്കാതെ പരസ്പരം സഹായിച്ച് അതിജീവനം ഒന്നാന്തരമാക്കിയ വേള.  അങ്ങനെ മനുഷ്യസംസ്കാരത്തിന്റെ ആരംഭഘട്ടം എന്ന ദശാസന്ധിയിൽ പ്രാധാന്യം നേടിയ ഒരേ ഒരു ജീവി ചെന്നായിൽ നിന്നും മാറി വന്ന നായ്ക്കൾ  ആയിത്തീർന്നു.
        
       ഏറ്റവും ബുദ്ധികൂടിയ പ്രൈമേറ്റുകളായ നമ്മൾ ഉറ്റ ബന്ധുക്കളായ ചിമ്പാൻസികളെ ഇണക്കാൻ ശ്രമിച്ചതേ ഇല്ല എന്നത് കൌതുകകരമാണ്. ബുദ്ധികൂർമ്മതയോ നമ്മളുടെ തദ് സാദൃശ്യമോ ഇവിടെ സംഗതമായി വന്നില്ല. ചിമ്പാൻസികൾ ഒട്ടും  സമൂഹാനുകൂലി (സോഷ്യൽ) അല്ല എന്നതാണു പ്രധാനകാരണം. നമ്മളെ സഹായിക്കാൻ അവർക്ക് താൽ‌പ്പര്യവുമില്ലായിരുന്നു. അതിനുള്ള വസ്തുവകകൾ അവരുടെ തലച്ചോറിൽ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണു സത്യം. നായ്ക്കളാവട്ടെ  അവരുടെ സംഭാവനകളാൽ നമ്മളേയും പരുവപ്പെടുത്തി എടുക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ഉപകരണം അതിന്റെ പ്രയോക്താവിനെ മാറ്റിയെടുക്കുന്ന അപൂർവ്വ പ്രതിഭാസം.

പേടി കുറഞ്ഞവർ മുന്നോട്ടു വരിക!
   ചെന്നായകളും മറ്റും നമ്മളെ കണ്ടാൽ ഓടിയൊളിയ്ക്കുന്നത് പേടി കൊണ്ടാണ്. കൂടുതൽ അക്രമാസക്തർ ആകുന്നതും അവർ പ്രതിരോധം ആവശ്യപ്പെടുന്ന അവസ്ഥാവിശേഷത്തിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന മുന്നറിവ് ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്. ഇണങ്ങിത്തുടങ്ങിയ ആദ്യകാല ചെന്നായ്ക്കൾ  തങ്ങൾ പാവങ്ങളാണെന്നും ആക്രമിക്കാൻ യാതൊരു പ്ലാനുമില്ലെന്നും ഉള്ള നോടീസ് ആദ്യമേ മനുഷ്യന്റെ കയ്യിൽ വച്ചുകൊടുത്തിരുന്നിരിക്കണം. മനുഷ്യർ മിച്ചമിട്ട ഇറച്ചി തിന്നാനെത്തിയ പവം ചെന്നായ്ക്കളാണ് മൻഷ്യരുടെ കരപരിലാളനത്തിനു വശം വദരായതെന്നാ‍ാണ് അനുമാനം. ഇവർ അടുത്തുതന്നെ പെറ്റുപെരുകുകയും കൂടുതൽ ഇണക്കമുള്ളവയെ  അടുത്തുവരാൻ അനുവദിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു മനുഷ്യൻ.  പെരുമാറ്റങ്ങളിലെ വ്യത്യാസങ്ങളായിരുന്നു ഇണക്കത്തിന്റെ ആദ്യപടി.  പേടിയുളവാക്കുന്ന തലച്ചോറ് കേന്ദ്രങ്ങളാണ് ആദ്യം മാറ്റത്തിനു വിധേയമായത്. ഇക്കൂട്ടരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ബ്രീഡ് ചെയ്ത് സത്സ്വഭാവസർടിഫിക്കേറ്റ് കയ്യിലേന്തുന്നവരുടെ സുഹൃത്സംഘം രൂപീകരിച്ചെടുത്തൂ മനുഷ്യർ. ഒളിസ്വഭാവം വിട്ട് നമ്മുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ ഉത്സാഹം കാണിച്ചു ഈ പുതുപരിണാമക്കാർ. തലച്ചോരിൽ തദനുസാ‍രിയായി വന്ന മാറ്റങ്ങളൊടോപ്പം ശരീരത്തിന്റെ , തലയുടെ, കൈകാലുകളുടെ ആകൃതിയിലും മാറ്റങ്ങൾ വന്നു കയറി.   ചെന്നായയുടെ തലച്ചോറിന്റെ 30% വലിപ്പക്കുറവുള്ള തലച്ചോറ് നായകൾക്ക് കൈവന്നു. ഈ അവയവങ്ങളുടെ ഉപയോഗങ്ങളിൽ വന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ ഗണനീയമായിരുന്നു. (ചിത്രം 1 കാണുക)

        നായ്ക്കളുടെ പെരുമാറ്റരീതികൾക്ക് പ്രധാന സംഭാവന നൽകിയ്ത് രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ്;  ഒന്ന് പരിണാമപരവും (മനുഷ്യൻ കൃത്രിമമായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്)  മറ്റൊന്ന് വളർന്നു വരുമ്പോൾ പഠിച്ചെടുത്തതും. ഈ കുട്ടിക്കാലപഠനത്തിനു ആദ്യത്തെ തെരഞ്ഞെടുക്കൽ അത്യാവശ്യമാണ്, തലച്ചോർ പരുവപ്പെടുത്തി എടുത്താലേ ഇണക്കം പൂർണ്ണതയിൽ എത്തുകയുള്ളു. അവരുടെ കഴിവുകളല്ല വികാസം പ്രാപിക്കുന്നത്, പ്രത്യുത അന്തർനിഹിതശക്തി (potential) ആണ്.  നരകേന്ദ്രിതമായ പരിതസ്ഥിതിയിൽ സാമൂഹ്യസമസ്യകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള സർഗ്ഗവിശേഷമാണ് ഇതോടെ വന്നുകൂടുന്നത്. മറ്റ് മൃഗങ്ങൾക്ക് ഇവ രണ്ടും നന്നേ കമ്മിയാണ്.  മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ചിന്തിക്കും, പെരുമാറും എന്നൊക്കെ മറ്റൊരു ജീവിക്ക് പിടി കിട്ടുക എന്നത്  പരിണാമത്തിൽ മറ്റൊരിടത്തും സംഭവിക്കാത്ത അദ്ഭുതപ്രതിഭാസമാണ്.

      ഇക്കാരണങ്ങളാൽ  മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ നിലനിൽ‌പ്പിനെ ബാധിച്ച, കുറ്റിയറ്റു പോകാതെ സംരക്ഷിച്ച, നമ്മുടെ അസ്തിത്വം പടുത്തുയർത്തിയ  സഹജീവി എന്നസ്ഥാനം നായ്ക്കൾക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. അത്യപൂർവ്വനിർണ്ണായകവിധിപ്പൊരുളാണ് നായകൾ ഇണങ്ങിവന്നതിലൂടെ നേടിയെടുത്തത്. നമുക്ക് (ഹോമോ സാപിയൻസ്) മുൻപേ ഇവിടെ പരിണമിച്ചെത്തിയ നിയാൻഡർത്താൽ മനുഷ്യർ , നമ്മളേക്കാൾ ആയിരക്കണക്കിനു വർഷങ്ങൾ ഭൂമുഖത്ത് അലഞ്ഞവർ, തീ കണ്ടു പിടിച്ച് ഉപയോഗിച്ചവർ, മൃതരെ അടക്കാനുള്ള സാംസ്കാരിക വെളിവ് കാണിച്ചിരുന്നവർ 30,000 കൊല്ലങ്ങൾക്ക്മുൻപ് പാടേ ഇല്ലാതാവുകയാണ് ഉണ്ടായത്. നമ്മൾ (അനത്തെ ഹോമോ സാപിയൻസ്) തന്നെ അവരെ ഉന്മൂലനാശം ചെയ്തു, നമ്മൾ ചതിച്ച ചതിയാണച്ഛാ  എന്ന് പണ്ടത്തെ പാണന്മാർ പാടി നടന്നിട്ടുണ്ട്.  എന്നാൽ മാറിയ പരിതസ്ഥിതിയിൽ, മാറിയ കാലാവസ്ഥകളിൽ അതിജീവനം സാധിക്കാതെയാണ് അവർ ആസ്കലം മൺ മറഞ്ഞതെന്നാണ് ശാസ്ത്രം തെളിയിച്ചത് പിന്നീട്.  പക്ഷേ ഇതേ പരിസ്ഥിതി വെല്ലുവിളികളെ നേരിട്ട് നമ്മൾ (ഹോമോ സാപിയൻസ്) പിടിച്ചു നിന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് അധികം വിവരങ്ങൾ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. പെൻസിൽവേനിയ സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ആന്ത്രൊപൊളജി പ്രൊഫെസർ പാറ്റ് ഷിപ്മാന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ വെളിവാക്കുന്നത് നായ്ക്കളെ ഇണക്കുന്നതും ഹോമൊ സാപിയൻസ് അതിജീവനവും ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള സിദ്ധാന്തമാണ്. ഘോരമായ കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനത്തിലും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ഹോമോ സാപിയൻസിനെ സഹായിച്ചത് നായ്ക്കളുമായുള്ള സഹകരണമാണെന്നാണ് പ്രൊഫ. ഷിപ്മാന്റെ അനുമാനം. എന്തോ കാരണങ്ങളാൽ നിയാൻഡെർതാൽ മനുഷ്യർക്ക് നായകളെ ഇണക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അതിനുള്ള കൌശലം അവരുടെ തലച്ചോറിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞില്ല എന്നു വേണം കരുതാൻ. എന്നാൽ ആധുനികമനുഷ്യൻ  ഇതേ സമയത്ത് അതിജീവനത്തിനു വഴി കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു. ഇരകളെ സ്ഥാനനിർണ്ണയം ചെയ്യുകയും കൊല്ലാൻ സഹായിക്കുകയും  മനുഷ്യന്റെ ആവാസസ്ഥലത്തെ പരിരക്ഷിക്കുകയും ആക്രമിക്കാൻ വരുന്ന ജന്തുക്കളെക്കുറിച്ച് അലാറം മുഴക്കുകയ്യും ചെയ്ത നായക്കൾ വൻ സഹായികളായിരുന്നു. വേട്ട കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമവും ഫലപ്രദവും ആയിത്തീർന്നു, പരിക്കുപറ്റാനുള്ള സാദ്ധ്യത കുറഞ്ഞു,, അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് മുങ്കൂർ അറിവ് ലഭിച്ചു,   തങ്ങൾക്കറിയാത്ത പലതും നായകൾക്കറിയാം എന്ന സത്യത്തെ വിപുലമായിട്ട് ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. തങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത പലതും നായകൾക്ക് പറ്റും എന്ന അറിവ് ചൂഷണം ചെയ്യാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.  നിയാൻഡർതാലിനു ഇരയുടെ അടുത്തു ചെന്ന് ആക്രമിക്കേണ്ടി വന്നതിനാൽ അപകടപ്പെടുന്നത് എളുപ്പമായിരുന്നു  എന്നാൽ ഹോമോ സാപിയൻസിന്റെ ഇടയിലാകട്ടെ  കൂടുതൽ ഭക്ഷണം മനുഷ്യർക്കും  നായക്കൾക്കും ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.   ഭീകരമായ കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനകാലത്ത് മനുഷ്യകുലം സംരക്ഷിച്ചത് പട്ടികളാണ്, വെറും  പട്ടികളാണ്.

       എന്നാൽ നായ്ക്കളെ സംബന്ധിച്ച് വലിയൊരു ത്യാഗത്തിന്റെ കഥയായും ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കാം. സ്വന്തമായി ഇര പിടിയ്ക്കാനുള്ള നൈസർഗ്ഗികമായ കഴിവ് എന്നന്നേയ്ക്കുമായി ത്യജിക്കുക എന്നതാണത്. ഇണങ്ങിയതാണെങ്കിലും പൂച്ചയ്ക്ക് എലിയെ പിടിയ്ക്കാനറിയാം. ആരും ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ലെങ്കിലും അതിജീവനം സാദ്ധ്യമാക്കും. സസ്യാഹാരികൾക്കാകട്ടെ പുല്ലോ ചെടിയോ തേടിത്തിന്നാനുള്ളതേ ഉള്ളു.  അവനവനുള്ള ആഹാരം തേടി നേടിയെടുക്കാനുള്ള അവകാശവും കഴിവും എന്നന്നേയ്ക്കുമായി തീറെഴുതി മറ്റൊരു സ്പീഷീസിനു നൽകുക എന്നത് തികച്ചും  വിപത്തികാരകവും ആത്മഹത്യാപരവുമായ വഴിത്തിരിവ് ആണ്. പരിണാമം തന്നെ ഒരുകാലത്ത്  നിർമ്മിച്ചെടുത്ത പരാന്നഭോജികൾ (parasites) ഇതിൽ നിന്നും തിക്ച്ചും വിഭിന്നമാണ്. സംഘം ചേർന്ന്  അതിജീവനത്തിന്റെ തന്ത്രങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്ന എല്ലാ  ആർജ്ജിതസ്വഭാവങ്ങളും മനുഷ്യനെ വിശ്വസിച്ച് അങ്ങോട്ട് ഏൽ‌പ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്. മനുഷ്യൻ നായ്ക്കളെ ഇണക്കി എന്നതിനേക്കാൾ യുക്തി താനേ ഇണങ്ങുകയും അതിനു മനുഷ്യരെ പ്രാപ്തരാക്കുകയും ചെതു ശ്വാനർ എന്നതായിരിക്കും.  സാമൂഹികമായുള്ള പെരുമാറ്റം മനുഷ്യരുമായി വിലയിപ്പിക്കുക, ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം  മറ്റൊരു സ്പീഷീസിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിനു വിട്ടുകൊടുക്കുക ഇവയൊക്കെ പരിണാമവിധികൾക്ക് അത്ര അനുയോജിച്ചത്മായിരുന്നില്ല. ഈ ഉഭയ സ്പീഷീസ് ബന്ധ നിലനിൽ‌പ്പിന്റെ വിഘടനം നായകൾക്ക് പ്രതികൂലമായി ഭവിക്കും, ഇന്നത്തെ തെരുവുനായപ്രശ്നം പരിണിത ഫലമാണ്. 

      അതിജീവനത്തിനു സഹയാത്രികർ എന്ന ആശയം ഫലപ്രദമെന്നറിഞ്ഞ മനുഷ്യർ മറ്റ് ജന്തുക്കളേയും -പ്രധാനമായി സസ്യഭുക്കുകളെ- ഇണക്കാൻ തുടങ്ങി.  പ്രാചീന ചെന്നായ്ക്കളെ മാറ്റിയെടുത്തു തുടങ്ങിയത് 30,000 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപായിരുന്നു എങ്കിൽ ചെമ്മരിയാടുകളെ ഇണക്കിയത് 11000 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ്. 8000 കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപാണ് കോലാടുകൾ ഇണങ്ങി വന്നത്. പന്നികളും പശുക്കളും ഇതേ സമയം തന്നെ ലിസ്റ്റിൽ കയറിക്കൂടി. കൃഷി കണ്ടുപിടിച്ചത്  ഏകദേശം ഈ സമയത്താണ്, 10-11,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്. അതിനു തൊട്ട് മുൻപ് അലഞ്ഞുതിരിയൽ നിറുത്തി മനുഷ്യൻ ഒരു സ്ഥലത്ത് താമസമുറപ്പിക്കുകയും കുടിലുകൾ കെട്ടിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കന്നുകാലികൾക്കും കൃഷിയ്ക്കും സംരക്ഷണം നായക്കൾ പ്രദാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ മനുഷ്യസംസ്കാരം ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്ന്പ്പോൽ അതിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയല്ല നായക്കൾ ചെയ്തത്, അതിനു കാരണമാകുകയായിരുന്നു.

 ഏഷ്യയിൽ നിന്നോ യൂറോപ്പിൽ നിന്നോ
       ലളിതമെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന, എന്നാൽ മനുഷ്യകുലഭാഗധേയം നിർണ്ണയിച്ച ഈ കൂട്ടുകെട്ട് എന്ന്, എവിടെ വച്ച് എന്നതിനു തീരുമാനം ആയി വരുന്നതേ ഉള്ളു. ഒരു സ്പീഷീസിൽത്തന്നെ ഇത്രയും വൈവിദ്ധ്യങ്ങളുള്ള മറ്റൊരു ജീവിയും ഇല്ല എന്നത് ശാസ്ത്രപഠനങ്ങളെ സങ്കീർണ്ണമാക്കുകയാണ്. നാനൂറിൽ‌പ്പരം ബ്രീഡുകളാണ് ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടുമായി  പലരൂപങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലുമായി  മറ്റൊരു സ്പീഷീസുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ ആത്മസംതൃപ്തി നേടുന്നത്. ആദ്യമായി ചെന്നായക്കുട്ടിയെ  മനുഷ്യൻ പുന്നാരിച്ചത് ഏകദേശം 30,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണെന്നാണ് ഇന്നത്തെ കണക്കു കൂട്ടൽ. ഒന്നിൽക്കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിൽ  ഈ സ്പീഷീസ് റ്റു സ്പീഷീസ് രാരീരം പാടൽ നടന്നുകാണില്ലേ എന്ന സംശയവുമുണ്ട് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക്. ഫോസ്സിൽ പഠനങ്ങൾ ഒരു തീരുമാനത്തിനു എളുപ്പം വഴങ്ങിയില്ല. കാരണം അവ പലയിടങ്ങളിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു, പല കാലങ്ങളിലേതാണ്, ചെന്നായുമായി ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ള ഏവ എന്നതൊക്കെ കടംകഥകളായി നിലനിന്നു. ഇണങ്ങിയ ശേഷം കൊല്ലങ്ങൾ , തലമുറകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും നായകൾ പണ്ടത്തെ ചെന്നായത്തറവാട്ടിൽ‌പ്പോയി  ബന്ധം പുതുക്കി ഇണചേർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന സത്യം പൊരുളടക്കപരിശോധനകൾ എളുപ്പമല്ലാതാക്കി. ആധുനിക ഡി എൻ എ വിശ്ലേഷണ പഠനങ്ങൾ  കൃത്യതയേറിയവയാണ്, മനുഷ്യചരിത്രം ദൃഢമായി പഠിച്ചെടുത്തത് ഇത്തരം പഠനങ്ങളാലാണ്, അതുകൊണ്ട് ആ വഴിയ്ക്കു തിരിഞ്ഞു  ശ്വാനപുരാണ വായനകൾ. പ്രാചീന ചെന്നായ്ക്കളും പ്രാചീന നായക്കളും തമ്മിലുള്ള ഡി എൻ എ ബന്ധങ്ങൾ, ഇന്നത്തെ നായ്ക്കളും ചെന്നായ്ക്കളും തമ്മിലുള്ള ഡി എൻ എ ബന്ധങ്ങൾ ഇവയൊക്കെ തിരുതകൃതിയായി പഠിയ്ക്കപ്പെട്ട് വരികയാണ്.  ഇന്നത്തെ അറിവ് ഇപ്രകാരമാണ്:
  1. ഏകദേശം 19,000-33,000കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇന്ന് നിലവിലില്ലാത്ത  പ്രാചീന ചെന്നായകളിൽ നിന്ന്  നായ്ക്കൾ പരിണമിച്ചുണ്ടായി അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരോടൊപ്പം ഇണങ്ങിത്തുടങ്ങി.
  2. കിഴക്കൻ ഏഷ്യയുടെ തെക്കുഭാഗത്താണ് ഈ സംഭവം നടക്കുന്നത്.
  3. ഇതു കൂടാതെ പടിഞ്ഞാറെ യൂറേഷ്യ ( യൂറോപ്പും നിയർ ഈസ്റ്റും) യിലും സമാന്തരമായി മറ്റൊരു ശ്വാനത്തറവാട് ഉളവായി, യൂറോപ്യൻ ചെന്നായകളിൽ നിന്ന്.
  4. മേൽ‌പ്പറഞ്ഞതിൽ ഏതാണു ശരി എന്ന് തീരുമാനിക്കാറായിട്ടില്ല. ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ രണ്ടു പ്രബലഗ്രൂപ്പുകൾ ഒന്നാന്തരം തെളിവുകൾ നിരത്തിയിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു ഗ്രൂപ്പും കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഉൽഭവം ശരിവക്കുന്നുണ്ട്. കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ നിന്നും 15,000 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് ശേഷം യൂറോപ്പിനു പോയ നായകളെ  രണ്ടാം ശാസ്ത്രജ്ഞഗ്രൂപ് അവിടുത്തുകാരായി തെറ്റിദ്ധരിച്ചതായിരിക്കണമെന്ന നിലപാടിൽ ആണ് ആദ്യഗ്രൂപ്.
  5. മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ യൂറോപ് കുടിയേറ്റം രണ്ടാം ഗ്രൂപ്പും ശരിവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഈ ഏഷ്യൻ നായക്കൾ ചെല്ലുമ്പോൾ യൂറോപ്പിൽ അവിടുത്തുകാർ താൻപോരിമയോടെ വിരാജിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പുതിയ കുടിയേറ്റക്കാർ അവരുമായി ലോഹ്യത്തിലായി പെറ്റുപെരുകി ഒരു കലർപ്പ് കുടുംബം നിർമ്മിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു എന്ന്  ഈ രണ്ടാം ഗ്രൂപ് വാദിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
  6. യൂറോപ്പിൽ നിന്നും ഇവകൾ തിരിച്ച് ചൈനയിലേക്ക് പോയി (10,500 കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ്) വടക്കൻ ചൈനയിൽ വലിയ കോളണി സ്ഥാപിച്ചു. ഏഷ്യയിലും യൂറോപ്പിലും ആകമാനം നായ്ക്കൾ. ഇതിനു ശേഷമാണ് അവർ അമേരിക്കയ്ക്കു പോയത്.
  7. ഈ നിർബ്ബാധവ്യാപനത്തിനെല്ലാം വ്യക്തമായ ഡി എൻ  എ തെളിവുകൾ ഉണ്ട്. ചില ആർക്കിയോളജിക്കൽ തെളിവുകളും.

     ഇന്ന് പലേ ജനിതക കലർപ്പുകളാണു  നായകളിൽ. ചിലവർ തിരിച്ച് ചെന്നായകളുമായി അവിഹിതബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെന്നായകൾക്ക് ചില പുരോഗമന ജീനുകൾ നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.  തെക്കേ അമേരിക്ക,  മദ്ധ്യ അമേരിക്ക എന്നിവടങ്ങിളിലെ നായകളിൽ അത്ര അധികം കലർപ്പ് കാണുന്നില്ല എങ്കിലും ആർക്റ്റിക് ബ്രീഡുകളിൽ ( അലാസ്ക, ഗ്രീൻലാൻഡ് നായകൾ) തെക്കൻ ചൈനയിലെ തനത് നായകളുടെ കലർപ്പ്  വന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യരുടെ വ്യപനത്തിന്റെ ബഹുസ്വരതയും വൈവിദ്ധ്യവും നായക്കളുടെ ലോകവ്യാപനം തെളിയിച്ചു തരികയാണ്. കൃഷിയുടെ പ്രസരണവും നായ്ക്കളുടെ വ്യാപനവും ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നുമുണ്ട്. ഇവ സമന്തരമായി കാണപ്പെടുന്നു.  പല വേലിയേറ്റങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ് മനുഷ്യർ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ പടർന്നതെന്ന സത്യം നായകളുടെ ചരിത്രം നിരീക്ഷിച്ചാൽ തെളിഞ്ഞു വരുമെന്നർത്ഥം.

തിന്ന ചോറിനു നന്ദി!  സ്റ്റാർച് ദഹിക്കും!

        സ്റ്റാർച് തിന്ന് അത് ദഹിക്കാൻ നേടിയെടുത്ത കഴിവ് ശ്വാനചരിത്രത്തിൽ വഴിത്തിരിവാണ്. കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള പാടവം ആർജ്ജിക്കുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ നായ്ക്കൾ കൂടെക്കൂടിയിരുന്നെങ്കിലും കൃഷി തുടങ്ങിയതോടെ നായ്ക്കളുടെ അതിജീവനം ത്വരിതപ്പെടുകയും നായ്ക്കുലം വികാസം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. മാംസം മാത്രം ദഹിക്കാനുള്ള ഫിസിയോളജിയുമായി ഓംനിവോറി (‘വെജ്’ഉം ‘നൊൺ വെജ്’ ഉമായ മനുഷ്യർ) ന്റെ കൂടെ  അതിജീവനം അത്ര എളുപ്പമല്ല. ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഇറച്ചി ഇല്ല്ലെങ്കിൽ പട്ടികൾക്ക് പണി കിട്ടിയതു തന്നെ!  കൃഷി മനുഷ്യനെ ‘വെജ്’ കൂടുതൽ കഴിക്കുന്നവനാക്കിത്തുടങ്ങിയ കാലം.  നായ്ക്കൾക്ക് കൂടെക്കൂടണമെങ്കിൽ അന്നജം (സ്റ്റാർച്) ദഹിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. എത്രയും പെട്ടെന്ന്  ചോറോ മറ്റോ തിന്നാൻ പ്രാപ്തമാകുക തന്നെ എന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തി അന്നത്തെ ബുദ്ധിജീവിപ്പട്ടികൾ.

    2015 ഇലെ വിപ്ലവാത്മകമായ പഠനങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ് അന്നജം ദഹിക്കാനുള്ള തന്ത്രങ്ങൾ സ്വായത്തമാക്കിയതിന്റെ ജനിതക രഹസ്യം ശാസ്ത്രജ്ഞർ പങ്കു വച്ചത്. ചെന്നായകളും  14 തരം വ്യത്യസ്ത ബ്രീഡ് നായ്ക്കളും ഈ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു. ഇവയുടെ എല്ലാം ഡി എൻ എ വിശദമായി പഠിക്കപ്പെട്ടു, താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട്. നായക്കളിൽ  മാത്രം  പുതുതായി ഉണർന്നതോ മ്യൂടേഷൻ  സംഭിവിച്ചതോ ആയ ജീനുകൾ വേർ തിരിക്കപ്പെട്ടു. തലച്ചോറ് പ്രവർത്തനത്തെയോ പൊതുവായ വളർച്ചയെയോ ബാധിക്കുന്ന ജീനുകളാണ് നായ്ക്കളിൽ കൂടുതലും വ്യത്യാസപ്പെട്ട് കണ്ടത്. ചയാപചയ (metabolism) ത്തെ ബാധിയ്ക്കുന്ന പത്തോളം ജീനുകൾ ചെന്നായ്ക്കളിൽ നിന്നും മാറ്റമുള്ളവയായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.  ഇതിൽ  രണ്ടെണ്ണം സ്റ്റാർച്ച് (അന്നജം) ദഹിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള എൻസൈം നിർമ്മിയ്ക്കുന്നവയാണ്, ചെന്നായയിൽ ഇവ കാണപ്പെടുന്നതേ ഇല്ല.

     സ്റ്റാർച് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് ഗ്ലൂകോസ് എന്ന ചെറിയ തന്മാത്രയെ ഒന്നോടൊന്ന് കൊരുത്ത് ഒരു മാ‍ല പോലെ ആണ്. ഒരു സ്റ്റാർച് തന്മാത്രയിൽ ആയിരക്കണക്കിനു ഗ്ലൂകോസ് ഉണ്ട്. ഈ മാല പൊട്ടിച്ച് ഗ്ലൂകോസ് മുത്തുകളെ  ഓരോന്നോരോന്നായി വേർതിരിച്ചെങ്കിലേ ചെറുകുടലിൽ നിന്നും രക്തത്തിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുകയുള്ളു. ഈ ജോലികൾ ചെയ്യുന്നത് മൂന്ന് എൻസൈമുകളാണ്, ഇവ മൂന്നും സ്വായത്തമാക്കി നായകൾ അവരുടെ പരിണാമവേളയിൽ.    പരിതസ്ഥിതിയിൽ വന്ന മാറ്റം ഒരു സ്പീഷീസിനെ അതിജീവനത്തിനു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതിന്റെ ഉദാഹരണം. ഏതുതരം ഭക്ഷണവും സ്വീകാര്യമാവുക എന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം നായ്ക്കളുടെ ആദ്യകാലപരിണാമവേളയിൽത്തന്നെ  സംഭവിച്ചതിനാൽ അവയുടെ കുലത്തിനു  സ്ഥിരീകരണവും ബലവുമേറി. മനുഷ്യനും കൃഷി വ്യാപകമായ ഈ സമയത്താണ് കൂടുതൽ അന്നജഭക്ഷണം എന്ന നിലപാടെടുത്തത്,  കാരണം എന്നും വേട്ടയാടി ഭക്ഷണം സ്വരൂക്കൂട്ടേണ്ട ബാദ്ധ്യതയിൽ  നിന്ന് ബൃഹുത്തായ ഒഴിവാണ് ലഭിച്ചത്. മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതരീതിയ്ക്ക് ഉപോദ്ബലകമായ കാലം. അങ്ങനെ മനുഷ്യരും നായ്ക്കളും ഒരുമിച്ച് വൻ പരിണാമഘട്ടം കടക്കുന്ന ഉജ്ജ്വൽമുഹൂർത്തവുമായി  കൃഷി തുടങ്ങിയ ഈ ദശാസന്ധി.

 തലച്ചോറിൽ സംഭവിച്ചത്

       ഇണക്കം എന്നാൽ മനുഷ്യരോട് പേടി ഇല്ലാതിരിക്കുക എന്നതാണ്. ഇത് തലച്ചോറിന്റെ ഒരു പെരുമാറ്റക്രമം ആണ്.  ഈ പേടിയില്ലായ്മയേ ആണ് ആദ്യമായി ബ്രീഡിങ്ങിലൂടെ നിലനിർത്തിയ്ത്. കൂടെ ആക്രമണ സ്വഭാവത്തിന്റെ കുറവും. ഇവരണ്ടും ചേർന്ന ചെന്നായകളുടെ കുടുംബം പല തലമുറകളിലൂടെ  ഈ സ്വഭാവങ്ങൾ സ്ഥിരമായുള്ള  പുതിയ ബ്രീഡ് ആയിത്തീരുകയാണുണ്ടായത്. പെട്ടെന്ന് ഓടി മറയേണ്ടതില്ലാത്തതിനാൽ ഓട്ടത്തിന്റെ  പൊടുന്നനവത്വം മാറി, ചലനങ്ങളിൽ അയവും വന്നു. ഇതിനു വേണ്ട  മാറ്റങ്ങളാണ് തലച്ചോറിൽ ആദ്യമായി സംഭവിച്ചത്.

      ബോധജ്ഞാനത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മതകൾ പേറുന്ന സ്വഭാവങ്ങളും  ഇതോടൊപ്പം നായ്ക്കളിൽ ആവശ്യമായി വന്നു. സ്വന്തം ആളുകളെ മനസ്സിലാക്കാനും അന്യരെ അകറ്റാനും നായ്ക്കൾ വിരുത്  ആർജ്ജിച്ചെടുത്തു. കൃഷി തുടങ്ങിയതോടെ നായ്ക്കളുടെ തലച്ചോർ പ്രവൃത്തികൾ ശാഖാന്വിതം ആയിത്തീരുകയാണുണ്ടായത്.  വീട്ടിൽ സൌമ്യനും പുറത്ത് ശൂരനും ആയി മാറി.  കാവൽ നിൽക്കുക, കടന്നു കയറുന്നവരെ ഓടിയ്ക്കുക ഇവയൊക്കെ പതിവായി. ഇവ മിക്കതും മനുഷ്യസഹജമായ പ്രവർത്തികളോട് വളരെ സാമ്യമുള്ളവയാണ്, ഏകദേശം അതേപോലെ മസ്തിഷ്കകേന്ദ്രങ്ങൾ വികാസം പ്രാപിച്ചതിന്റെ പരിണിതിഫലം.

      ഇണക്കിയെടുത്ത പലമൃഗങ്ങളുടേയും തലച്ചോറ് അവയുടെ കാടൻ സമാന്തരങ്ങളുടെക്കാൽ ചെറുതാണ്. ദേഹവലിപ്പവും അതുപോലെ. നായ്ക്കൾ ഉൾപ്പെടെ  നളർത്തുമൃഗങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരികുന്നത് അവരുടെ കാടൻ പ്രപിതാമഹരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ആണ്. കുഞ്ഞുങ്ങൾ പ്രായപൂർത്തി ആകാതെ അതേ പടി വളർന്ന്, കുട്ടിത്തം കാത്തുസൂക്ഷിയ്ക്കുന്ന ഈ പ്രകൃതം പലേ ജീവികളിലും കാണപ്പെടുന്നുണ്ട് നിയോറ്റെനി (Neoteny) എന്ന പ്രതിഭാസം. യൌവനം വന്നുദിച്ചിട്ടും ചെറുതായില്ല ചെറുപ്പം എന്നതാണ് നിർവ്വചനം. നായ്ക്കളുടെ തലച്ചോർ ചെന്നായ്ക്കുട്ടിയുടെതു പോലാണ്. കൊഞ്ചിക്കപ്പെടാനുള്ള ഔത്സുക്യം, സ്നേഹപൂർവ്വമായ പെരുമാറ്റം , ആക്രമണസ്വഭാവത്തിൽ നിന്ന് അകൽച്ച ഇവയൊക്കെ ചെന്നായ്ക്കുട്ടികൾക്കുമുണ്ട്.    മസ്തിഷ്ക വളർച്ചയെ ബാധിയ്ക്കുന്ന ജീനുകളാണ്  വളർത്തുമൃഗങ്ങളിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ട് കാണാറ്‌.  പ്രധാനമായും തലച്ചോറിലെ കോർടെക്സ്’, അമിഗ്ദല, ഹൈപോതലാമസ് എന്നീ ഭാഗങ്ങളീലാണ് ഇണക്കത്തിന്റെ നാഡീവ്യവസ്ഥാവ്യത്യാസങ്ങൾ എറ്റവും പ്രകടമായി കാണപ്പെടുന്നത്. ബോധജ്ഞാനം, തോന്നൽ, അനുഭൂതി, പേടിയും മറ്റു വികാരങ്ങളും, ഹോർമോൺ നിയന്ത്രണം ഇവയുടെ ഒക്കെ കേന്ദ്രങ്ങളാണിവ.   

             തലച്ചോറിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജീനുകളിൽ പ്രധാനം ഓർമ്മയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്.  ഏകാഗ്രതയോടെ പലതും ഓർമ്മിച്ചെടുക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥകളാണ് ഇതിന്റെ കേന്ദ്രമായ ഹിപ്പോകാമ്പസ് എന്ന ഇടത്ത് നിജപ്പെടുത്തിയത്. ചെന്നായ്ക്കളെക്കാൾ സൂക്ഷ്മതരവും നെടുനാൾ നീണ്ടുനിൽക്കുന്നതുമായ ഓർമ്മകൾ നിലനിർത്താൻ മാത്രമല്ല പലതും പഠിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ നൈപുണ്യം നേടുന്നതിലും വൈദഗ്ധ്യം നേടാൻ ഈ ഉണർച്ച പ്രാപിച്ച ജീനുകൾ സഹായിച്ചു.  ഇതിനു വേണ്ടീ ന്യൂറോണുകൾ തമ്മിലുള്ള വയറിങ് കണക്ഷനുകളും സംവേദനരാസവസ്തുവിദ്യകളും  നവീകരിക്കപ്പെട്ടു, അവയുടെ പ്രവർത്തനം ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്ന ജീനുകൾ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. വൻപൻ പെരുമാറ്റരീതിവിപര്യയമാണ് ഇതോടെ  വന്നുഭവിച്ചത്.സൂക്ഷ്മമതിയായ ഗ്രഹണശീലത്തിന്റെ (sensory perception) ജീനുകളും തലച്ചോറിൽ ഉണർന്നതോടെ  ചുറ്റുപാടുകളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണകളാണ് മറ്റൊരു ജീവിയ്ക്കും സാദ്ധ്യമാകത്ത തരത്തിൽ വികാസം പ്രാപിച്ചത്. ഘ്രാണം, കാഴ്ച്ച, നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീനുകളുടെ ജാഗ്രതാനുകൂലത മറ്റൊരു വളർത്തുമൃഗത്തിനും ഇത്രയും സൂക്ഷ്മവും വിപുലവും ആയി നേടാനാവത്തതിന്റെ പൊരുളുകൾ ഇനിയും വെളിപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വേദന അറിയാനും തലച്ചോരിലേക്കൂള്ള സംവേദനപ്രക്രിയയ്ക്കും വേണ്ട ജീനുകളുമ്പരിഷ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടു, ഇവകൾ കൂടുതൽ നിയന്ത്രനത്തിലായി.  കാലുകളുടെ വിന്യാസം, അവയുടെചലനവേഗം ഇവയൊക്കെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീനുകളും തലച്ചോരിൽ പുനർനവീകരിക്കപ്പെട്ടു,ഇവ മറ്റ് ഗ്രാഹ്യശക്തിനിയന്ത്രണജീനുകളുമായി പൊരുത്തിണക്കി, ഇരയെ കൃത്യമായി പിടികൂടി തിരിച്ച് ‘യജമാനന്റെ” അടുത്ത് എത്തിക്കാൻ വൈദഗ്ദ്ധ്യം നിജപ്പെട്ടു.

          മൂഡ്, പെരുമാറ്റരീതി, സന്തോഷാവസ്ഥ, ആകമണസ്വഭാവം, പഠനം, ഓർമ്മ ഇവയെ ഒക്കെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സിറടോനിനും അതിന്റെ സ്വീകരണിയും ചെന്നായ്ക്കളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെക്കൂടുതൽ ആണ് നായ്ക്കളിൽ. പ്രത്യേകിച്ചും പല തോന്നലുകളേയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഹൈപോതലാമസിലാണ് സ്വീകരണികൾ എമ്പാടും വാരി വിതറിയിട്ടുള്ളത്. പേടിയേയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതാകയാൽ നായ്ക്കളായി മാറുന്ന സമയത്ത് ആദ്യം  ഉണർന്നുയർന്നത് ഈ രാസവസ്തുവ്ന്റെയോ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീൻ തന്നെയോ ആയിരുന്നിരിക്കണം. സർവ്വനിയന്ത്രണാധികാരമുള്ള പ്രി ഫ്രൊണ്ടൽ കോർടെക്സ് (നെറ്റിയ്ക്ക് നെരേ അകത്തുള്ള തലച്ചോർ ഭാഗം) ഇൽ സെറൊടോനിന്റെ  സ്വീകരണികൾ നായ്ക്കളിൽ ധാരാളം കാണുന്നു, ചെന്നായകളിൽ വളരെ കുറവാണു താനും. ഈ ജീൻമാറ്റം ഡോപമിൻ എന്ന, പ്രതിഫലത്തിനുഴറാനുള്ള രാസവസ്തുവിന്റെ അളവിനെ  ബാധിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.  സ്നേഹം എന്ന പ്രതിഫലത്തിനു വേണ്ടി ആജ്ഞാനുവർത്തിയാകാനും സമൂഹത്തിൽ ആധിപത്യം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കുന്നതാണ് ഈ ജീനുകൾ. ഈ ജീൻ മാറ്റമാണ് നായ്ക്കളെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി മനുഷ്യരെ സ്നേഹിക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കിയത്. മനുഷ്യരോടൊപ്പം സാമൂഹ്യപെരുമാറ്റത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ നായ്ക്കളെ സഹായിക്കുന്ന വിധം തലച്ചോർ രൂപപ്പെട്ടു വന്നതിന്റെ സമൂർത്തമായ ഉദാഹരണം ആണിത്.

         പേടിയുടെയും ആക്രമണോത്സുകതയുടെയും ജീനുകൾ പ്രധാനമായും രണ്ട് ക്രോമസോമുകളി (ജനിതക കോഡ് പേറുന്ന ഡി എൻ യും പ്രോടീനുകളും തമ്മിൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞുണ്ടാക്കുന്ന കട്ടി  നാരുകഷണങ്ങൾ ആണ് ക്രോമസോമുകൾ.  എല്ലാ ജീനുകളും ഇവയിലാണ്  നായ്ക്കൾക്ക് 78 എണ്ണമുണ്ട് ഓരോ കോശങ്ങളിലും. മനുഷ്യർക്ക് 46 ഉം) ലാണ് കാണപ്പെട്ടത്.   ക്രോമസോം 18 ഇലും ക്രോമൊസോം  എക്സ്  (Chromosome X) ഇലും. ഈ ജീനുകൾ തലച്ചോറിലെ ന്യൂറോണൂകളിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്നത്.  പ്രത്യേകിച്ചും പേടിയുടേയും ചെറുത്തുനിൽക്കലിന്റേയും കേന്ദ്രങ്ങളായ അമിഗ്ദല, ഹൈപോതാമസ് എന്നീ ഇടങ്ങളി ൽ. ഉപരിനിയന്ത്രണമുള്ള പ്രി ഫ്രോണ്ടൽ കോർടെക്സ് എന്ന കേന്ദ്രത്തിലും ഈ ജീനുകൾ ജാഗരൂകർ ആണ്. ചെന്നായകളുടെതിൽ നിന്ന് നേർ വിപരീതം.  സ്പർശനത്തോടുള്ള സൂക്ഷ്മാവബോധം,  അപരിചതരായ മറ്റ് നായ്ക്കളോടും മനുഷ്യരോടുമുള്ള് പേടി ഇവയെ ഒക്കെ ക്രമീകരിക്കുന്ന ജീനുകൾ ഈ ക്രോമസോമുകളിൽ അടുത്തടുത്തായിട്ട് നിബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.  ഈ ജീനുകളോടൊപ്പം സന്തതസഹചാരി വിട്ടുപോകുമോ എന്ന പേടിയു (separation anxiety)ടെ ജീൻ പേറുന്ന മറ്റൊരു ക്രോമൊസോമും ഉണ്ട്: ക്രോമോസോം 10.  ഉടമസ്ഥൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ആളെ ആക്രമിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ജീൻ ഉണ്ട് ക്രോമൊസോം 15 ഇൽ.  ക്രോമൊസോം 18 ഇലെ പേടി/ആക്രമണോത്സുകത ജീനുകളാണ് ചില പ്രത്യേക ബ്രീഡുകളിൽ തെരഞ്ഞെടുത്ത് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്- ഡാഷ്ഹണ്ഡിലും (Dachshund) യോർക് ഷൈർ ടെറിയറിലും.   ഈ ജീനുകളിൽ ഒന്ന് മണം പിടിയ്ക്കലുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. മണമാണ് പേടിയ്ക്കണോ ആക്രമിക്കണോ എന്നൊക്കെ തീരുമാനിക്കാനുള്ള പ്രധാന പ്രേരകശക്തി.

  ആകെ 53 ഓളം  നിശ്ചിത ജീനുകളാണ് തലച്ചോറിൽ പുതുതായി ഉണർന്നതോ നവീകരിക്കപ്പെട്ടതോ ആയിട്ടുള്ളത് എന്നാണ് ഇന്നത്തെ കണക്ക്. പലതും മനുഷ്യനോട് അടുത്ത് പെരുമാറുന്നതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും സമൂഹത്തിൽ പരസ്പരവ്യവഹാരം ഉണർത്തുന്നതും ശാരീരികസ്പർശം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതും ആണ്.        പതിനായിരക്കണക്കിനു വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് പരിണമിച്ച് ബ്രഹുത് വികാസം പ്രാപിച്ച തലച്ചോറുള്ള മനുഷ്യരുമായി സംവേദനത്തിൽ ഏർപ്പെടാനും അവരുടെ ചര്യകളിൽ സഹകരിക്കാനും നായകൾ പ്രാപ്തരായി ഇതോടെ. പിന്നീട് അന്ധരെ നയിക്കാൻ വരെ യോഗ്യതയും സാമർത്ഥ്യവും സമ്പാദിതമാക്കിയതിന്റെ ചരിത്രമുഹൂർത്തങ്ങളായിരുന്നു ഇവ.     

        മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ പല ജീനുകളും ശരീരാകൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുമിരിക്കുന്നു എന്നത് ആശ്ചര്യജനകമാണ്. പേടി കൂടുതലുള്ള നായ്ക്കൾക്ക് ശരീരവലിപ്പം കാണുകയില്ല. പെട്ടെന്ന് കുരച്ചു ചാടുന്നതും ചെറിയ നായ്ക്കളാണ്. വലിയവ സമാധാനപ്രിയരാണ്. ഈ പ്രകൃതിയുമായി ഇവരിലെ മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ ജീനുകളുടെ ഉണർവ്വിന്റെ തോത്  ബന്ധപ്പെട്ടുമിരിക്കുന്നു. ഉടമസ്ഥന്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് ആക്രമിക്കാൻ വെമ്പുന്ന ബ്രീഡുകൾക്ക് മറ്റ് നായക്കളെ ആക്രമിക്കാനും താൽ‌പ്പര്യമുള്ളയവാണ്. IGF1 എന്ന ജീൻ ആണ് ഇതിനു ഉത്തരവാദി. ഈ ജീൻ ചെറിയ ആകാരം പരുവപ്പെടുത്താനും സ്വാധീനം ചെലുത്തുണ്ട്.  (സാമാന്യം വലിയ ആകാരമുള്ള പിറ്റ് ബുൾ ടെറിയർ  കൊടുംഭീകരനാണ്;  ഏറ്റവും മോശം ജീനുകൾ പലതും ഒന്നിൽത്തന്നെ ആവാഹിക്കാൻ പല പല ബ്രീഡിങ്ങ്  നടത്തി  സൃഷ്ടിച്ചതാണ് ഇവനെ ). തലയോട്ടിയുടെയും മുഖത്തിന്റേയും വലിപ്പം, കാലുകളുടെ നീളം ഇവയൊക്കെ തലച്ചോറിലെ ജീനുകളോടൊപ്പം സമാന്തരമായി  ഉണർന്നെഴുന്നവയാണ്.  നായക്കളുടെ തലച്ചോറ് ചെന്നായകളുടെക്കായിലും ചെറുതാണ്. പരിതസ്ഥിതിയിൽ നിന്നും സംവേദനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് പെരുമാറേണ്ടതിലെ സൂക്ഷ്മതയും വേഗവും ചെന്നായ്ക്കളോളം നായ്ക്കൾക്ക് വേണ്ടതില്ല എന്നതാണ് കാരണം. നിരന്തരം ജാഗരൂകരായി പ്രതിരോധിക്കാൻ തയാറാണ് ചെന്നായ്ക്കൾ, നായ്ക്കൾക്ക് സംരക്ഷണം മനുഷ്യർ നൽകുന്നുണ്ട്, ഭക്ഷണവും.

           ശരീരധർമ്മത്തെ പൊതുവായി ബാധിക്കുന്ന മറ്റനേകം ജീനുകളും ശ്വാനപരിണമത്തിൽ മാറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഊർജ്ജസംഭരണത്തെ ബാധിയ്ക്കുന്ന ജീനുകൾ, ചലനത്തേയും പേശികളേയും നിയന്ത്രിക്കുന്നവ,  ചയാപചയം മാറ്റിമറിക്കുന്ന, വേദന സംവദിക്കാനുള്ള ജീനുകൾ,  ഇങ്ങനെ നിരവധിയാ‍ണവ.  ബീജം അണ്ഡത്തോട് ചേരുന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീനിലും പിന്നീട് ഭ്ര്രൂണം വളരുന്ന തോത് നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീനുകളിലും മാറ്റം വന്നു, ഇത് പ്രജനനത്തിൽ പുരോഗമനം സാദ്ധ്യമാക്കി. ആണ്ടീൽ ഒരിയ്ക്കൽ മാത്രമാണ് ചെന്നായ്ക്കളിൽ ബീജധാരണം നടക്കുന്നത്. നായ്ക്കളിൽ ഇത് പല തവണ ആവാം എന്ന നില വന്നു.  പത്തൊൻപതും ഇരുപതും നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന പല ബ്രീഡുകളും ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നത്. അവയുടെ ജനിതകഘടനകളിലും മാറ്റങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. ജെർമൻ ഷെപ്പേർഡ്, ബീഗിൾ, ഷാ‍ർ-പൈ, ഗ്രേ ഹൌണ്ട് ഇവയൊക്കെ ഇന്ന് ജനിതകപരമായി  ചെറിയ  വ്യത്യാസം പേറുന്നവരാണ്. അടിസ്ഥാനപരമായി എല്ലാവർക്കും ഒരേ ജനിതകഘടന ആണെങ്കിലും ആകൃതി,  നിറം, രോമക്കുപ്പായത്തിന്റെ പ്രകൃതി,  സ്വഭാവം ഇവയിലൊക്കെ മാറ്റമുള്ളവയാണ്. ഇൻഡ്യയിൽ പൊതുവേ കാണപ്പെടുന്ന നാടൻ നായക്കളാണ് പഴയ നായ്ക്കുലത്തിനോട് ഏറ്റവും അടുത്തു നിൽക്കുന്നത്.

കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിയിരുന്നാൽ.

 തലച്ചോറിന്റെ സൂക്ഷ്മവും അതിസംവേദനാത്മകവും നൂതനവുമായ പ്രവർത്തിവിശേഷങ്ങളാണ്  നായ്ക്കൾ മനുഷ്യരുമായി സ്നേഹപാരമ്യത്തിലെത്താൻ ഇഴപിരിച്ചെടുത്തത്. അദ്ഭുതാവഹമായിട്ടാണ് മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള നിശബ്ദസന്ദേശസമ്പർക്കങ്ങൾ നായ്ക്കൾ അതേപടി പകർത്തിയത്. ഏകകേന്ദ്രാഭിമുഖപരിണാമം (convergent evolution)  എന്ന അപൂർവ്വപ്രതിഭാസം. ഒരേ പ്രവർത്തി അല്ലെങ്കിൽ സ്വഭാവം/വിദ്യ രണ്ട് വിഭിന്ന കാലഘട്ടങ്ങളിൽ രണ്ട് വ്യ്ത്യസ്ത സ്ലീഷീസുകളിൽ ഒരുപോലെ പരിണമിച്ചുണ്ടാകുന്ന സംവൃത്തി. ഉറ്റുനോട്ടം, ബദ്ധദൃഷ്ടി എന്നൊക്കെപ്പറയാവുന്ന gaze ഇലൂടെ  തലച്ചോറിലെ രാസവിദ്യാവ്യവഹാരങ്ങളെ മാറ്റിമറിച്ച്  രണ്ടു വ്യക്തികളിലും ഒരേ അനുഭൂതി ഉണർത്തുന്ന ഈ മാജിക് നടപടിയാണ്    നായ്ക്കൾ സ്വന്തം തലച്ചോറിൽ ഘടിപ്പിച്ചെടുത്തത്. മനുഷ്യരുടെ സാമൂഹിക സംവേദനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാനുള്ള നിപുണത  നായ്ക്കളുടെ അടുത്തബന്ധുവായ ചെന്നായ്ക്കോ മനുഷ്യന്റെ അടുത്ത ബന്ധുവായ ചിമ്പാൻസിക്കോ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. മനുഷ്യരിൽ പെരുമാറ്റപരമായ ബോധജ്ഞാനം ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്  സമൂഹബന്ധങ്ങളുടെ മാറ്റങ്ങളിൽ നിന്നോ ആവശ്യങ്ങളിൽ നിന്നോ ആണ്,  ചിമ്പൻസിക്ക് അതിജീവനബദ്ധമല്ലാത്തതാണത്. പരിണാമത്തിന്റെ രണ്ട് അകന്ന ശാഖകളിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ മനുഷ്യനും നായയും  പരസ്പരസംബന്ധസംവേദനത്തിനു വേണ്ടി  നാഡീവ്യ്സ്ഥ (neural system)  വഴക്കിയെടുക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുമ്പോൾ മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും കഴിയുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന ലളിതയുക്തി നായ്ക്കൾ സ്വായത്തമാക്കി എന്നതിൽ അദ്ഭുതമില്ലെങ്കിലും തലച്ചോറിന്റെ സൂക്ഷ്മപ്രവർത്തികൾ അതേപടി അനുകരിച്ചെടുത്തു എന്നത് വിസ്മയം തന്നെ.

       കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കുന്നത് ബന്ധങ്ങൾ ഊഷ്മളമാക്കുന്നതിലേക്കുള്ള വഴിതെളിയ്ക്കലാണ്.  അമ്മയും കുഞ്ഞുമായും ലൈംഗികപങ്കാളികൾ തമ്മിലും (ഇത് സെക്സിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള കുറുക്കുവഴി ആയ പ്രേമത്തിന്റെ യുക്തിപ്രവർത്തി ആണ്)   ഉള്ള ഉറ്റുനോട്ടം തലച്ചോറിൽ പത്യ്ക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള അമ്പുകളാണ്. അമ്മ കുഞ്ഞിനെ തലോടി കണ്ണിൽ നോക്കുമ്പോൾ  കുഞ്ഞിന്റെ തലച്ചോറിലെ പിറ്റുവിറ്ററി ഗ്രന്ഥി ‘ഓക്സിറ്റോസിൻ’ എന്ന ഹോർമോൺ ഉത്പ്പാദിപ്പിക്കുകയാണ്. ഈ ഹോർമോൺ പ്രതിഫലന്യൂറോരാസവസ്തു ആയ ഡോപമിന്റെ അളവ് കൂട്ടും. അക്കൂടെ മനസ്സിനു അയവു വരുത്തുന്ന എൻഡോർഫിന്റേയും.  മനസ്സ് ശാന്തമായും ആനന്ദകരമായും വർത്തിക്കും. കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണുകളിലെ പ്രതിഫലനം  (ചിലപ്പോൾ മുല കുടിയ്ക്കുന്ന കൃത്യം ആയിരിക്കും) അമ്മയിൽ  ഓക്സിറ്റോസിൻ അളവു കൂട്ടുകയും അമ്മയുടെ മനസ്സും  ശാന്തി സമാധാന തീരങ്ങളിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പരസ്പരസ്പർശമില്ലാതെ നോട്ടം കൊണ്ട് മാത്രം  ഈ തലച്ചോറ് പ്രതികരണം സാദ്ധ്യമാവുമെന്നതാണ് പ്രത്യേകത. പ്രഥമദർശനാനുരാഗത്തിന്റെ പിറകിൽ, കണ്ണും കണ്ണും തമ്മിൽത്തമ്മിൽ കഥകൾ കൈമാറുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ തന്ത്രം ഓക്സിറ്റൊസിൻ കളിയ്ക്കുന്ന കളിയാണ്.  അതിനുശേഷം സ്പർശനസുഖം കൈവാന്നാൽ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോകുന്നത് ഓക്സിറ്റൊസിൻ തന്റെ ജോലി വൃത്തിയായി ചെയ്ത് മറ്റ അനുഭൂതികളെ ഉണർത്തി വിടുകയും അവയിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുവാനുമാണ്..

             ഈ ടെലിപ്പതിക് വികാരപ്രസരണം അപ്പാടെ  ആണ് ശ്വാനവീരന്മാർ ഹൈജാക്ക് ചെയ്തത്.  2015 ഇലെ സയൻസ് മാഗസീൻ കവർ ഫീച്ചർ  ആയി വിക്ഷോപിച്ചു, ഈ സുപ്രധാന കണ്ടുപിടിത്തം. മൂക്കിൽ തൊട്ടുപുരട്ടിയതോ രക്തത്തിൽ ചേർത്തതോ ആയ ഓക്സിറ്റോക്സിൻ നായ്ക്കളിൽ  അതിന്റെ പ്രതിപ്രവർത്തനമായ  ആനന്ദാഹ്ലാദങ്ങൾക്ക്  തുടക്കമിടുമെന്ന് നേരത്തെ കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു. ഈയിടെ  ഒരുകൂട്ടം ജാപനീസ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വൃത്തിയായി  നായ്ക്കളുടെ ഈ കോപ്പിയടിക്കാരണം  പുറത്താക്കി. അവർ പലേ നായ്ക്കളെയും അവരുടെ സഖാക്കളേ  (മനുഷ്യർ)  യും ഒരു മുറിയിലാക്കി കണ്ണിൽക്കണ്ണിൽ നോക്കിയിരിക്കാൻ അനുവദിച്ചു.  അരമണിക്കൂറ് നോട്ടം, മുൻപും പിൻപും മൂത്രത്തിലെ ഓക്സിറ്റോസിൻ പരിശോധന, ഇങ്ങനെയാണ് പരീക്ഷണ സംവിധാനം. പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ഈ  ദർശനസുഖവേളയ്ക്കു ശേഷം നായ്ക്കളുടെ മൂത്രത്തിലെ ഓക്സിറ്റോസിൻ അളവ് കൂടിയിരുന്നു. വീട്ടിൽ വളർത്തിയ ചെന്നായ്ക്കളിൽ ഇതൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.  ചില അമ്പരപ്പുകൾ സമ്മാനിച്ചു ഈ പരീക്ഷണം. കൂടുതൽ നേരം നായ്ക്കൾ നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ഉടമസ്ഥന്റെ ഓക്സിറ്റോസിൻ അളവ് ദാ മുകളിൽ!  ഓക്സിറ്റോസിൻ  കുത്തിവയ്ക്കപ്പെട്ട നായക്കൾ ചില്ലറയല്ല ഉടമസ്ഥന്റെ ഓക്സിറ്റൊസിൻ അളവ് കൂട്ടിയത്, വെറും നോട്ടം കൊണ്ട്! ഈ ഓക്സിറ്റോസിൻ കുത്തിവയ്ക്കപ്പെട്ട നായ്ക്കൾ (ശ്വാനത്തെരുണികളാണ് കണ്ണു പറിയക്കാത്ത നോട്ടം പലപ്പോഴും സമ്മാനിച്ചത്) ഉടമസ്ഥരെ കൂടുതൽ നേരം നോക്കിയിരിക്കുകയും ചെയ്തു. എത്ര കണ്ടാലും കൊതി തീരികില്ലെനിക്കെത്ര കണ്ടാലുമീ കൺകൾ എന്ന മട്ടിൽ.  വെറുതേ തലോടുന്നതും ചെറിയ രീതിയിൽ ഓക്സിറ്റോസിൻ അളവ് കൂട്ടാൻ സഹായിക്കും. നായ്ക്കളെ തടവുന്ന  ഉടമസ്ഥന്റേയും  ഓക്സിറ്റോസിൻ അളവ് കൂടുന്നുണ്ട്. വെറുതേ അടുത്തിരുന്നാലോ സംസാരിച്ചലോ ഓക്സിറ്റോസിൻ അളവിൽ മാറ്റമൊന്നുമില്ല. കണ്ണും കടക്കണ്ണും കഥ കൈമാറുന്നേരം മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന ഹോർമോൺ ബൂസ്റ്റ്.

       ഓക്സിറ്റോസിൻ പ്രവർത്തനം  പ്രധാനമായും തലച്ചോറിലെ സിംഗുലേറ്റ് കോർടെക്സ്    (നെറ്റിയ്ക്ക് പിറകിൽ അകത്തുള്ള തലച്ചോർ ഭാഗം. ചിത്രം 2 നോക്കുക)  ന്റെ മുൻ ഭാഗത്താണ്. പ്രതിഫലത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ, തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കൽ, വികാരങ്ങൾ, ഉൾപ്രേരണ ഇവയുടെ ഒക്കെ കേന്ദ്രമാണ് കോർടെക്സിന്റെ ഈ ഭാഗം.  അമിഗ്ദല, ഹൈപോതലാമസ് ഇൻസുല ഇങ്ങനെ പലതരം വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന മറ്റ് ഇടങ്ങളുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈ സിംഗുലേറ്റ് കോർടെക്സിനെ. കണ്ണിൽക്കണ്ണിലുള്ള നോട്ടം അപ്രകാരം ഈ തലച്ചോർ ഭാഗത്തെ  വികാരങ്ങളെ ആണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. മനുഷ്യർ കുടുംബാംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് നേടുന്നതുപോലെ തന്നെ നായ്ക്കളിൽ നിന്നും  സ്വസ്ഥതയും തെളിഞ്ഞ മാനസികനിലയും  നേടുന്നു.  ആരോഗ്യപരിപാലനരംഗത്ത് നായക്കൾക്കുള്ള നിർവ്വഹണസാംഗത്യം ഇതോടേ  ഏറുകയാണ്. പരിശീലനം ലഭിച്ച നായ്ക്കളെ ഓടിസം ബാധിച്ചവർക്കോ  മാനസികാഘാത (trauma)ത്തിൽ നിന്ന് കരകേറുന്നവർക്കോ സഹായികളായി  നിയുക്തമാക്കാമെന്ന്  തെളിയുന്നു.

          പരിണാമം പലപോഴും പിശുക്ക് കാണിക്കാറുണ്ട്. പണ്ട് പയറ്റിത്തെളിഞ്ഞ തന്ത്രങ്ങൾ വീണ്ടും ഉപയോഗിച്ചെന്നു വരും. മനുഷ്യർ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് കാണിയ്ക്കുന്ന വാത്സല്യം നുകരാൻ അതിലെ തന്ത്രവിധികൾ അതേ രീതിയിൽ തലച്ചോറിൽ ഘടിപ്പിച്ചെടുത്ത് ഒരു കുട്ടിയായി  വരികയാണ് നായ്ക്കൾ ചെയ്തത്. (ഒരു ആൺകുട്ടിയുടെ ആത്മാവ് പേറിയ പട്ടി അംഗീകാരത്തിനും സ്നേഹത്തിനും ഉഴറി നടക്കുന്ന പ്രമേയമുള്ള  അരവിന്ദന്റെ ‘കുമ്മാട്ടി’ ഓർമ്മിക്കുക).  എന്നിട്ട് ഓക്സിറ്റോസിൻ സ്രവിച്ച്  സ്പർശനം പോലുമില്ലാതെ നമ്മളിലേക്ക് സംക്രമിപ്പിക്കുക, ഒരു കുഞ്ഞിനോടു തോന്നേണ്ട വാൽസല്യം ആ നാൽക്കാലിയോട് തോന്നിപ്പിക്കുക. നമ്മുടെ വാത്സല്യവികാരങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന നടപടിക്രമം എന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും നായ്ക്കളെ ഇണക്കിത്തുടങ്ങിയ മനുഷ്യരെ അതിൽ സഹായിക്കുകയാണ് ഈ ജീവികൾ ചെയ്തത് എന്നത് ഓർമ്മയിരിക്കേണ്ടതാണ്. അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ  ഇണങ്ങിവരാൻ നാം സാഹചര്യം ഒരുക്കി എന്നെ കണക്കാക്കാനുള്ളൂ ഈ പാര്യസ്പര്യത്തിൽ.  ഒരു നോട്ടത്തിൽക്കൂടിമാത്രം സാമൂഹികപ്രതിഫലം അതും വികാരപരമായത് മനുഷ്യനു പ്രദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയുക എന്നത് പരിണാമത്തിൽ നമ്മോട് വളരെ ദൂരത്തിലും  മറ്റൊരു ശ്രേണീയിലും നിൽക്കുന്ന നായ്ക്കൾക്ക് സാധിക്കും എന്നത്  ചില്ലറക്കാര്യമല്ല.  ഡാർവീനിയൻ പ്രമാണമനുസരിച്ച് അർഹതയുള്ളവയുടെ അതിജീവനം സാദ്ധ്യമാകുമ്പോൾ മനുഷ്യർ  അവർക്ക് സ്വാസ്ഥ്യം നൽകുന്നവരെ പിൻ തുണയ്ക്കും എന്ന വെളിപാട് നേരത്തെ കിട്ടിയവരാണ്  ഈ സാരമേയങ്ങൾ. നമ്മൾ അവരെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽക്കൂടുതൽ അവർ നമ്മെ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്.  ചിക്കൻ തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ അരുമയാന പട്ടിക്കുട്ടി കൃത്യമായി  നോക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ അത് ഒരു  പീസ് ചിക്കൻ കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിച്ചല്ല, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ചൂഴ്ന്നെടുക്കാനാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് നന്ന്.

എന്നോട് പറ, ഐ ലൌ യൂ ന്ന്!

 സ്നേഹം വേണം, അതിനുള്ള വഴികൾ തലച്ചോറിൽ ഘടിപ്പിച്ചു, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽ അത് പ്രതിഫലിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു എന്ന റൊമാന്റിക് കവിതാരീതി കൊണ്ടൊന്നും  തൃപ്തിപ്പെടുന്നവരല്ല  ഈ പുരാണബന്ധുക്കാർ. ഓമനത്തിങ്കൾക്കിടാവോ പാടിയാൽ അതിൽ വാൽസല്യം എത്ര കഴഞ്ച് എന്ന്  അന്വേഷിക്കുന്നവരുമാണ് അവർ. ഏകദേശം ആയിരത്തോളം വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം പിടികിട്ടാൻ പ്രാപ്തരാണ് നായ്ക്കൾ. എന്നുമാത്രമല്ല അവയെ തരം തിരിച്ച് പല പ്രവൃത്തികൾക്കും ഉത്തേജനമായി ഉപയോഗിക്കാനും അറിയാം. ശബ്ദപരമായ സൂചനകളെ സംസ്കൃതീകരിച്ചെടുക്കുന്ന  തലച്ചോറ് ഇടം മനുഷ്യർക്കും നായകൾക്കും ഒരേ പോലെയാണ് എന്നത് വിസ്മയകരമാണ്. ഏകദേശം നൂറു മില്ല്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വേർ തിരിഞ്ഞതാണ് നായകളുടേയും മനുഷ്യന്റേയും തായ്‌വഴികൾ.  തലച്ചോറിലെ ഈ സാമ്യം അസാധാരണമാണ്. 

       കേൾവിയിൽ നിന്നുള്ള അറിവ് രണ്ടു തരത്തിലാണ്. ഒന്ന് വാക്കിന്റെ പരമമായ അർത്ഥം (lexical) മനസ്സിലാക്കുന്നത്, അത് എന്ത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നത്. മറ്റൊന്ന് അതിന്റെ ഉച്ചാരണത്തിലെ ശബ്ദക്രമീകരണമോ സ്വരഭേദമോ  (intonation)  കൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്ന അർത്ഥം. “വേഗം പൊയ്ക്കോ” എന്ന് വികാരരഹിതമായി സ്വരഭേദമൊന്നുമില്ലാതെ ഉച്ചരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും വലിയ അർത്ഥവ്യത്യാസമാണ് അതേ വാക്കുകൾ വളരെ ഉറക്കെ നിർദ്ദേശവ്യാപ്തിയോടെ വിളിച്ചുപറയുമ്പോൾ വന്നു ചേരുന്നത്. “തരൂ’ എന്നത് യാചനാശീലമായോ ഉഗ്രനിർദ്ദേശമോ ആയിത്തീരാം ഇന്റൊണെഷന്റെ ഭേദങ്ങളാൽ. ഇതിൽ ആദ്യത്തേത് (വാക്കിന്റെ തനതായ അർത്ഥം മാത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നത്)  തലച്ചോറിന്റെ ഇടതു ഭാഗം (lexical- left hemisphere) ആണ്, ശബ്ദവ്യത്യാസാ‍ർത്ഥം പൊരുൾ തിരിക്കുന്നത് വലതുഭാഗവും (intonational-right hemisphere) .  ജന്തുക്കളുടെ മനസ്സിലാക്കൽ ആദ്യത്തെ ഗ്രൂപ്പിൽ ( വാക്കിന്റെ തനതുമാത്രമായ അർത്ഥം lexical) നിന്നും ഉളവാകുന്നതല്ല, ധ്വനിയിൽ നിന്നും മാത്രമാണ്. ആനയോട് “ഇസറ്റിയാനേ” എന്ന് പറയുമ്പോൾ അതിന്റെ  ശബ്ദവിന്യാസം മാത്രമാണ് പൊരുൾ പേറുന്നത്. സമർത്ഥമായ പരിശീലനം കൊണ്ട് ചില ജന്തുക്കൾ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചേക്കാം പക്ഷേ അവയ്ക്ക് നിശ്ചിത അർത്ഥം ഉണ്ടെന്ന് പിടി കിട്ടിയിരിക്കുകയില്ല. വൈവിദ്ധ്യമുള്ള ധ്വനിപ്പിക്കൽ ഇല്ലാതെയുള്ള, നിർമ്മമവും നിർവ്വികാരവുമായ വാക്കുകൾ ഒരു ജന്തുക്കൾക്കും പിടി കിട്ടുകയില്ല.

    എന്നാൽ വാക്കിന്റെ തനത് അർത്ഥവും (lexical) ശബ്ദ്/സ്വരഭേദത്തോടെയുള്ള അർത്ഥവും (intonational)  മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുണ്ട് നായകൾക്ക് എന്നത് വിപ്ലവകരമായ നൂതന കണ്ടുപിടിത്തമാണ്. 2016 സെപ്റ്റെംബറിലെ സയൻസ് മാഗസീനിൽ  അതിപ്രാധാന്യത്തോടേ ഇക്കാര്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ  ഭാഷാപഠനത്തിന്റെ ഫിസിയോളജി, ചരിത്രം, തലച്ചോറിന്റെ പരിണാമം, നായ് സൈക്കോളജി, നായ്ക്കളുടെ പരിണാമം, പരിണാമത്തിന്റെ വിചിത്രവഴികൾ  ഇവയ്ക്കൊക്കെ പുതിയ ഏടുകൾ എഴുതിച്ചേർക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു  .

    കേൾക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ അന്വയിച്ച് പാകപ്പെടുത്തി അർത്ഥപൂർണ്ണമാക്കുന്നത് തലച്ചോറിലെ കോർടെക്സ് എന്ന ഇടത്തെ  ശ്രവണകേന്ദ്ര  (auditory cortex) ത്തിലാണ്. ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള വികാര ഉണർച്ചയ്ക്ക് ഈ സംവേദനങ്ങൾ മറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടും. തലച്ചോറിന്റെ  വലത്തെ അർദ്ധഗോളം (right hemisphere)  ആണ് ഇക്കാര്യങ്ങളൊക്കെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്; മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ രണ്ടുകേന്ദ്രങ്ങളും മനുഷ്യരിലും നായ്ക്കളിലും ഒരു പോലെയാണ്.  എം ആർ ഐ സ്കാനിങ് വിദ്യകൾ കൊണ്ട് ശബ്ദങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്ന ഇടങ്ങളുടെ ആകൃതിയും പ്രകൃതിയും മാത്രമല്ല  പ്രവൃത്തിയും നിർവ്വഹണവും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇവയെല്ലാം അസാമാന്യരീതിയിൽ സാമ്യമുള്ളവയാണ്. മനുഷ്യരിലും നായകളിലും. വാക്കുകൾ ഉളവാക്കുന്ന വികാരവായ്പ്പിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങൾ  ഒരേ പോലെയാണ്.
   
             വാക്കുകൾ, സംഭാഷണം എന്നിവ കേൾവി വഴിയിലൂടെ പ്രതികരണം രൂപപ്പെടുത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളവയാണ്. അന്തർകർണ്ണത്തിലൂടെ ശ്രവണകേന്ദ്രത്തിലെത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ആദ്യവ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കുശേഷം  തലച്ചോറിലെ കോർടെക്സിൽ കുറച്ച് ഉള്ളിലായിട്ടുള്ള മറ്റൊരു കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെടുകയാണ്. പ്രതീക്ഷയും സന്തോഷവും ഉളവാക്കപ്പെടുന്ന സംഭാഷണമാണ് കേൾക്കുന്നതെങ്കിൽ ഡൊപമിൻ എന്ന രാസവസ്തു ധാരാളമായി സ്രവിക്കപ്പെടുകയാണ്. പ്രതിഫലത്തിനു വേണ്ടി ഉഴറുകയും അത് ലഭ്യ്ക്കുമ്പോൾ അത്യാഹ്ലാദം പൂണ്ടു വിളയാടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാസവസ്തുവാണ് ഡോപമിൻ.  സ്നേഹമസൃണ വാക്കുകൾ, പുകഴ്ത്തലുകൾ ഒക്കെ ഇത്തരം രാസവിദ്യാക്രമപ്പെടുത്തലിലൂടെയാണ് അനുഭവഭേദ്യമാകുന്നത്. സംഗീതത്തിൽ നിന്നുള്ള അനുഭൂതികളും ഇപ്രകാരമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്.  ഈ സൂക്ഷ്മയാന്ത്രികപ്രതിഫലനം എം ആർ ഐ മുതലായ പ്രവിദ്ധികളാൽ രേഖപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്.

            വാക്കുകളുടെ  തനത് അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കലും  ശബ്ദഭേദം കൊണ്ട് അവ ഉളവാക്കുന്ന അനുരണവും വികാരപരതയും നായ്ക്കളിൽ  എങ്ങനെ വർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പലേ പരീക്ഷണങ്ങളിൽക്കൂടിയാണ്  തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്.പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുള്ള വാക്കുകൾ  ( ‘Well done!”  “Good boy”പോലെ) പലതരത്തിൽ കേൾപ്പിക്കുകയാണ് ആദ്യം ചെയ്തത്. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി നിർവ്വികാരതയോടെയും നേരേ മറിച്ച് അതി തീവ്രമായി  ഒരു വിജയാഘോഷമെന്ന ധ്വനിയോടു കൂടെയും  ഇത് കേൾപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഒരു സംവിധാനം. ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ  മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ ഡോപമിൻ ഉൾപ്പെട്ട പ്രതിഫലകേന്ദ്രം അനുരണനങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എം  ആർ ഐയും മറ്റ് സംവിധാനങ്ങൾ കൊണ്ടും  നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും ഇരുന്നു. ശബ്ദഭേദമില്ലാത്ത പുകഴ്ത്തൽ വാക്കുകൾ എന്തെങ്കിലും പരിണിതഫലം ഉളവാക്കുന്നോ എന്നത് നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.  ഇടതുഭാഗത്തെ കേന്ദ്രം വാക്കുകൾക്കും വലതുഭാഗത്തെ കേന്ദ്രം ശബ്ദവിന്യാസ വ്യത്യാസങ്ങൾക്കും വശംവദരാകുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പഠനത്തിന്റെ കാതൽ.  പുകഴ്ത്തൽ വാക്കുകൾ മാത്രമേ പ്രതിഫല കേന്ദ്രങ്ങളെ ഉണർത്തിയുള്ളു . മറ്റ് വാക്കുകൾ പുകഴ്ത്തൽ പോലത്ത ശബ്ദവിന്യാസത്തോടെ കേൾപ്പിച്ചപ്പോൾ ഒരു അനുരണനവും ഉണ്ടായില്ല. ഒരു കാര്യം തീരുമാനമായി- വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം അവർക്ക് പിടികിട്ടുന്നുണ്ട്, നിർവ്വികാരമായി ഉച്ചരിച്ചാലും. സന്തോഷം കൂടുതൽ  ഉളവാകണമെങ്കിൽ പുകഴ്ത്തൽ വാക്കുകൾ ഉചിത ശബ്ദവിന്യാസങ്ങളോടേ കേൾപ്പിക്കണം.  മോഹൻ ലാൽ കഥാപാത്രം പല ശബ്ദവിന്യാസങ്ങളിൽക്കൂടി പ്രേയസിയെക്കൊണ്ട് “ഐ ലവ് യൂ” പറയിപ്പിച്ച് പ്രതിഫലകേന്ദ്രം  ഉത്തേജിപ്പിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്നതിലെ തത്വം സിനിമയിൽ മാത്രം ഒതുക്കേണ്ടതല്ല, നായ് മസ്തിഷ്ക്കത്തിൽ  അതേ നടപടികളാണ്.

         ഈ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അനുമാനങ്ങൾ പലതാണ്.  നായ്ക്കളുടെ തലച്ചോറിലെ ഇടതു അർദ്ധഗോളം (left hemisphere)  അർത്ഥമുള്ള വാക്കുകൾ ശബ്ദഭേദങ്ങളില്ലാതെ മനസ്സിലാക്കും. വാക്കുകളിലെ ചെറിയ സ്വരഭേദങ്ങൾ കൊണ്ട് വികാരപരമായ അനുരണനങ്ങൾക്ക് പ്രാപ്തിയുണ്ട്. വാക്കുകളുടെ പ്രതിഫലമൂല്യം  വാക്കുകളുടെ അർത്ഥത്തേയും സ്വരഭേദത്തേയും ആശ്രയിച്ച് ക്രമപ്പെടുത്തും.. ഇവയെല്ലാം ഇതേ പോലെ പ്രാവർത്തികമാണ് മനുഷ്യമസ്തിഷ്ക്കത്തിലും. അങ്ങനെ ഒരേപോലത്ത കേൾവി-അനുബന്ധ വികാരപരത പരിണമിച്ച് വന്നിരിക്കയാണ്. ഇണങ്ങിവന്നപ്പോൾ ആഞ്ഞുശ്രമിച്ചിരിക്കയാണ് നായ്ക്കൾ മനുഷ്യരോടൊപ്പമെത്താൻ. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സമ്മർദ്ദം നായകളിൽ ചെലുത്തിയിരുന്നോ മനുഷ്യർ? അറിയില്ല. ഭാഷാപഠനത്തിനുള്ള സാമഗ്രികൾ പരിണാമത്തിൽ വളരെ മുൻപു തന്നെ ജീവികളിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നിരിക്കണം, ഉപയോഗപ്രദമാക്കാൻ താമസിച്ചു എന്നേയുള്ളു. പക്ഷേ ആൾക്കുരങ്ങിനോ ചിമ്പൻസിക്കോ  ഇങ്ങനെ ഒരു ആനുകൂല്യം കിട്ടിയില്ല. സങ്കീർണ്ണമായ ഭാഷാപ്രയോഗം മുഴുവനായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരാതെ, സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കുകയും അവയുടെ അർത്ഥഭേദങ്ങൾ സ്വരവിന്യാസങ്ങൽ കൊണ്ട് പിടി കിട്ടുകയും ചെയ്യുക, അതനുസരിച്ച്  തോന്നലുകൾ മാറി മറിയുക ഇവയെല്ലാം ജന്തുക്കളിൽ അത്യപൂർവ്വം എന്നല്ല, ഇല്ല തന്നെ.  ഇപ്പോഴത്തെ ഗവേഷണം വാക്കുകൾ കേട്ട് സന്തോഷം ഉളവാക്കുന്നതിൽ ചുരുക്കപ്പെട്ടതാണ്, കോപം, സങ്കടം ഇത്യാദി വികാരങ്ങളും അവരിൽ ഉളവാകുന്നില്ലെന്ന് ആർക്കറിയാം.
 
  നോട്ടത്തിലൂടെ, ഓക്സിറ്റോസിൻ സ്രവണത്തിലൂടെ നമ്മുടെ തോന്നലുകളെ മാറ്റിമറിയ്ക്കലിലൂടെ, നിശബ്ദസംഭാഷണത്തിലൂടെ മനുഷ്യരുമായി സംവദിക്കാനുള്ള അതയ്പൂർവ്വമായ ആർജ്ജവം സ്വരൂപിപ്പിച്ചെടുത്ത ജീവികളാണ് നായക്കൾ.

പോടാ പട്ടീ
 എന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ അധീശസ്വഭാവവും ഈഗോയും താൻ പോരിമയും എല്ലാം വിളിച്ചോതുന്നത് ‘നിങ്ങൾ വെറും പട്ടികൾ ആണെടാ പട്ടികൾ “ എന്നാണ്. ഇന്ന് എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളിലും പട്ടി എന്ന വാക്ക് അധഃസ്ഥിതി സൂചകമാണ്.  ആഹാരത്തിനു യാചിക്കുന്ന, നമുക്ക് ചുമ്മാ യജമാനസ്ഥാനം കൽ‌പ്പിച്ചു തരുന്ന, വിധേയത്വത്തിന്റെ നിർവ്വചനം പോലെ പെരുമാറുന്ന ഈ നാൽക്കാലി നമുക്ക് വെറും പട്ടി ആണ്. ഒരാൾ നികൃഷ്ടനും അധമനും പൂർണ്ണവിധേയനും കാശിനുകൊള്ളാത്തവനും ആണെന്ന് വ്യക്തമാക്കാൻ “പട്ടീ” എന്ന്  വിളിച്ചാൽ മതി.

            ഒരുകാലത്ത് അതിജീവനത്തിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നവരിൽ മനുഷ്യർ അധികാരത്തിന്റെ പ്രശ്നത്തിൽ മാനസികധൈര്യം ഇല്ലാത്ത്വനാകുകയായി വന്നു ഭവിക്കുകയാണുണ്ടായത്. തന്റെ അധീശത്വം പോകുമോ എന്ന പോകുമോ എന്ന പേടി. വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ വയ്യാണ്ടായ ബന്ധം ഒഴിപ്പിക്കാൻ പാട്. ഈ അറിവ് മനുഷ്യനെ നിരാകരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. മനുഷ്യസംസ്കാരത്തിനു പരിണമിക്കാൻ ചൂട്ടുവീശിക്കൊടുത്തതിന്റെ പാപം അനുഭവിക്കുന്ന നായ്ക്കൾക്ക്  മത്സ്യത്തേം കൂർമ്മത്തേയും വരാഹത്തേയും നരസിംഹത്തേയും ദൈവീകാംശങ്ങളിൽ പൊതിഞ്ഞവർ മനഃപൂർവ്വം ഒരു സ്ഥാനം നൽകാൻ തോന്നാത്തത് തന്റെ യജമാനസ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയാണ്. ഇതിഹാസങ്ങളിൽ നിഗൂഢ കഥാപാത്രങ്ങൾ, മന്ത്രവാദത്തിന്റേയും കൂടോത്രത്തിന്റേയും ഭാഗഭാക്കുകളൊ പ്രത്യക്ഷങ്ങൾ, മരണത്തിന്റെ ലക്ഷണം,  അധോലോകത്തിലെ വിചിത്രജീവി  ഇങ്ങനെ പ്രകൃത്യാതീത ദുർഭൂതങ്ങളായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരി ക്കുകയാണ് ഈ വിനീത വിധേയരെ. അത്രയ്ക്കുമാണ് മനുഷ്യന്റെ അപകർഷത. ഇൻഡ്യൻ പുരാണത്തിൽ മഹാഭാരതത്തിൽ മാത്രമാണ് സർവ്വഗുണങ്ങളും തികഞ്ഞ അതും മനുഷ്യർക്കുള്ള വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു പട്ടിയെ ഒരിയ്ക്കലെങ്കിലും മാത്രം കാണാനാവുന്നത്. സ്വർഗ്ഗാരോഹണ സമയത്ത് ഒപ്പം കൂടിയ ഈ നായയെ ഇന്ദ്രന്റെ രഥത്തിൽ കയറ്റിയില്ലെങ്കിൽ തനിക്കും സ്വർഗ്ഗം വേണ്ടെന്ന് വാശി പിടിയ്ക്കുന്ന യുധിഷ്ഠിരനെ കാണാം. സാക്ഷാൽ ധർമ്മദേവൻ തന്നെ അത്. അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതായ എല്ല  ഗുണങ്ങളും പേറുന്ന വ്യക്തി. പിന്നീട്  സാഹിത്യഭാവനകളിൽ ഇടം തേടിയത് ഈയിടെ മാത്രം. വേഡ്സ്വർത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധ കവിതയിൽ യജമാനസ്നേഹത്തിന്റെ പാരമ്യ്യത്തിൽ സ്വന്തം അസ്തിത്വം മതിമറന്ന് അസ്ഥികൂടത്തിനടുത്ത് നിതാന്തമായി കുരച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പട്ടിയെ ആട്ടിടടയൻ കാണുന്നതായിട്ടുള്ള “A barking sound the shepherd hears ’  വന്നുചേരാൻ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടു വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ജാക്ക് ലണ്ഡന്റെ  (The Call of the Wild-1903)  എന്ന നോവലിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രമായ  ‘ബക്ക്’ എന്ന പട്ടി  എല്ലാ ഗുണങ്ങളും -മനുഷ്യനു പോലും സാദ്ധ്യമല്ലാതുള്ള സഹജഗുണങ്ങൾ- പേറുന്നവനാണ്

       നമുക്കു ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തറ്റ്  അവർക്കു ചെയ്യാം, നമുക്കറിയാൻ പറ്റാത്തത് അവർക്കറിയാം എന്നൊക്കെയുള്ള  വിചാരം, അത് സത്യമാണെങ്കിൽക്കൂടി മനുഷ്യനെ അപകർഷതാബോധത്തിൽ തളച്ചിടുകയാണുണ്ടായത്.   മറ്റൊരു സ്പീഷീസിൽക്കൂടി അതിജീവനരഹസ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി എടുക്കുക എന്നത് “ഹൈപെർ സോഷ്യൽ“ വൈദഗ്ദ്ധ്യമാണ്. പക്ഷേ ലോകത്തെ മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ നായ്ക്കളുടെ ചില കഴിവുകളിൽക്കൂടി മാത്രമേ സാധിക്കുള്ളൂ എന്നത് മനുഷ്യനു ആവശ്യമാണെങ്കിൽക്കൂടി  അവന്റെ ഈഗോ ഇത് സമ്മതിച്ചു തരുന്നില്ല.   സർവ്വശ്രേഷ്ഠപ്രഭു ആണെന്ന് വിചാരം നായ്ക്കളുടെ വീക്ഷണകോണിൽക്കൂടിയുള്ള പരിപ്രേക്ഷ്യത്തെ അട്ടിമറിയ്ക്കുകയാണ്.  അസാമാന്യവും അസാധാരണവുമായ തലച്ചോറുമായി നായ്ക്കൾ  നമുക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ  അവർ ഇണങ്ങി വന്നത്, നമുക്ക് ഉപയോഗയോഗ്യമായി വന്നത് അവരുടെ  ശക്യതകൊണ്ടും അന്തർനിഹിതശക്തികൊണ്ടുമാണെന്ന സത്യം നാം സമർത്ഥമായി ഒളിപ്പിയ്ക്കുകയാണ്. നായ്ക്കളെ തെരുവിലേക്ക് എറിയാൻ മടിയില്ലാതായതിന്റെ പിറകിൽ ഈ ഭീകരസ്വാർത്ഥചിന്തയാണ്.

  പക്ഷേ ഇതിനു ഒരു മറുപുറവുവുമുണ്ട്, അത് കാണാതിരിയ്ക്കാൻ വയ്യ. നാടൻ നായക്കളാണു തെരുവുകളിൽ, അവരെ ആർക്കും വേണ്ട. ഏതേതു കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി  മനുഷ്യനും നായ്ക്കളും ഇണങ്ങിയോ അവയെല്ലാം ഇന്ന് റ്റെക്നോളജി  നിർവ്വഹിക്കുന്നു. കാവലിനു ഇന്ന് നായ്ക്കൾ വേണ്ട, സെക്യൂരിറ്റി പോലീസും മറ്റുമുണ്ട്. അതിർത്തി കാക്കാൻ വൈദ്യുതി പായിച്ച വേലി ഉണ്ട്. കടന്നു കയറുന്നവരെ നിരീക്ഷിക്കാൻ ഒളിഞ്ഞോ തെളിഞ്ഞോ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ക്യാമെറകൾ ഉണ്ട്, പട്ടികൾ കുരയ്ക്കേണ്ടതില്ല, അപായസൂചനയ്ക്ക്. അലാറം ഉണ്ട്. ആഹാരത്തിനു വേട്ടയ്ക്ക് പോകുന്ന രീതി പണ്ടേ മൺ മറഞ്ഞു.  നാടൻ നായ്ക്കളിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ മറ്റ് വിശിഷ്ടവൈദഗ്ദ്ധ്യമുള്ള നായകളെ പ്രത്യേകം വളർത്തിയെടുക്കുന്നുണ്ട്; അന്ധരെ നയിക്കാനും ഡ്രഗ് മണത്ത് കണ്ടു പിടിയ്ക്കാനും കുറ്റവാളി പോയ ഇടങ്ങൾ കണ്ടുപിടിച്ചു തരാനുമുള്ളവരെ. പരിണാമത്തിനു ആരോടും നന്ദിയോ കൃതജ്ഞതയോ ഇല്ല. അത് പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണത്തോടെ അതിജീവനത്തെ സഹായിച്ച് അതിന്റെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതാണ്.  സ്പെഷ്യലൈസേഷനിൽ ഡിഗ്രി എടുക്കാത്ത നാടൻ പട്ടികളെ പരിണാമത്തിനു ഇനി വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാ അത്ര തന്നെ.

       ഇന്ന്  പലതരം ബ്രീഡുകൾ അതിജീവിക്കുന്നത്  സൌന്ദര്യശാസ്ത്രാനുബന്ധി യായ ആവശ്യങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയാണ് അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ കൂട്ടുകാരായി മാത്രം .   ഓമനത്തത്തിനു വേണ്ടി കുരയ്ക്കാൻ വേണ്ടി, കുരയ്ക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി, ആഢ്യത്തം കാണിയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ഫാഷന്റെ ഭാഗമായി,  ആഡംബരവിളമബരമായി അങ്ങനെ ഒരുവിഭാഗം നായ്ക്കൾ ജന്തുകുലത്തിൽ മറ്റാർക്കും അർഹതപ്പെടാത്ത പട്ടുമെത്തയിൽ വിരാജിയ്ക്കുകയാണ്. വെളുത്തവ, കറുത്തവ, ചെറിയത്, വലിയത്, നീണ്ട വാലുള്ളവർ, വാലില്ലാത്തവർ, ചെവി മടങ്ങിയവർ, ചെവിയേൽ പൂടയുള്ള “നായൻ”മാർ, പൂട നീണ്ടവർ, ഇടുപ്പ് ഒതുങ്ങിയ കൃശഗാത്രികൾ അങ്ങനെ 400 ഓളം വെറൈറ്റി ബ്രീഡുകളാണ് ലോകത്ത് നിലവിലുള്ളത്.  ഫ്രാൻസ് ജെർമ്മനി ബ്രിടൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ആകെയുള്ള നായ്ക്കളുടെ എണ്ണം ലോകത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗത്തുള്ളവയുടെ ആകെത്തുകയെക്കാളിലും മേലേയാണ്. ബ്രിട്ടനിൽ ഒരുകാലത്ത് പൊങ്ങച്ചത്തിന്റെ ലക്ഷണമായിരുന്നു പലതരം ബ്രീഡുകളെ സ്വന്തമാക്കുന്നത്. ഡാർവിന്റെ വീട്ടിൽ 8 തരം ബ്രീഡുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, സ്പീഷീസ് വൈവിദ്ധ്യത്തിന്റെ ആദ്യവിചിന്തനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചത് ഇവരെ നിരീക്ഷിച്ചിട്ടാണ്.  ഈ ഓമനകൾ തെരുവിൽ എത്തുന്നില്ല. വിലപിടിപ്പുള്ളവയാണ്. എത്തിയാലും അതിജീവിക്കുകയില്ല.
 
   മിക്കപ്പോഴും വീടുകളിൽ നിന്ന് ആട്ടിയകറ്റപ്പെട്ടവ ആയിരിക്കും തെരുവിൽ എത്തുന്നത്. ഇതിനു പുറകിൽ പലപ്പൊഴും ഭീകരമായ പീഡനകഥകളും കാണും. വൈകാരികമുറിവുകളും (പലപ്പോഴും ശാരീരികവും) പേറിയാണ് അനാഥത്വത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുന്നത്. ഭക്ഷണം കിട്ടാതെ അലഞ്ഞ് എത്തുന്നവ വേറൊരു കൂട്ടരാണ്.  പൊടുന്നനവേ ഉടമസ്ഥൻ ഇല്ലാതായിപ്പോയവരുമുണ്ട് ഇക്കൂട്ടത്തിൽ. പ്രസവിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുങ്ങളെ മാത്രം പുറത്തിറക്കി വിടുന്ന ഭീകര ഉടമസ്ഥർ വലിയ സംഖ്യയാണ് അനാഥസംഘത്തിനു പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്.  ഗ്രാമാന്തരീക്ഷത്തിൽ സ്വര്യം വാണിരുന്നവർ പരിസ്ഥിതി നഷ്ടം മൂലം നഗരങ്ങളിൽ എത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ മിച്ചഭക്ഷണം എന്ന മൂല്യം നഗരങ്ങളിലെ സുഭിക്ഷതയാണെന്നുള്ളതാണ് സ്വന്തമായി ഇരപിടിയ്ക്കാനുള്ള ശേഷി പറുദീസാനഷ്ടത്തിലൂടെ എന്നന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതായവരുടെ തെരുവുകേന്ദ്രീകരണത്തിന്റെ ചാലകശക്തി.

നഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യങ്ങൾ, താറുമാറായ മൃദുലഭാവങ്ങൾ
   
        പെരുമാറ്റജനിതകശാസ്ത്ര (Behavior Genetics)  ത്തിന്റെ ഒന്നാം പാഠം തുടങ്ങുന്നതു തന്നെ ജനിതകമായി ലഭിച്ച പെരുമാറ്റസ്വഭാവങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നതിൽ സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് പങ്കുണ്ടെന്ന അംഗീകാരത്തോടെ ആണ്. തങ്ങൾക്ക് പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയ സിദ്ധികളിൽ പലതും ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റാത്ത സാഹചര്യമാണ് തെരുവിൽ.  ഇങ്ങനെ തെരുവിൽ വളരുന്ന കുട്ടികൾ പൊതുസ്വഭാവത്തിൽ നിന്നും മാറിപ്പോയി അക്രമാസക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോലെതന്നെയാണ് തെരുവുവായ്ക്കളുടെ പശ്ചാത്തലവും. പൊരുതി ജീവിക്കുക എന്ന ശീലമായവരുടെ സ്വഭാവം കാർക്കശ്യമിയന്നതാവുക എന്ന  നീതി.
 
        നാടൻ നായകൾ  അത്യന്തം  ജാഗരൂകരാണ്,  അപകടസാദ്ധ്യതതകളെക്കുറിച്ച്  എപ്പോഴും ഉണർവ്വ് ഉള്ളവരും. എന്നാൽ  വളരെ സഹവാസപ്രിയരുമാണ്. എന്നുവച്ച് ധൈര്യമില്ലാത്തവരല്ല. മനുഷ്യകുടുംബവും കുട്ടികളും അവർക്ക് സോത്സാഹം  പെരുമാറാനുള്ള അന്തരീക്ഷമാണ്. തെരുവിൽ അവർക്ക് നിരന്തരം പോരാടി വേണം ജീവിക്കാൻ. ഭക്ഷണം കുപ്പത്തൊട്ടിയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയെങ്കിലായി, അതും കടുത്ത മൽസരത്തെ അതിജീവിച്ച്. ഘോരശബ്ദം, ഇടിമിന്നൽ ഒക്കെ പേടിയുള്ള നായക്കൾ ഉണ്ട്, അവ തെരുവിലെത്തുമ്പോൾ നിരന്തര സംഘർഷങ്ങളാൽ ആക്രമണസ്വഭാവികളായിത്തീരുകയാണ്. മാത്രമല്ല ഇത്തരം ബാഹ്യ ഇടപെടലുകൾ അവരിൽ തീവ്രാകാംക്ഷ  (anxiety) ഉണർത്തിയെടുക്കുകയാണ്, സ്വയരക്ഷയ്ക്ക് അറ്റകൈ പ്രയോഗങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുകയാണ്. പേടിയും തീവ്രാകാംക്ഷയും തൽച്ചോറിന്റെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ന്യൂറോൺ വഴികളെ ആണ് ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നത് ഇവ രണ്ടും ഒരേ സമയത്ത്  വിജൃഭിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് താങ്ങാവുന്നതിനും അപ്പുറമാണ്.   അത്യുൽക്കണ്ഠയുള്ള നായക്കളുടെ രക്തത്തിൽ നേരത്തെ പരാമർശിച്ച ഡോപമിനും സിറടോണിനും അളവ് കൂടുകയാണ് തലച്ചോറിൽ ഇവയുടെ സ്വീകരിണികൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല എന്നതിനാൽ. ആക്രമണകാരികളിൽ ഈ ഡോപമിൻ/സിറടോണിൻ അളവ് നേരേ മറിച്ചാണ്.

        ഒരു നിശ്ചിതപ്രദേശത്തിന്റെ അധീനത കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സ്വാഭാവം (territorial right) പണ്ട്  ആർജ്ജിച്ചത് ഇപ്പൊഴും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ട്. തെരുവിൽ ഒരു നിശ്ചിത പ്രദേശം ഇല്ലാതെ പോയതു കൊണ്ട്  ഭക്ഷണം കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്തെ അനുബന്ധിച്ച് അവിടവിടെ അധീനപ്രദേശം നിർമ്മിച്ചെടുക്കുകയാണ്. ഈ സ്ഥലം അതിക്രമിച്ചു കടക്കുന്നവരെ ആക്രമിക്കാൻ സ്വാഭാവികമായും അവർ ശ്രമിക്കും.  പ്രതിരോധത്തിന്റെ വഴി മാത്രമേ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ളൂ.  അവർക്കിടയിൽ മത്സരമുള്ളതുകൊണ്ട് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ അതിരുകൾ ചുരുങ്ങിയതായിരിക്കും. വലിയ ആൾക്കാരെ ആക്രമിക്കാൻ അവർക്ക് കരുത്തില്ലെന്ന തോന്നൽ കൊണ്ടാണ് കുട്ടികളെയും വൃദ്ധരേയും കൂടുതൽ കയ്യേറ്റം ചെയ്യുന്നത്. അവർക്ക് ഭക്ഷണവും രക്ഷയും തരേണ്ടവരോട് പൊരുതുക എന്ന വിഡ്ഢിത്തത്തിനു അവർ തുനിയുകയില്ല എന്നത് സത്യം മാത്രമാണ്. അതിജീവനത്തിനു ഈ സംഘർഷം ഒഴിവാക്കണം. എന്നാലും ഇണചേരൽ കാലത്തും  അവർക്കിടയിലെ മത്സരവഴക്കുകൾക്കിടയിലും അവർ അക്രമസ്വഭാവം കാണിച്ചെന്നിരിക്കും. പ്രസവിച്ചുകിടക്കുന്ന നായ്ക്കളും പ്രതിരോധിക്കാൻ തയാറെടുക്കും.

      ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് അശരണരായി നഗരങ്ങളിൽ എത്തുന്നവർക്ക് മറ്റ് പ്രശ്നങ്ങളും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നു. കേരളത്തിൽ അതിവേഗ നഗരവൽക്കരണം നടക്കുന്നുമുണ്ട്.  വളരുന്ന സമയത്താണ് സാമൂഹ്യസുഹൃദ് ബന്ധങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയാനുള്ള കൈമിടുക്ക് സ്വായത്തമാകുന്നത്. പെട്ടെന്ന് അറിയപ്പെടാത്ത സമൂഹത്തിൽ പെട്ടു പോകുമ്പോൾ ഈ ആർജ്ജിച്ച പെരുമാറ്റരീതികൾ കൊണ്ട് പ്രയോജനം ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലാകുന്ന നായ്ക്കൾ അന്ധാളിപ്പിലാണ്. നാനജാതി മനുഷ്യരുടെ പെരുമാറ്റരീതികൾ അറിഞ്ഞെടുക്കാൻ സാധിക്കുന്നതേ അല്ല. പുതിയ ബന്ധങ്ങൽ രൂപീകരിച്ചെടുക്കണമെങ്കിൽ അതിനുള്ള  വിഭവങ്ങൾ കയ്യിലുണ്ടായിരിക്കണം. പ്രാഥമിക ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മറ്റ് നായക്കളുമായി സഹകരിച്ചാൽ അതിജീവനം തെല്ല്   എളുപ്പമായിരിക്കുമെന്ന് ഇവർ കണ്ടു പിടിയ്ക്കയാണ്. കൂട്ടം ചേരുന്നതു തന്നെ യുക്തി. ഇത് ചെന്നായ്ക്കളുടെ സ്വഭാവത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്കല്ല, അതിനുള്ള ജീനുകൾ പണ്ടേ വിട്ടു കളഞ്ഞവരാണിവർ എന്നതിനാൽ. സോഷ്യൽ പാടവങ്ങൾ മനുഷ്യരിലേക്ക് സംക്രമിക്കാൻ- അതിനുള്ള തലച്ചോറുള്ളവരാണിവർ എന്നത് മറക്കേണ്ട-സാദ്ധ്യമല്ലാതെ വരുമ്പോൾ മറ്റ് നായ്ക്കളിലേക്ക് പകരുക എന്ന അതിജീവനയുക്തിയാണിവടെ  ആവിർഭവിക്കുന്നത്.

          വളരുന്ന കാലത്ത് വന്നുഭവിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് പെരുമാറ്റത്തെ  സ്വാധീനിക്കാറുണ്ടെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പെരുമാറ്റദൂഷ്യത്തിൽ അപരിചിതരോട് പേടിയും  ആക്രമണവെമ്പലും അനാവശ്യമായ കുരയും ഉൾപ്പെടുത്താം. അവശ്യം വേണ്ട പോഷകാഹാരങ്ങൾ വളർച്ചാസമയത്ത് ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ അത് തലച്ചോർ വികാസത്തെ ബാധിച്ചേക്കാം. ഉദാഹരണത്തിനു ചില പ്രത്യേകതരം ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ ആഹാരത്തിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ  ചില തലച്ചോർകേന്ദ്രങ്ങളെ ബാധിച്ച് പലകാര്യങ്ങൾ ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള പഠിച്ചെടുക്കൽ, ബോധജ്ഞാനം എന്നിവ പൂർണ്ണതയിൽ എത്താതെ പോകും എന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഗർഭകാലത്തെ അമ്മയുടെ സംഘർഷഭരിതമായ ജീവിതം ഭ്രൂണത്തെ ബാധിയ്ക്കും,  ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പിന്നീട് പെരുമാറ്റവൈകല്യങ്ങൾ കണ്ടേയ്ക്കാം.  ദുരിതപൂർണ്ണമായ തെരുവിൽ ഗർഭിണിയായ നായയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കൌടില്യക്കാരായില്ലെങ്കിലേ അദ്ഭുതമുള്ളു.  മാത്രമല്ല  തെരുവോരത്തു തന്നെ ജനിക്കേണ്ടി വന്നവർക്ക് അമ്മയുടെ പരിച്കരണം വേണ്ടത്ര ലഭിയ്ക്കുകയും ഇല്ല. ആൾക്കുരങ്ങുകളിലും എലികളിലും നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളത്  ആദ്യകാലപരിചയങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ചും അമ്മയുടെ സാമീപ്യവും പരിചരണവും കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്നവയാണ് പിൽക്കാലത്തെ പെരുമാറ്റരീതിയെ ബാധിയ്ക്കുന്നതെന്നാണ്. മനുഷ്യരുടേതു പോലെ തന്നെ വളർച്ചാകാലഘട്ടത്തിലാണ് സമൂഹവുമായിട്ട് ഇടപഴകുന്നതിന്റെ ബാലപാഠങ്ങൾ പഠിച്ചെടുക്കുന്നത്. നായ്ക്കുഞ്ഞുങ്ങലുടെ തലച്ചോർ വളർച്ച ചെന്നായക്കളുടേതുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ വളരെ സാവധാനമാണ്. സൂക്ഷ്മസംവേദനക്ഷമത  ഉളവാക്കാനാണ് ഈ സമയനീട്ടൽ. മനുഷ്യരുമായി ഇണങ്ങിക്കിട്ടാനുള്ള സർവ്വസാമഗ്രികളും ഒപ്പിച്ചെടുക്കാൻ. ഈ കാലയളവ് തെരുവിൽ വൃഥാവിലാവുകയാണ്. നായ്ക്കൾക്ക് ആദ്യത്തെ ഒരു കൊല്ലം ഇപ്രകാരം പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. തെരുവിൽ പ്രസവിക്കപ്പെടുന്ന പട്ടിക്കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടത്ര പരിചരണമോ അമ്മയുമായുള്ള നിരന്തരസമ്പർക്കമോ നിരാകരിക്കപ്പെടുകയാണ്.  മാത്രമല്ല മനുഷ്യരോടൊപ്പം വളരുമ്പോൾ ലഭിയ്ക്കുന്ന പെരുമാറ്റപാഠങ്ങളും ഇണക്കസൂത്രങ്ങളും അന്യമാവുകയാണ്. മാനുഷികമായ ബോധങ്ങൾ പതിവുപെരുമാറ്റരീതികളിൽ ഇടകലരുന്നത് നിരാകരിക്കപ്പെടുന്നു.  സുരക്ഷിതത്വവും വിശ്വാസതയും ലഭിയ്ക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ വളരുന്ന  നായ്ക്കൾ സൌമ്യരും സങ്കോചശീലരുമാ‍ണ്. ഇളം പ്രായത്തിൽ പരീക്ഷിച്ച് വിജയിച്ച പെരുമാറ്റപാഠങ്ങളാണ് പ്രായപൂർത്തി ആകുമ്പോഴും ആവർത്തിക്കൻ തുനിയുന്നത്.  തെരുവിൽ വളരുമ്പോൾ പ്രതിരോധം മാത്രം മുഖ്യശീലമായി മാറുകയാണ്.

   തെരുവുനായപ്രശ്നം കേരളത്തിലേയോ പൊതുവായി ഇൻഡ്യയിലേയോ മാത്രം  വിതർക്കവിഷയം അല്ല. പക്ഷേ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ സംവിധാനങ്ങളുണ്ട്, രക്ഷാകേന്ദ്രങ്ങൾ ഉൾപ്പടെ.  മിച്ചഭക്ഷണം തെരുവിലല്ല എത്തുന്നത്. മാലിന്യനിർമ്മാർജ്ജനത്തിനു പോളിസി ഇല്ലാത്ത ഭരണസംവിധാനമുള്ള കേരളത്തിലെ തെരുവുനായക്കൾ ഒരു കുറ്റവും ഏൽക്കേണ്ടതില്ല.

References:
  1. Zapata I, Serpell JA, Alvarez CE. Genetic mapping of canine fear and aggression BHC Genomics 17:572-591 2016
  2. Andics A, Gabor A, Gacsi M, Farago T, Szabo D and Miklosi A. Neural mechanism for lexical processing in dogs. Science 353:1030-1032 2016
  3. Nagasawa M, Mitsui S, En S, Ohtani N, Ohta M, Sakuma Y, Onaka T, Mogi K, Kikusui T.  Oxytocin-gaze positive loop and the coevolution of human-dog bonds. Science 348:333-336 2015
  4. Grimm D. Gawn of the dog. Science 348: 274-277 2015
  5. MacLean EL and  Hare B. Dogs hijack the human bonding pathway. Scince 348: 280-281 2015
  6. Wang G-D, Zhai W, Yang H-C, Wang L, Zhong L, Liu Y-N, Fan R-X, Yin T-T, Zhu C-L, Poyarkov AD, Irwin DM, Hytonen MK, Lihi H, Wu C-I, Savolianen P and Zhan Y-P.  Out of southern East Asia: the natural history of domestic dogs across the world. Cell Research 26: 21-33 2016
  7. Frantz LAF, Mullin VE, Pionnier-Capitan M,  Lebrasseur O,  Dobney K, Hanni C, Bradlley DG and Larson G. Genomic and archeological evidence suggests a dual origin of domestic dogs. Science 352:1228-1231 2016
  8. Axelson E, Ratnakumar A, Arendt ML, Maqbool K, Webster MT, Perloski M, Liberg O, Arnemo JM, Hedhammar A and Lindblad-The K. The genomic signature of dog domestication reveals adaptation to a starch-rich diet. Nature 495: 360-364, 2013
  9. Foyer P, Wilsson E and Jensen P. Levels of maternal care in dogs affect adult offspring temperament. Sci Rep. 6: 19253-19258 2016
  10. Akey JM, Ruhe AL, Akey DT, Wong AK, Connelly CF, Madeoy J, Nicholas TJ and Neff MW  Tracking footprints of artificial selection in the dog genome.. Proc Natl Acad. Sci. 107: 1160-1165, 2010
  11.  Yan l, vonHoldt BM, Reynolds A, Boyko AR, Wayne RK, Wu D-D and Ya-Ping Zhang. Artificial selection on brain-expressed genes during the domestication of dog.  Mol. Biol.Evol. 30: 1867-1876 2013
  12. Miklosi A and Kubinyi E.Current trends in canine problem-solving and cognition. Current Trends in Psy Sci. 25: 300-306, 2016






ചിത്രം 1. ചെന്നായയുടേതും നായുടേതും ആകൃതി താരതമ്യം. നായുടെ തലയും മുഖവും ചെറുതായത് ശ്രദ്ധിക്കുക.





ചിത്രം 2. ഓക്സിറ്റോസിൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സിംഗുലേറ്റ് കോർടെക്സ്. ഇതിനു സമാന്തരമായ തൽച്ചോർ ഭാഗങ്ങൾ നായകളിൽ വികാസം പ്രാപിച്ചു.


ആറു കോര്പ്പറേഷനുകളിലും ശേഷിക്കുന്ന നഗരസഭകളിലുമായി 95,479 തെരുവുനായ്ക്കളുണ്ടെന്നാണ് കണക്ക്. അഞ്ചുമാസമായി പദ്ധതി തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഇതില്ഇതുവരെ വന്ധ്യം...

Wednesday, January 18, 2017

ഓട്ടിസം:ഒറ്റയ്ക്കു പാടുന്ന പൂങ്കുയിലുകളുടെ ലോകം

            

      തൊട്ടിലിൽ‌പ്പോലും അമ്മയോട് ബന്ധം തേടാത്ത കുഞ്ഞ്, ആരുടെ കൂടെയും കളിയ്ക്കാതെ, ഒരേ കാര്യം ആവർത്തിച്ചു ചെയ്യുന്ന കുട്ടി. കണക്കിലും സംഗീതത്തിലും മിടുമിടുക്കൻ പക്ഷേ മേശവിരിയുടെ തുമ്പുകൾ ഒരേ രീതിയിൽ ഞന്നുകിടക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ദോശ കൃത്യമായ വൃത്തത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ  വിറളി പിടിച്ചു പോവുന്ന കുട്ടി  വീട്ടുകാർക്കും നിത്യദുഃഖമാണ്. കുഞ്ഞിലേ ബാധിച്ച ഷ്കൈസൊഫ്രേനിയ ആണെന്നു കരുതി തടങ്കലിൽ ആക്കപ്പെട്ട കുട്ടികളുടെ കഥകളിൽ നിന്നാണ് ഇന്ന് ഓടിസം എന്നറിയപ്പെടുന്ന പെരുമാറ്റദൂഷ്യം കണ്ടു പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടതും വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രധാന ഗവേഷണവിഷയം ആയിത്തീർന്നതും. പെരുമാറ്റസംബന്ധിയായ ന്യൂറോൺ രഹസ്യങ്ങളുടെ വെളിപാടുകൾ ഇന്ന് ശരീരവ്യവസ്ഥ-തൽച്ചോർ ബന്ധങ്ങളെ പുതിയ  ദൃഷ്ടികോണുകളാൽ  നോക്കിക്കാണാൻ പര്യാപ്തമാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. പ്രത്യേകതരത്തിൽ തലച്ചോർ സംവിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഓട്ടിസംകാർ അസാമാന്യരാണ്. ഫോൺ ബുക്കിലെ ആയിരക്കണക്കിനു നമ്പരുകൾ ഇവർ ഓർത്തിരുന്നേക്കാം, ഒരു നാണയക്കൂമ്പാരം ഒറ്റയടിക്ക് എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തിയേക്കാം. ഹാർമോണിയത്തിലെ ഒരു കട്ട മാത്രം അമർത്തി കേൾപ്പിച്ചാൽ സ്വരം കൃത്യമായി നിശ്ചയിച്ചേക്കാം ഇവർ. ഭാഷ അവർക്ക് സ്വരങ്ങൾ സങ്കലിപ്പിച്ച് അർത്ഥം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കലല്ല, പരിസ്ഥിതിയിലെ ഓരോന്നുമായും സംവദിക്കാനുള്ളതാണ്. വസ്തുക്കളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നത് തീവ്രതയോടെയാണ്. നമ്മുടെ തലച്ചോറിനു മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സംവേദനങ്ങൾ ആണ് ഇവരിൽ ഓളം വെട്ടുന്നത്. ഈ ലോകത്തെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ നോക്കിക്കാണാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർ; അവർക്കുവേണ്ടി നിർമ്മിച്ചതല്ലാത്ത സമൂഹത്തിൽ നട്ടം തിരിയുകയാണ് ഈ ശുദ്ധാത്മാക്കൾ.  ഇന്നത്തെ പതിവു ലോകത്ത്, വെറും സാധാരണ തലച്ചോറുമായി നടക്കുന്ന നമ്മുടെ ലോകത്ത്  ആത്മാർത്ഥമായൊരു  മസ്തിഷ്കമുണ്ടായത് പരാജയമല്ല അവരുടെ.

        സെലിബ്രിറ്റികൾ, ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാർ, കലാകാരന്മാർ, ചിന്തകർ, എഴുത്തുകാർ പലരും ഓടിസത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൽ കാണിച്ചവരാണ്. ഐൻസ്റ്റീൻ, ചാൾസ് ഡാർവിൻ, മൈക്കിളാൻജലോ, മൊസാർട്, മാർക് ട്വൈൻ, എഡിസൺ, കാവെൻഡിഷ്, എമിലി ഡിക്കിൻസൺ, വാൻ ഗോഗ്, ബീഥോവൻ, ബെർണാർഡ് ഷാ, എബ്രഹാം ലിങ്കൺ, ബിൽ ഗെയ്റ്റ്സ് ഇങ്ങനെ ഇന്നത്തെ സംസ്കാരം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ ഈ പെരുമാറ്റവൈകല്യക്കാർ വലിയ പങ്കാണ് വഹിച്ചിട്ടുള്ളത്. കൂട്ടുകൂടാൻ എളുപ്പമല്ല ഇവർക്ക്, ചെയ്യുന്ന കാര്യത്തിൽ തീവ്രമായ ഏകാഗ്രതയാണ്. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കാൻ താൽ‌പ്പര്യമുണ്ട്, കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാനോ ആശയവിനിമയത്തിനോ താൽ‌പ്പര്യക്കുറവാണ്.  ജീനിയസിന്റെ ലക്ഷണം തെളിഞ്ഞുവിലസുമെങ്കിലും എല്ലാ ഓടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളും ഒരേ പോലെയല്ല എന്നതാണ് സത്യം. കണക്കിലും സംഗീതത്തിലും മിടുക്കൻ ആയ, ബുദ്ധികൂർമ്മതയേറുന്ന,  ചില പ്രത്യേക വാശികൾ ഉള്ള, എന്നാൽ വളരെ ഏകാകി ആയ ഒരുവൻ ഒരു നീണ്ടവരിയുടെ ഒരു അറ്റത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിതീവ്രമായ പെരുമാറ്റ വൈകല്യങ്ങളും അപസ്മാരവും അവനവനേയും മാതാപിതാക്കളേയും വെല്ലുവിളിയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന മന്ദബുദ്ധിയായ മറ്റൊരുവനും ഓടിസത്തിന്റെ അസെംബ്ലി ലൈനിൽ മറ്റേ അറ്റത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട്. പല പെരുമാറ്റയോഗങ്ങളും ഒന്നിച്ചോ കൂട്ടായോ ചേർന്നും ചേരാതെയോ വന്നു കൂടുന്നു ഓടിസത്തിൽ. അതുകൊണ്ട് ഒരു നീണ്ടനിര വൈകല്യങ്ങളുടെ സങ്കേതം എന്ന നിലയിൽ ഒരു “സ്പെക്ട്രം/വർണ്ണരാജി“ എന്നാണ് വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഒരേ ഒരു അസുഖം അല്ല ഓടിസം. ഒരു കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ ഒതുക്കപ്പെട്ട ഒരു നിര അസുഖങ്ങൾ ആണ്.  Autism Spectrum Disorder (ASD) എന്നാണ് ഇന്നത്തെ സംജ്ഞ. എന്നാൽ ഇവർക്കെല്ലാം പൊതുവായ മൂന്നു സ്വഭാവ വിശേഷങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാം. 1.  സമൂഹത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടവരായിട്ട് പെരുമാറുക, കൂട്ടുകൂടാനൊ സ്നേഹിക്കാനോ താൽ‌പ്പര്യമില്ലാതിരിക്കുക. 2. ഭാഷ, ആശയവിനിമയം, ഭാവനാപരമായ കളികൾ ഇവയിൽ അപക്വതയേറുക. 3. വളരെ പരിമിതമായ താൽ‌പ്പര്യങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും .പലപ്പോഴും ഒരേ കാര്യം ആവർത്തിച്ച് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കാനുള്ള ആഭിമുഖ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുക. ഓട്ടിസം നിർവ്വചിക്കപ്പെടുന്നത് ബോധജ്ഞാനത്തിന്റേയും പെരുമാറ്റത്തിന്റേയും വൈകല്യലക്ഷണങ്ങളാലാണ്, രോഗകാരണം എന്താണെന്നതിനോട് ബന്ധപ്പെടുത്തിയല്ല.

       തലച്ചോറിനു കൂടുതൽ വലിപ്പവുമായാണ് മിക്ക ഓടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളും ജനിക്കാറ്. ന്യൂറോണുകളുടെ ആധിക്യമാണു കാരണം. 60 ശതമാനത്തോളം കൂടുതൽ ന്യൂറോണുകളാണ് ഈ ശിശുക്കളുടെ തലച്ചോറിൽ. പ്രായപൂർത്തി ആകുമ്പേഴേയ്ക്ക് മാത്രമാണ് സാധാരണരൂപത്തിലാവുന്നത്. ബോധജ്ഞാനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന പല കേന്ദ്രങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സന്ദേശങ്ങളിൽ കാര്യമായ വ്യതിയാനമാണ്  ഇതുമൂലം സംജാതമാകുന്നത്. 1940 കളിലാണ് ജോൺസ് ഹോപ് കിൻസിലെ ലിയോ കാനെർ ഓട്ടിസത്തെക്കുറിച്ച് സമഗ്രമായ ഗവേഷണഫലങ്ങളോടെ നിർവ്വചനങ്ങൾ പ്രമാണീകരിച്ചത്. “ജൈവപരമായ പരസ്പര വൈകാരികതയില്ലാതെ ഈ ഭൂമുഖത്ത് വന്നുചേർന്നവരാണിവർ “ എന്നാണ് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. വളർത്തുദോഷമാണെന്നും കുഞ്ഞുങ്ങളെ മിടുക്കരായുള്ള യന്ത്രങ്ങളാക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിന്റെ പരിണിതഫലമാണെന്ന് അദ്ദേഹവും ഒരു കാലത്ത് വിശ്വസിച്ചു പോയിരുന്നു. വികാരമില്ലാത്ത യന്ത്രപ്പെട്ടികളാണ് ഓടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അമ്മമാർ എന്ന് കരുതി “റഫ്രിജറേറ്റർ തള്ളമാർ” എന്ന് അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയുള്ള പരാമർശങ്ങൾ അക്കാലത്ത് സാധാരണമായിരുന്നു. ന്യൂറോണുകളുടെ വളർച്ചയിലും സംവിധാനത്തിലുമുള്ള അപാകതകളാണ് കാരണമെന്ന സത്യം വെളിപ്പെടാൻ പിന്നീട് സമയമെടുത്തു. രണ്ടുവയസ്സെങ്കിലും ആകുമ്പോഴാണ് ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് നേരത്തെ അറിയാതെ പോകുകയാണ്, ചികിത്സയും വൈകിപ്പോവുകയാണ്. ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ മൂന്നുമാസം കഴിയുമ്പോഴേ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയിൽ അപാകതകൾ ഭവിച്ചു തുടങ്ങുകയാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും  പെരുമാറ്റം, ഓർമ്മ, മണം, ലൈംഗികത എന്നിവയെ എല്ലാംഅറിഞ്ഞ്, ബന്ധിപ്പിച്ച് മായാസ്വരൂപം നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്ന, വികാരങ്ങളുടെ പൊന്നമ്പലമേടായ “ലിംബിക് സിസ്റ്റെം“ (Limbic system) ഇൽ. (ചിത്രം 1 നോക്കുക). ദേഷ്യത്തിന്റേയും സങ്കടത്തിന്റേയും ലൈംഗികതയുടേയും കേന്ദ്രങ്ങളായ ഹൈപോതലാമസ്, അമിഗ്ദല, ഹിപ്പോകാമ്പസ്  ഇവയൊക്കെ അതിൽ ചില പ്രധാന ഭാഗങ്ങളാണ്. ഓർമ്മകൾ പലതും മണത്തെ അവലംബിച്ചും ആധാരമാക്കിയുമാണ് സ്വരൂപിക്കാറ്, അതുകൊണ്ട് മണമറിയാനുള്ള കഴിവുകേട് ഓർമ്മയേയും ബാധിയ്ക്കുകയാണ്. പരസ്പരബന്ധമില്ലാത്ത പ്രവർത്തിയും സംസാരവും പിഞ്ചുകുഞ്ഞിൽ കാണപ്പെടുകയാണ്.

     മാതാപിതാ‍ക്കൾക്ക് തീവ്രമാനസികവേദനയും നിത്യദുഃഖവും വരുത്തിത്തീർക്കുന്ന ഈ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചാവൈകല്യത്തിനു ഒരേ ഒരു ചികിത്സയില്ല എന്ന സത്യം  കഠോരതരമാണ്. അമേരിക്കയിൽ 88 കുട്ടികളിൽ ഒരാൾക്ക് എന്ന കണക്കിലാണ് ഓട്ടിസം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലും ഏകദേശം ഇതേ അനുപാതത്തിൽ കാണപ്പെടാമെങ്കിലും രോഗനിർണ്ണയം ചെയ്യപ്പെടാതെ പോകുന്നതിനാലും സ്റ്റാറ്റിറ്റിക്സിന്റെ അഭാവം മൂലവും അറിയപ്പെടാതെ പോകുകയാണ്. ആൺകുട്ടികളിലാ‍ണ് കൂടുതലും ഓട്ടിസം പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്: പെൺകുട്ടികളേക്കാളും അഞ്ച് ഇരട്ടിയിൽ. പാരമ്പര്യമായി ലഭിക്കുന്ന തലച്ചോർ അസുഖങ്ങളിൽ മുൻ പന്തിയിലാണ് ഓടിസം. ഇരട്ടകളിൽ 70-90 % വരെ ഓടിസം പ്രകടമാണ്. എന്നാൽ  ഈ പൈതൃകസ്വഭാവം വളരെ സങ്കീർണ്ണമാണ്. മർമ്മപ്രധാനമായ ലക്ഷണങ്ങളിലെ ബഹുരൂപത, പ്രായം കൂടുന്തോറുമുള്ള മാറ്റങ്ങൾ, മരുന്നുകൾ കൊണ്ടോ അല്ലാതെയോ ഉള്ള ഇടപെടലുകളോടുള്ള പ്രതികരണത്തിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒക്കെ പാരമ്പര്യ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് അഴിയാക്കുരുക്കുകൾ പണിയുകയാണ്. 1980കൾ വരെ സൈക്കിയാട്രിക്കാരുടെ പുസ്തകങ്ങളിൽ ഒന്നും ഇത് ഒരു വ്യതിരിക്തമായ അസുഖം ആയി ലിസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല, ജൈവപരമായ അടിസ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടുമില്ല. തലച്ചോറിൽ കെട്ടുപിണയുന്ന നൂറുനൂറു രഹസ്യസംവേദനങ്ങൾക്ക് രക്തത്തിലോ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലോ പ്രത്യക്ഷത ഇല്ല. അതു കൊണ്ട് രക്തപരിശോധനയിലൂടെ സൂചനകളൊന്നും ലഭിയ്ക്കണമെന്നില്ല.  തലച്ചോറർ സ്കാനിങ്ങിൽ ഓടിസം എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ സാദ്ധ്യമാവുന്നത് കണ്ടു പിടിക്കപ്പെടണമെന്നില്ല ആദ്യകാലങ്ങളിൽ; അപാകതകളുടെ സൂചനകൾ കിട്ടിയെങ്കിലോ, അത് ഓടിസം തന്നെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല, മറ്റ് തകരാറുകൾ ആയിരിക്കാനും മതി. പലേ ജീനുകളുടെയും വൈകല്യസങ്കലനങ്ങൾ ഓടിസം കുട്ടികളിൽ വ്യത്യസ്ഥമായതിനാൽ ഡി എൻ എ പരിശോധനയിൽക്കൂടിയുള്ള രോഗനിർണ്ണയത്തിനും സാദ്ധ്യത കുറവാണ്. ആരോടും കൂട്ടുകൂടാതെ  ഒരേ കാര്യം ആവർത്തിച്ചു ചെയ്യുന്ന നിത്യ ഏകാകിയായ പയ്യൻ സ്വയം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന വിചിത്രലോകം മാതാപിതാക്കൾക്കും വൈദ്യശാസ്ത്രഞ്ജർക്കും ഒരുപോലെ വെല്ലുവിളികൾ ഉയർത്തുന്നു.   

      ഓട്ടിസത്തെ പല അസുഖങ്ങളാക്കി തരം തിരിക്കണമെന്ന് ഒരു വാദഗതിയും ഉണ്ട്. അത്രമാത്രം വൈപുല്യമാണ് ഇതിന്റെ കാരണങ്ങൾക്കും പ്രത്യക്ഷലക്ഷണങ്ങൾക്കും.  സാമൂഹിക ഇടപെടലിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ, വികാരപരമായ കുറവുകൾ, സംവദിക്കാനുള്ള കഴിവുകേട്, അക്രമാസക്തി, വയറ്റിൽ അസുഖം, ബോധജ്ഞാനപ്രശ്നങ്ങൾ, ഭാഷ പഠിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റായ്മ, ഇമ്മ്യൂണിറ്റി വൈകല്യങ്ങൾ, അപസ്മാരം ഇങ്ങനെ ഒരു രോഗാവലിയാണ് ഓട്ടിസം ബാധിതർ ഏറിയോ കുറഞ്ഞോ പ്രകടമാക്കുന്നത്.     ജനിതകം, ഉപരിജനിതകം (എപിജെനെറ്റിക്സ്) മുതൽ പരിസ്ഥിതിമലിനീകരണം വരെ കാരണങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉണ്ട്.  ഓട്ടിസത്തോടൊപ്പം 1940കളിൽത്തന്നെ ഫ്രാൻസിൽ രോഗനിർണ്ണയം ചെയ്യപ്പെട്ട ആസ്പെർജെർ സിൻഡ്രോം, മസ്തിഷ്കപ്രശ്നങ്ങളായ റെറ്റ് സിൻഡ്രോം, ഫ്രാജൈൽ എക്സ് സിൻഡ്രോം  ഒക്കെ  ഓടിസത്തിന്റെ കീഴിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവയാണ് എന്നത് ഈ വ്യാപകസങ്കീർണ്ണതയെ വെളിവാക്കുന്നു. ഒരേ ഒരു കാരണം, തലച്ചോറിന്റെ ഒരേ ഒരു ഇടത്തിന്റെ വൈകല്യം ഇതൊന്നുമല്ലാത്തതിനാൽ ഒരു മരുന്നുകൊണ്ട് ചികിത്സിക്കൽ ഒക്കെ  അസംഭാവ്യമാണ്. രോഗശാന്തിയിലേക്കുള്ള കരിമല കയറ്റം കഠിനം തന്നെ, പിന്നീട് വെറും പതിനെട്ട് പടികൾ കയറിയാൽ‌പ്പോരാ താനും.

അഹം എന്തെന്ന് അറിയാതെ പോകുന്നവർ
     അവനവനെപ്പറ്റി വലിയ പിടിപാടില്ല ഓട്ടിസംകാർക്ക്. മറ്റുള്ളവരുടെ വികാരങ്ങൾ സ്വാംശീകരിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലാത്തതിനാൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുകയാണിവർ. ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ കൂടെ കളിയ്ക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ ആഹ്ലാദമോ സങ്കടമോ ദേഷ്യമോ ഒന്നും പിടികിട്ടാതെ പെരുമാറുന്നതിനാൽ ഇവരെ ആർക്കും വേണ്ട. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഏകാന്തത പ്രിയമേറിയവർ ഇവർ. സ്നേഹം, സുഹൃദ്ബന്ധം എന്നിവയിൽ നിന്നും ലഭിയ്ക്കുന്ന സന്തോഷം ഉളവാക്കുന്ന ന്യൂറോൺ വലയങ്ങളും രാസവസ്തുക്കളും കുറവാണ് തലച്ചോറിൽ. അതുമൂലം തന്നിഷ്ടക്കാരും അഹങ്കാരികളും അലിവില്ലാത്തവരും ആയി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട് വെറുക്കപ്പെടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർ ആണിവർ.  സ്പെയ്സിനെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ച്ചപ്പാട് ഉള്ളതിനാൽ നമ്മുടെ വളരെ അടുത്തു നിന്ന് സംസാരിച്ചെന്ന് ഇരിക്കും. മാനസികമായും ശാരീരികമായും രണ്ടുവ്യക്തികൾ തമ്മിലുള്ള അകലത്തെപ്പറ്റി വലിയ ധാരണ ഇല്ലാത്തതിനാലാണിത്.  മറ്റുള്ളവർ ഒരു പ്രത്യേകസന്ദർഭത്തിൽ എങ്ങനെ പെരുമാറും, എന്തുചെയ്യാൻ പോകുന്നു എന്ന് വിഭാവനം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നവരാണ് നമ്മളെല്ലാം. തിയറി ഓഫ് മൈൻഡ് എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ സഹജസ്വഭാവമാണ് സമൂഹപരമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ സാഹചര്യം ഒരുക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ചിന്തകൾ, മോഹങ്ങൾ, തീരുമാനങ്ങൾ, നിശ്ചയങ്ങൾ, ഉദ്ദേശങ്ങൾ ഒക്കെ നമുക്ക് ഏറെക്കുറെ വിഭാവനം ചെയ്യാൻ പറ്റും അത് നമ്മുടെ ഇടത്തേയും അഹം എന്ന ബോധത്തേയും രൂപപ്പെടുത്താൻ പോന്നതും ആണ്. ബോധജ്ഞാനത്തിന്റെ അപാകതമൂലം ഓടിസംകാർക്ക് ഇതൊന്നും സാദ്ധ്യമാവുന്നില്ല. മറ്റൊരാളുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ച് ഒരു ചെറിയ ഊഹം പോലും ഇവർക്ക് സാധിക്കാതെ വരുന്നു.  അവരുടെ സ്ഥാനം എവിടെ എന്ന് പിടികിട്ടുന്നില്ല.. ഉദാഹരണത്തിനു നമ്മൾ ഒരു വാതിലിൽ മുട്ടിയിട്ട് അത് തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒന്നുകിൽ നമ്മളെ അകത്തേയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുമെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ പറഞ്ഞകറ്റുമെന്നോ പ്രതീക്ഷിക്കാം. എന്നാൽ ഒരു ഓടിസംകാരന്റെ മനസ്സിൽ ഈ രണ്ടു സാദ്ധ്യതകളും കാണമെന്നില്ല. . 

         ‘സ്വം’ എന്നത് അനുഭവഭേദ്യമാക്കുന്നത്  നമ്മുടെ ബാഹ്യചോദനകളെ തലച്ചോർ വിശദമായി സങ്കലിച്ച്  രൂപീകരിച്ചെടുക്കുന്നതുവഴിയാണ്. കാഴ്ച്ച, കേൾവി, സ്പർശം, മണം, ത്വക്കിനു അനുഭവപ്പെടുന്ന ഊഷ്മാവിന്റെ അളവ്, മർദ്ദം ഇവയൊക്കെ തലച്ചോറിലെത്തിയ്ക്കുകയാണ് സദാ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ. അവിടെ ഇവയെല്ലാം കൃത്യമായി വിശകലനം നടത്തി ചുറ്റുപാടുകളെക്കുറിച്ച് അറിവ് ഉണർത്തി സന്തുലിതാവസ്ഥയിൽ എത്തുകയാണ് നമ്മൾ. ഇതിനു വേണ്ടി അത്യന്തം ജാഗരൂകർ ആയിരിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട, താനേ സംഭവിച്ചോളും. നമുക്ക് നമ്മളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധത്തിനും മനോനിലകൾ നിജപ്പെടുത്തുന്നതിനും അത്യാവശ്യമാണ്; പ്രതികരിക്കാനും പരാവർത്തനത്തിനും ആത്യന്തികമായി അതിജീവനത്തിനും. ചുറ്റുപാടുമുള്ള ജീവികളോടു മാത്രമല്ല വസ്തുക്കളോടും പാരസ്പര്യം നിർമ്മിച്ചെടുക്കുകയും അവയുമായുള്ള അടുപ്പമൊ അകലമോ നിശ്ചിതപ്പെടുത്തുകയും എല്ലാം അഹം എന്നതിന്റെ പൊരുൾതിരിയൽ തന്നെയാണ്. ഓടിസം തലച്ചോറിൽ ഇതിനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ വിരളമാണ്; ഇണക്കങ്ങൾ വേറിട്ട ഒരു തലത്തിലാണ്; ചുറ്റുപാടുമുള്ള ഇടം (സ്പെയ്സ്) എന്നതിന്റെ നിർവ്വചനം മാറിമറിഞ്ഞു പോകയാണ്. ഒരു പ്രവർത്തിയ്ക്ക് ഒരു പരിണിതഫലം ഉണ്ട് എന്നൊരു ചിന്തയുടെ അഭാവം അത് ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കയാണ്. ചുറ്റുപാടുകൾ മാറിപ്പോയാൽ അതുമായി സമരസപ്പെടാൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അതിപൂർണ്ണതയിൽ നിബന്ധിച്ച ലോകത്തു മാത്രമേ അവർക്ക് പെരുമാറാൻ പറ്റുകയുള്ളു.  ഇതുമൂലം അവർക്കുള്ള വിഷമങ്ങൾ ചില്ലറയല്ല. സ്വന്തം ഇടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തത അവരുടെ ചലനങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കപ്പെടും: നടക്കുന്നതിനിടയിൽ മറ്റ് വസ്തുക്കളുടെ മേലേ, നമ്മുടെ മേലേ വന്ന് മുട്ടിയെന്നിരിക്കും. ഈ വിഷമങ്ങളും ഏകാന്തതയിലേക്ക് അവരെ നയിക്കാൻ കൂട്ടുനിൽക്കുകയാണ്.
 
 സാമ്യമകന്നൊരു മസ്തിഷ്കം
       തീവ്രമായ അവബോധമാണ് (hypersensitivity) ഓട്ടിസംകാർക്ക്. ശബ്ദവും വെളിച്ചവും പ്രകമ്പനങ്ങളും കൃത്യാൽ കൃത്യമായാണ് അവരുടെ തലച്ചോറിൽ എത്തുന്നത്, അവയുടെ എല്ലാ രൂക്ഷതയോടും കൂടി. സമീകരിക്കാൻ മാർഗ്ഗങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി ഉറപ്പിച്ച് വച്ചിട്ടില്ല തലച്ചോറിൽ. അതിസൂക്ഷ്മമായാണ് അവരുടെ ശ്രദ്ധ ഓരോന്നിലും കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. അവരെ സംബന്ധിച്ച് നമ്മുടെ ജീവിതശൈലി താറുമാറായതാണ്, അടുക്കും ചിട്ടയുമില്ലാത്തത്. ജ്യോമതീയ മാനങ്ങളുള്ള പുറം ലോകത്തെ അവർ അറിയുന്നതുപോലെ നമ്മൾ അറിയുന്നില്ല എന്നത് യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ഷർടിനു ഒരു പോക്കറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിൽ തുല്യമായ അളവിലും ആകൃതിയിലും മറ്റൊരു പോക്കറ്റ് ഇല്ലാതെ വരുന്നത് സഹിക്കാൻ പറ്റുകയില്ല.  കിടക്കവിരി കൃത്യമായ അളവിൽ വിരിച്ചിരിക്കണം. ഒന്നുകിൽ എല്ലാ ജനലുകളും തുറന്നിടുക അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം അടച്ചിടുക എന്ന് നിർബ്ബന്ധം പിടിച്ചേയ്ക്കും . എണ്ണത്തിലും അക്കങ്ങളിലും ഉള്ള കടുംപിടിത്തം കിണ്ണത്തിൽ ഇരട്ട അക്കങ്ങളിൽ മാത്രം കൂട്ടാനുകൾ വിളമ്പണം, രണ്ട് ബിസ്ക്കറ്റ് തിന്നു കഴിഞ്ഞാൽ മൂന്നെണ്ണമായി നിറുത്താൻ പറ്റുകയില്ല ആകെ ഇരട്ട അക്കമായ നാലെണ്ണം വേണമെന്ന് നിർബ്ബന്ധിക്കുക എന്നൊക്കെയുള്ള വാശിയിൽ എത്തിച്ചേക്കാം. മറ്റുള്ളവർ ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നത് അവരെ നിരാശയിൽ ആഴ്ത്തുകയാണ്. ചിട്ടയും വ്യവസ്ഥയും നിശിതമായി ഏർപ്പാടാക്കിയ ചുറ്റുപാടുകൾ ആണ് അവർ കൊതിയ്ക്കുന്നത്. തലച്ചോറിലെ ചെറിയ കേന്ദ്രങ്ങളിലെ പ്രാദേശികമായ  സമ്പർക്കങ്ങൾ കിറുകൃത്യമായാണ് വലക്കണ്ണികൾ ചേർക്കുന്നത്, കൂടെ സമാന്തരമായി മറ്റ് അറിവുകളോട് യോജിപ്പിച്ച് സംസ്കരിക്കപ്പെടുന്നതും തീവ്രതരമായാണ് എന്നതാണ് ഇതിനുള്ള പ്രധാനകാരണം. എന്നാൽ ദൂരവ്യാപ്തിയുള്ള ന്യൂറോൺ സമ്പർക്കങ്ങൾ മികച്ചതല്ല എന്നതിനാൽ ബുദ്ധിയുമായി സമാകലിക്കപ്പെടുന്നില്ല താനും. അതുകൊണ്ട് യുക്തി വളരെ അകലെയാണ്.

കണക് ഷൻ കിട്ടുന്നില്ലാ കിട്ടുന്നില്ലാ
         തലച്ചോറിലെ ന്യൂറോണുകൾ അടുത്തും അകലെയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന രീതിയിലാണ് വിന്യസിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ഇലക്ട്രിക് വയറിങ് പോലെ. ചിലവ ഒരു കേന്ദ്രത്തിൽത്തന്നെ കെട്ടുപിണഞ്ഞ സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറുമ്പോൾ മറ്റ് ചിലവ ദൂരേയ്ക്കാണ് ദൂതുമായി പായുന്നത്. ഈ വയറിങ്ങിന്റെ അപാകതകൾ ആണ് ഓടിസം മസ്തിഷ്കത്തെ വേറിട്ടതാക്കുന്നത്.  ചിലവ കൂടുതൽ സമ്പർക്കം പുലർത്തുമ്പോൾ ചിലവ മറുവാക്കു കേൾക്കാൻ കാത്തുനിൽക്കാതെ മറയുകയാണ്. സാമൂഹിക ഇടപെടലുകൾക്ക് അവശ്യം വേണ്ട വയറിങ്ങുകൾപലതും വേണ്ട രീതിയിൽ കണക്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല എന്നാണ് ആധുനിക സ്കാനിങ് പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ചിന്താധാരയെക്കുറിച്ച്  അവരുടെ പ്രവർത്തികൊണ്ടോ സംസാരം കൊണ്ടോ അറിവു പകരാൻ കേന്ദ്രങ്ങളുണ്ട് തലച്ചോറിൽ, മേൽ‌പ്പറഞ്ഞതുപോലെ. ഓടിസം കുട്ടികൾക് ഈ കേന്ദ്രങ്ങളിലെ വയറിങ് അപര്യാപ്തമാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രതികരണം അനുസരിച്ച് നമ്മളും അതേ പടി പ്രതികരിക്കുന്ന “കണ്ണാടി ന്യൂറോൺ’ സിസ്റ്റെത്തിലേക്കുള്ള ന്യൂറോൺ  കണക്ഷനുകൾ അധികതരമായിട്ട് കാണുന്നുണ്ട് ഇവരിൽ. എന്നാൽ ഇതിനു യാതൊരു അനുരണനങ്ങളും ഉളവാകുന്നില്ല, ബന്ധപ്പെടേണ്ട മറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് സന്ദേശങ്ങൾ പോകുന്നില്ല എന്നതിനാൽ.   ഓർമ്മകളുടെ കേന്ദ്രമായ ഹിപ്പോകാമ്പസിലേക്ക് ചില വയറിങ് വളരെ നന്നായി ബന്ധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഇതേ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് മറ്റു ചില കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ബന്ധം തുലോം കുറവാണ്.  നെറ്റിയ്ക്ക് പുറകിലുള്ള പ്രിഫ്രൊണ്ടൽ കോർടെക്സ് (പി എഫ് സി) ആണ് ബോധജ്ഞാനത്തിന്റേയും അറിവിന്റേയും കേന്ദ്രം. ഇവിടെ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന   പല സന്ദേശകേബിളുകളും പ്രസാരണത്തിൽ ബലഹീനരാണ്.  അതുകൊണ്ട് തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനോ തീർപ്പു കൽ‌പ്പിനാവാതെയോ കുഴങ്ങുമിവർ. അവനവനെക്കുറിച്ച് തന്നെ തീരെ ബോധമില്ലാത്ത മട്ടിൽ പെരുമാറുന്നതും അവനവനു എന്താണ് ആവശ്യങ്ങളെന്നും എങ്ങനെയുള്ള പ്രതികരണമാണ് സാന്ദർഭികമായി വരേണ്ടതെന്നും അറിയാതെ പോകുന്നു ഇതു മൂലം. വേദന അറിയാതെപോകുന്നവരും ഉണ്ട് ഈ കൂട്ടത്തിൽ. പേടിപ്പിക്കുന്ന മുഖം, പേടിച്ച മുഖം സങ്കടദ്യോതകമായ മുഖം ഇവയൊക്കെ നമ്മുടെ അമിഗ്ദല വേർതിരിക്കുകയും ഓർത്തു വയ്ക്കുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രതികരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും നമ്മളൊക്കെ. എന്നാൽ ഓടിസം ബാധിച്ചവരുടെ അമിഗ്ദലസമ്പർക്കങ്ങൾ താറുമാറായതിനാൽ ഈ മുഖമാറ്റങ്ങളൊന്നും അവരിൽ ഒരു അനുരണരങ്ങളും ഉളവാക്കുകയില്ല.
ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകാൻ വലിയ ഒരു കാരണം ഇതു തന്നെ. ഭാഷ മനസ്സിലാകുകയും അതനുസരിച്ച് ആശയങ്ങൾ രൂപീകരിച്ച് മറുപടി കൊടുക്കാനുമുള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഹിപ്പോകാമ്പസിന്റെ ചില ഇടങ്ങളിലെ വയറിങ് തകരാറു മൂലമാണ്. സാമൂഹികപെരുമാറ്റത്തിലുള്ള വൈകല്യങ്ങൾ അല്ലാതെ പ്രയോഗപരമായ മറ്റ് ദൂഷ്യങ്ങളും ഇവരിൽ കാണാവുന്നതാണ്. ചില സമ്പർക്കങ്ങൾ-കാഴച, കേൾവി, സ്പർശം മുതലയ ഉളവാക്കുന്ന സംവേദനങ്ങൾ- ലിംബിക് സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് തീവ്രമായി അയക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ അതനുസരിച്ച് സ്വയംനിർണ്ണയാവകാശമുള്ള കേന്ദ്രങ്ങൾ അധികതരമായി പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അതിനു തടയിടാൻ കഴിയാതെ വിഷമിക്കുന്നുണ്ട് ഓട്ടിസംകാർ. ഒരു പോംവഴിയായി  അല്ലെങ്കിൽ ബദലായി നിരന്തരമായി ആവർത്തിക്കുന്ന പ്രവർത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുകയാണ് ഇവർ.  ഒരേ കാര്യം വീണ്ടൂം വീണ്ടും മണിക്കൂറുകളോളം ചെയ്തുകൂട്ടുന്ന പ്രവർത്തിക്ക് ഈ സാധൂകരണമാണ് ആധുനികശാസ്ത്രം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്.

        മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ പി എഫ് സി തന്നെയാണ് അറിവുകൾക്ക് അർത്ഥവും സാധുതയും നൽകുന്നത്. അഹംബോധം, ആത്മജ്ഞാനം എന്നിവ സ്വരൂപിച്ചെടുക്കുന്ന ‘പ്രിക്യൂനിയസ്’ എന്ന ഇടവുമായി അത്ര നല്ല ബന്ധത്തില്ല ഓടിസം പി എഫ് സി. സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് അറിവ് നൽകുന്നത് ഈ ബന്ധത്തിൽക്കൂടിയാണ്, മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണകളെക്കുറിച്ചും. ഇവയൊക്കെ താറുമാറാകുന്നതിന്റെ കാരണം ഇതോടെ വെളിവാകുന്നു. കാഴ്ച്ചയും ഇടവുമായി സമതുലനത്തിൽ എത്തിയ്ക്കുന്നതും (visuospatial senses) പ്രിക്യൂനിയസിന്റെ ജോലി ആണ്., ഈ കേന്ദ്രത്തിനു പിഴവു പറ്റുന്നുണ്ട് ഓടിസത്തിൽ.

ന്യൂറോണുകളും ന്യൂറോണൂകളും തമ്മിൽ
      കിന്നാരം പറയണ പ്രത്യേക കോശങ്ങളായ ന്യൂറോണുകളാണ് തലച്ചോർ മുഴുവൻ. എന്നാൽ ഇല്ലിക്കാടടിമുടി ഉലയണ കലപില പോലെ ചെവ്വും ചെമ്മാന്ത്രവുമില്ലാതെ അല്ല, വളരെ സൂക്ഷ്മതരവും നിയന്ത്രിതവും പാരസ്പര്യയോജിതവുമായ ഒരു വലിയ വാദ്യവൃന്ദം ചമയ്ക്കുന്ന സംഗീതം പോലെയാണ് ഇവയുടെ സംവേദനക്കലവികൾ. ഈ മന്ത്രണങ്ങൾ വിദ്യുത് തരംഗങ്ങളായാണ് പായുന്നത്, ന്യൂറോണുകളുടെ ‘ആക്സോൺ’ (axon) എന്ന് നീണ്ടനാരുകൾ വഴി. ശരിക്കും വിദ്യുത്ഛക്തി പായുന്ന എലക്ട്രിക്ക് വയർ പോലെയാണിവ. ഈ വൈദ്യുത തന്തുക്കളുടെ അഗ്രങ്ങൾ  ഓംകാരമായ പൊരുൾ മൂന്നായി അല്ല പിരിയ്ക്കുന്നത്, പലതുപലതായി ആണ്, മറ്റ് ന്യൂറോണുകളിലേക്ക് സന്ദേശങ്ങൾ പകരുകയാണ്. നിരവധി ന്യൂറോണുകൾ സന്ദേശം ഏറ്റുവാങ്ങും. ഒരു ന്യൂറോണീൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക് വൈദ്യുതി നേരിട്ടു പായുകയല്ല, തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മാതിരിയുള്ള ഇടങ്ങളുണ്ട് അവയ്ക്കിടയിൽ. “സൈനാപ്സ്” എന്ന ഈ ചെറിയ ഇടങ്ങളുടെ  (ചിത്രം 2 നോക്കുക) അക്കരെ ഇക്കരെ ചാടാൻ  വൈദ്യുതിയെ സഹായിക്കുന്നത് “ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകർ“ (Neurotransmitters) എന്ന രാസവസ്തുക്കളാണ്. ചെറിയ കുമിളകളിൽ നിറച്ചിരിക്കുന്ന  ഈ രാസവസ്തുക്കൾ പുറത്തിറങ്ങി വൈദ്യുതിസന്ദേശങ്ങളെ മാറ്റിയെടുത്ത് അടുത്ത ന്യൂറോണിനും സംഭാവന ചെയ്യുകയാണ്. ഇത് കിട്ടിയ ന്യൂറോൺ ഈ രാസസന്ദേശത്തെ വീണ്ടും വൈദ്യുതിയാക്കി മാറ്റുകയാണ്. സന്ദേശം വിട്ടും വച്ച് പോയ ‘സമ്പ്രേഷകൻ’ (neurotransmitter) തിരിച്ച് ആദ്യത്തെ ന്യൂറോണിലേക്ക് കയറുകയൊ നിർവ്വീരീകരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യും. കാരണം ഒരേ ഒരു സന്ദേശം പകർന്നപ്പോൾ ദൌത്യം പൂർത്തിയായല്ലൊ. ഈ സമ്പ്രേഷകർ പലതരത്തിലുള്ളവയുണ്ട്. ചിലവ “ഉണരുണരൂ” എന്ന പാട്ട് പാടിയെങ്കിൽ മറ്റ് ചിലവ “ഇനിയുറങ്ങൂ……” എന്ന പാട്ടായിരിക്കും പാടുക.  ഉദാഹരണത്തിന്റെ കണ്ണിന്റെ ഇമകൾക്ക് ഈ രണ്ടു നിർദ്ദേശങ്ങൾ കിട്ടുന്ന കാര്യം പരിശോധിയ്ക്കാം. എപ്പോഴും ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, അതിനു വേണ്ടി ഉത്തേജിക്കപ്പെടുന്ന പേശികളാണ് നമ്മുടെ ഇമകളിൽ. ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേഗതയിൽ ചുരുങ്ങി വികസിക്കുന്ന അപൂർവ്വം പേശികൾ. എന്നാൽ ഉറക്കം വരുമ്പോൾ നേർ വിപരീതമായ സന്ദേശം ആണ് ഇവയ്ക്ക് കിട്ടുക. അവ ചലനം നിർത്തി പതുക്കെ അയഞ്ഞ് കണ്ണുകളെ മൂടുകയാണ്.  . കേൾവിയുടെ ത്വരിതവേലകളും മന്ദീഭവിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ സമയത്ത്.  അതിരുവിട്ട ചലനങ്ങൾക്ക് കടിഞ്ഞാണിടുകയാണ് ഇവയുടെ ധർമ്മം. മയക്കുമരുന്നുകൾ പലതും കള്ളവേഷം കെട്ടിയ ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകരാണ്, മദ്യം ഉൾപ്പെടെ.  ഇങ്ങനെ പലേ സമ്പ്രേഷകരും പല പല സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറുന്നതാണ് തലച്ചോറിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രവർത്തി.

           ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകരുടെ അളവിലെ മാറ്റമോ സന്ദേശത്തിലെ പിഴവുകളോ ആണ് ഓട്ടിസത്തിൽ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നത്.  ഇവയിൽ പ്രധാനി ‘ഗാബ’ ( GABA  gamma aminobyutiric acid)  ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന സന്ദേശിയാണ്. ഈ ഗാബയുടെ അളവ്  വേണ്ടതിലും കുറവാണ് ഓടിസം ബാധിച്ചവരിൽ. അതുകൊണ്ടാണ് അവരുടെ ചലനങ്ങൾ അനിയന്ത്രിതമാകുന്നത്. മനസ്സിനെ ചാഞ്ചല്യപ്പെടാതെ സൂക്ഷിക്കാനും ചില വിദ്യകളുണ്ട് ഈ ഗാബയുടെ കയ്യിൽ. അളവ് കുറയുമ്പോൾ ഓടിസംകാർക്ക്  ആകാംക്ഷയയും  ഉൽക്കണ്ഠയും ഏറുകയാണ്. സന്തോഷദായകമായ ‘എൻഡോർഫിൻ’ എന്ന വസ്തുവിന്റെ അളവ് കുറയുകയുമാണിപ്പോൾ.  നേർത്തുപോകുന്ന ഗാബയുടെ തോത് മൂലം സങ്കോചവും പരിഭ്രവും സീമാതീതമാവുകയാണ്, തീവ്രമായി പ്രതികരിക്കാൻ വെമ്പുകയാണ്, വെറുതെ ആണെങ്കിലും. എപ്പോഴും ശുണ്ഠി പിടിച്ച മട്ട്. ഗാബയുടെ അളവ് തീരെക്കുറഞ്ഞാൽ ചുഴലിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുകയും ചെയ്യും. 30ശതമാനം ഓടിസബാധിതർക്ക് ചുഴലി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.  മറ്റുള്ളവരുമായിട്ട് ഇടപഴകുന്നതിലെ വിമുഖത ഗാബ യുടെ ചില പ്രവർത്തനതകരാറുമൂലമാണെന്നാണ് ആധുനിക നിഗമനം.  പി എഫ് സിയിലും അമിഗ്ദലയിലും പ്രിക്യൂനിയസിലുമുള്ള ഗാബാ  സമ്പ്രേഷണ ന്യൂറോണുകൾ യഥാവിഥി സംവേദനങ്ങൾ കൈമാറാതിരിക്കുകയാണ്.  ഗാബായുടെ അളവ് കൂട്ടുന്ന മരുന്നുകൾ ഓടിസത്തിലെ ചില പെരുമാറ്റ വ്യത്യാസങ്ങൾക്ക് ചികിത്സയായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്
 
      തലച്ചോർ രൂപീകരണത്തിലും ഗാബയ്ക്കു പങ്കുണ്ട്. ചെറുന്യൂറോണുകളെ നേർ വഴിക്ക്നയിച്ച് അതതു സ്ഥലത്ത് എത്തിയ്ക്കുന്നത് ഗാബയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. തലച്ചോറിലെ എക്സിക്യുടീവ് ഓഫീസായ  കോർടെക്സ് നിശ്ചിതസ്വരൂപത്തിൽ വളർന്നു വികസിക്കാനും ന്യൂറോണുകൾ വിഭജിക്കാനും ഉചിതസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങാനുമൊക്കെ ഗാബാബന്ധങ്ങൾ അത്യാവശ്യമാണ്. കോർടെക്സിലുള്ള ന്യൂറോൺ പടർപ്പുകളുടെ എണ്ണത്തിലും ആകൃതിയിലും ഗാബായും അനുബന്ധിത സമ്പ്രേഷകരും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയാണ്.  

            ഗ്ലൂടമേറ്റ്  (glutamate) എന്ന മറ്റൊരു ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകൻ തന്റെ അമിതപ്രവർത്തി മൂലം ഓട്ടിസംകാരെ വലയ്ക്കാറുണ്ട്. ന്യൂറോണുകളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാൻ ദൃഢനിശ്ചയമെടുത്ത ഈ സന്ദേശവഹകൻ അതിക്രിയാശീലർ ആക്കി എപ്പൊഴും എന്തെങ്കിലും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കാൻ പ്രലോഭിപ്പിക്കും. ഓർമ്മയേയും പഠനത്തേയും  ബാധിയ്ക്കും. പലേ മാനസികപ്രശ്നങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരൻ ഈ ഗ്ലൂടമേറ്റിന്റെ അളവിലുള്ള മാറ്റങ്ങളാണ്. ഓടിസംകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മേൽ വൈകല്യങ്ങൾ നിർല്ലോഭം ചൊരിയുകയാണ് ആകൃതിയിൽ ചെറുതായ ഈ സമ്പ്രേഷകൻ, ഇതിന്റെ അളവ് മാറ്റാനുള്ള മരുന്നുകൾ ഓടിസത്തിന്റെ ചില ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് പൊറുതി വരുത്താറുണ്ട്. നോർഎപിനെഫ്രിൻ എന്ന മറ്റൊരു സമ്പ്രേഷകൻ പഠനം, ശ്രദ്ധ, വികാരപ്രകടനങ്ങൾ ഇവയെ ഒക്കെ ബാധിയ്ക്കുന്നതാണ്, ഓടിസംകാരിൽ അളവ് കുറവാണ്. ചലനങ്ങളെ ബാ‍ധിയ്ക്കുന്ന ഡോപമിൻ പ്രതിഫലം കിട്ടുന്ന പ്രവർത്തികളേയും പിൻ തുണയ്ക്കും, അളവ് കുറഞ്ഞാൽ വിപരീതഫലം തന്നെ. തോന്നലുകൾ, വിശപ്പ്, വേദന ഇവയെ ഒക്കെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന സിറടോണിൻ ഓടിസംകാരിൽ കുറവാണ്,   ആ വികാരങ്ങൾ നിയന്ത്രണാതീതമാവുകയാണ്.

രോഗപ്രതിരോധശക്തിയിലെ അപാകതകൾ ഓടിസത്തിനു വഴിതെളിയ്ക്കുന്നു

        നാഡീശാസ്ത്ര (neurobiology) വും പ്രതിരോധവിജ്ഞാന (immunology) വും രണ്ടും  ഒരിക്കലും  ചേരാത്ത മാരകചേരുവ ആണെന്നാണ് ഈയിടെ വരെ ശാസ്ത്രഞ്ജന്മാർ പോലും കരുതിയിരുന്നത്. ഇമ്മ്യൂൺ കോശങ്ങൾ തലച്ചോറിൽ എത്താത്തവിധം പാളികൾ ഉണ്ട് തലച്ചോറിനു ചുറ്റും എന്നതുകൊണ്ട്  ഈ സിസ്റ്റത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് തനിക്ക് താൻപൊരിമ സൃഷ്ടിച്ച് വിജയം നേടിയിരിക്കുന്ന അവയവമാണ് മസ്തിഷ്ക്കം എന്നായിരുന്നു പൊതു ധാരണ.  ഇനി എങ്ങാനും ഒരു ഒരു കണ്ടുമുട്ടൽ ഉണ്ടായാലോ പ്രശ്നം ഗുരുതരമാകുകയും ചെയ്യും എന്നതിനു തെളിവകളും ഉണ്ട്. “റ്റി സെൽ” എന്ന ഇമ്മ്യൂൺകോശങ്ങൾ ന്യൂറോണുകളുടെ രക്ഷാപാളിയെ തകർത്ത്  “മൾടിപ്പിൾ സ്കീളോറോസിസ്” എന്ന ബലക്ഷയം വരുത്തുന്നത് ഉദാഹരണമാണ്;  ഈ രണ്ട്  വ്യവസ്ഥകളും കൂട്ടിയാൽ കൂടാത്തതാണെന്ന ധാരണയ്ക്ക് ബലമേകുന്നുണ്ടു താനും. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞകുറെ വർഷങ്ങളിലെ പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത് ഇമ്മ്യൂൺ വ്യവസ്ഥ  തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയും ന്യൂറോൺ വിന്യാസങ്ങളും സംവേദനങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കാൻ പോന്നതാണെന്നും പല ന്യൂറോൺ ക്രമഭംഗങ്ങളും ഉപദ്രവങ്ങളും ഈ കൂട്ടുകെട്ടിലുണ്ടാവുന്ന പാളിച്ചകൾ മൂലമാകാമെന്നുമാണ്. ഓട്ടിസവും ഷ്കൈസോഫ്രീനിയയും ഈ ഗണത്തിൽ പെടുന്നുണ്ട്. ന്യൂറോഇമ്മ്യൂണോളജി (Neuroimmunology) എന്ന ശാസ്ത്രശാഖ ഉരുത്തിരിയാനും ഗണ്യർഹമായ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ നിലവിൽ വരുവാനും ഇടയായിട്ടുണ്ട് ന്യൂറോ-ഇമ്മ്യ്യൂൺ സുഹൃദ്ബന്ധകഥകൾ വഴി.  

    അമ്മയുടെ രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥ (immune system) യിൽ ഉളവാകുന്ന തകരാറുകൾ ഭ്രൂണത്തിന്റെ തലച്ചോർ വളർച്ചയെ ബാധിയ്ക്കുമെന്നാണ് പുത്തൻ ശാസ്ത്രാഭിമതം.  ഗർഭകാലത്ത് പലതരം ദൌർഭാഗ്യങ്ങൾ വന്നുഭവിച്ചേക്കാം പ്രതിരോധവകുപ്പിൽ. അണുബാധകൾ കൊണ്ടോ പരിസ്ഥിതി ആഘാതങ്ങൾ കൊണ്ടോ ആവാം ഇത്. അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ഇമ്മ്യൂൺ വ്യവസ്ഥ തനിക്കെതിരേ തന്നെ തിരിയുന്ന അവസ്ഥ വന്നു ഭവിക്കുന്നതാകാം, ജനിതകപരമായി ചിലവിട്ടുവീഴ്ച്ചകൾക്ക് ശരീരം വശംവദരാകുന്നതുമാകാം. ഈ സങ്കടാഘാതങ്ങൾ നീർവീക്കം (inflammation) പ്രോജ്ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന ‘സൈറ്റോകൈൻ’ ഗണത്തിൽ‌പ്പെടുന്ന  IL-6 ന്റെ അളവ് കൂട്ടുകുയും അതുവഴി മറ്റ് ഇമ്മ്യൂൺ കോശങ്ങൾ അതിവിജൃംഭിതരായി മറ്റ് സൈറ്റോകൈനുകൾ സ്രവിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ്. ഇവ തീർച്ചയായും ഭ്രൂണത്തിൽ എത്തും;  പ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയിൽ മറിമായം സംഭവിക്കും,  തലച്ചോർ വളർച്ച ക്രമാനുസാരിയല്ലാതാകും. എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങളിലും ഇത് സംഭവിക്കണമെന്നില്ല, ജനിതകപരമായി അനുകൂലചായ്‌വ് ഉള്ളവരിൽ കൂടുതലായിട്ട് പ്രകടപ്രദർശിതമാവുകയാണ്. ഓട്ടിസത്തോടെയാണ് കുഞ്ഞ് പിറന്നു വീഴുക. മാതൃ ഇമ്മ്യൂൺ ഉത്തേജനം (Maternal immune activation) ഇന്ന് മസ്തിഷ്ക്കവൈകല്യങ്ങളുടെ ഉറവിടങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണപദ്ധതികളിൽ പ്രാഥമികത നേടിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ന്യൂറോ ഗവേഷകരും ഇമ്മ്യൂൺ ഗവേഷകരും തമ്മില്ലുള്ള തീണ്ടാപ്പാട് തീക്ഷ്ണത വെടിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.       

   ജനിച്ച ശേഷവും ഇമ്മ്യൂൺ വൈകല്യങ്ങൾ തലച്ചോറിനെ ബാധിച്ചേക്കാം.  പല ഓടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളിലും ഇമ്മ്യൂൺ കോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ ബാധിക്കുന്ന സൈറ്റൊകൈൻ അളവിൽ മാറ്റങ്ങൾ കാണാം. ഇവ തലച്ചോർ വളർച്ചയെ ബാധിക്കുന്നതാണ്. പല പ്രതിരോധകോശങ്ങളും തലച്ചോറിലെത്തുകയാണ്. രക്തവും തലച്ചോറിലെ സ്രാവങ്ങളും വേർതിരിക്കുന്ന നേർത്ത പാട ചോർച്ചയുള്ളതായി മാറുന്നതുകൊണ്ട് ഇവയ്ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ തലച്ചോറിൽ പ്രവേശിക്കാനാകുകയാണ്. ന്യൂറോണുകൾ തമ്മിലുള്ള സംവേദനവലയങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ ഇടപെടുകയുമാണ്. പലേ പഠനങ്ങൾ ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ തീർച്ചയാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നതിനാൽ ഓടിസം നേരത്തെ കണ്ടുപിടിയ്ക്കാൻ രക്തത്തിലെ സൈറ്റോകൈൻ അളവ് പരിശോധിച്ചാൽ മതിയാകും എന്ന് നിർദ്ദേശവുമായി വന്നിരിക്കയാണ് ശാസ്ത്രഞ്ജർ.  പ്രതിരോധവഴികളിലെ ‘കൊലപാതകി കോശങ്ങൾ’ (natural killer cells) അവരെ ഏൽ‌പ്പിച്ച ജോലി ചെയ്യാതാകുന്നതും ഓടിസത്തിൽ കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ഈ കോശങ്ങളുടെ പ്രതിപ്രവർത്തനത്തെ ബാധിയ്ക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങൾ ഓടിസംകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അച്ഛന്മാരിൽ കാണപ്പെടുന്നു എന്ന വിവരം അച്ഛൻ വഴി പാരമ്പര്യമായി ഓടിസം വന്നുചേരാൻ ഇടയുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.  അഹം/ അപരൻ എന്ന തിരിച്ചറിവില്ലാതെ, സ്വന്തം പ്രോടീനുകൾക്കെതിരെ ശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആന്റിബോഡികൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നതും ന്യൂറോൺ വളർച്ചയെ ബാധിച്ച് മനോവൈകല്യങ്ങൾക്ക് കാരണമാവുന്നുണ്ട്. തലച്ചോറിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയിട്ടുള്ള “മൈക്രോഗ്ലിയ” എന്ന കോശസമൂഹത്തെ ആവശ്യത്തിലധികം  ക്രിയാശീലരാക്കുക എന്ന കർമ്മവും ഓടിസം തലച്ചോറിൽ ചിലപ്പോൾ വന്നുകൂടാം. ക്ഷീണിതരോ ദുർബ്ബലരോ ആയ ന്യൂറോണുകളെയും കയറി വരുന്ന അണുക്കളേയും മറ്റ് മാലിന്യങ്ങളേയും തിന്നോ വിഴുങ്ങിയോ തുടച്ചോ മാറ്റുന്ന ജോലിയുള്ള ഈ കോശങ്ങൾ  അന്യഥാ ഊർജ്ജസ്വലരായി സാധാരണ ന്യൂറോണുകളെ മാറ്റിക്കളയുകയാണ് ഓടിസം മസ്തിഷ്ക്കത്തിൽ.
 
     പാരമ്പര്യമായി ലഭിയ്ക്കുന്ന റെറ്റ് സിൻഡ്രോം (Rett syndrome)   ഓടിസവുമയി സാമ്യമുള്ള ഒരു വൈകല്യമാണ്. ന്യൂറോണുകളുടെ ക്രമവികാസത്തെ ബാധിയ്ക്കുന്നതാണ് ഇതും. റെറ്റ് സിൻഡ്രോം ബാധിച്ചവർക്കും ഓടിസംകാരിൽ  കാണപ്പെടുന്ന ഇമ്മ്യൂൺ വൈകല്യങ്ങൾ സമാനമായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. മസ്തിഷക്കത്തിന്റെ വളർച്ചയേയും പ്രവർത്തിയേയും ഇമ്മ്യൂൺ സിസ്റ്റെം എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സുപ്രധാന തെളിവാണിത്. ഓടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീനുകളുടെ താരതമ്യപഠനം നടത്തിയപ്പോൾ പ്രതിരോധശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവയാണ് പ്രധാനമായും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന അറിവ്  വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.  ഇനിയത്തെ ചികിത്സാവിധികൾ ഇമ്മ്യൂൺ പ്രണാലികളെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും ചിട്ടപെടുത്തുന്നത് എന്നാണ് ശാസ്ത്രസമ്മതി.   

  കുടലിലെ ബാക്റ്റീരിയ-ഭജനം മൂത്ത് ഊരാണ്മയോ
  നമ്മുടെ കുടലിൽ ലക്ഷോപലക്ഷം ബാക്റ്റീരിയ കുടി കൊള്ളുന്നുണ്ട്. പ്രസവസമയത്ത് അമ്മയുടെ യോനീനാളത്തിൽ നിന്നു തന്നെ നുഴഞ്ഞുകയറിയ  ഉപകാരികളാണവ. ദഹനത്തിനു സഹായിക്കുക, വൈറ്റമിൻ കെ നിർമ്മിച്ചു നൽകുക, മറ്റ് ബാക്റ്റീരിയകൾ പൊറുതിയ്ക്കു വന്നാൽ അവയെ തുരത്തി പായിക്കുക ഒക്കെയാണ് ഇവ സൌജന്യമായി നമുക്ക് ചെയ്ത് തരുന്നത്. എന്നാൽ കുടലിനെ മാത്രം ബാധിയ്ക്കുന്ന പണികളല്ല ഈ അന്യജീവികൾ ചെയ്തു കൂട്ടുന്നത്. ശാസ്ത്രം ഈയിടെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ തലച്ചോറിനെ ബാധിക്കാനുള്ള കെൽ‌പ്പ് ഇവയ്ക്കുണ്ടെന്നാണ്. ഇവ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ചയാപചയ ഉപോൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ (metabolic products) അങ്ങ് തലച്ചോറുവരെ എത്തും. തൈരിലും മറ്റും കാണുന്ന ലാക്റ്റോബാസിലസ് മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ ഗാബാ വരെ ഉൽ‌പ്പാദിപ്പിച്ച് നമ്മുടെ മൂഡ് മാറ്റിക്കളയും!. മാനസികപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ചുക്കാൻ പിടിയ്ക്കുന്ന ഡൊപമീൻ, സിറടോണിൻ, ശരീരപ്രവർത്തികളെ ബാധിയ്ക്കുന്ന അഡ്രിനാലിൻ ഇവയൊക്കെ സ്രവിക്കുന്ന മറ്റ് ബാക്റ്റീരിയാകളും നമ്മുടെ കുടലിനുള്ളിൽ കോളണികൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കയാണ്. ന്യൂറോസംപ്രേഷകരായ പല രാസവസ്തുക്കളേയും ഇവയ്ക്ക് നിർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ സാധിയ്ക്കും. മാത്രമല്ല  കുടലിലെ ചില കോശങ്ങളെ ഇവകളിൽ ചിലത് നിർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കയും ചെയ്യും ഈ അന്യജീവികൾ. പ്രതിരോധശക്തിയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതോ മാറ്റിമറിക്കുന്നതോ ആയ ‘സൈറ്റോകൈൻ” കൾ സ്രവിക്കാൻ കോശങ്ങൾക്ക് പ്രോത്സാഹനമണയ്ക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയുമെന്നതുകൊണ്ട് ആ വഴിയ്ക്കും തലച്ചോർ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ബാധിയ്ക്കുകയാണ് ഈ അണോരണുസ്വരൂപികൾ. ഉത്ക്കണ്ഠയും ഡിപ്രഷനും ഉളവാക്കാനും ഇപ്രകാരം ഈ കോളോണിയൽ മറുജീവികൾ ഒരുമ്പെട്ടേയ്ക്കും.  തോന്നലുകളുടെയും  തീരുമാനങ്ങളുടേയും അത്യന്തകേന്ദ്രമായ പ്രി ഫ്രൊണ്ടൽ കോറ്ടെക്സിന്റെ പ്രവർത്തങ്ങളെ, അത് ജനിതകപരമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽക്കൂടി കുടലിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട ബാക്റ്റീരിയകൾ മാറ്റിമറിക്കാൻ പര്യാ‍പ്തമാണെന്ന തെളിവുകൾ വൻ വിപ്ലത്തിനാണ് തുടക്കം കുറിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഉദരഭാഗത്തുനിന്നും തലച്ചേറിലേക്ക് ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നാഡിയിൽക്കൂടി സന്ദേശങ്ങളയച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ അവയിൽ പുതിയ ജീനുകളെ ഉണർത്തി  തീരുമാനങ്ങളേയും പെരുമാറ്റങ്ങളേയും തോന്നലുകളേയും കടിഞ്ഞാണിടാനും ഒരുമ്പെട്ടേയ്ക്കും ഇവർ.

 ഓട്ടിസത്തിന്റെ  പല പ്രത്യക്ഷസൂചകങ്ങളും സ്വരൂപപ്രകാശനങ്ങളും കുടൽ ബാക്റ്റീരിയ വഴി ആണെന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് മാത്രമല്ല ഈ വൈകല്യത്തിനു ഒരു നിമിത്തവും രോഗാവസ്ഥ ത്വരിതപ്പെടാനുള്ള കാരണവും കുടൽ ബാക്റ്റീരിയകൾ ആകാൻ സാദ്ധ്യതയുമുണ്ടന്ന വിശ്വാസം പ്രബലപ്പെടാൻ കൂടുതൽ തെളിവുകളും ലഭ്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്. ഓടിസംകുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വയറ്റിലസുഖവും വയറിളക്കവും പതിവാണെന്ന് പണ്ടേ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുളതാണ്. തലച്ചോറിലെ ന്യൂറോൺ കോശങ്ങളിലെ ഒരേ ഒരു ജീനിനു മ്യൂടേഷൻ സംഭവിച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വയറ്റിലസുഖം സംഭവിക്കുന്നു എന്നത് ഈ ബന്ധത്തിനു തെളിവ് നൽകാൻ പോന്നതാണ്. അവരിൽ കാണപ്പെടുന്ന ബാക്റ്റീരിയകളുടെ വൈവിദ്ധ്യത്തിലും എണ്ണത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ട്.  കുടലിന്റെ ഉൾഭിത്തിയ്ക്ക് ചോർച്ച വന്ന് ബാക്റ്റീരിയകൾ സ്രവിക്കുന്ന രാസവസ്തുക്കൾ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയേയും ന്യൂറോൺ വിന്യാസങ്ങളേയും പ്രവർത്തിയേയും ബാധിക്കുമെന്ന അനുമാനത്തിനു കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ഉണ്ട് ഇന്ന്. നീർവീക്ക (inflammation)ത്തെ കുറയ്ക്കുന്ന  ചില ഫാറ്റി ആസിഡുകൾ  (short chain fatty acids) പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ബാക്റ്റീരിയകൾ ഓട്ടിസം ബാധിച്ച കുട്ടികളുടെ കുടലിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല.  ഇവരുടെ മലം പരിശോധനയിൽക്കൂടി ഇത്തരം വസ്തുതകൾ വെളിവാക്കപ്പെടുകയാണ്.  ചില പ്രത്യേക ബാക്റ്റീരിയകളുടെ അഭാവത്താൽ ഗ്ലൂടമിൻ എന്ന അമിനോ ആസിഡ് മാറ്റപ്പെടാതെ അതേ പടി ശരീരത്തിൽ നിലനിൽക്കുകയും ന്യൂറോൺ നഷ്ടത്തിനു വഴിതെളിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും.

    ഇത്തരം ആധുനിക വെളിപാടുകൾ ഓട്ടിസം ചികിത്സയ്ക്ക് പുതിയ മാനങ്ങൾ ഉത്പ്പന്നമാക്കുകയാണ്. കുടലിലെ ബാക്റ്റീരിയകളുടെ പരിപൂർണ്ണവിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ച്  അവയെ ക്രമപ്പെടുത്താനും തുല്യപ്പെടുത്താനും സാധിയ്ക്കും. വേണ്ടാത്ത ബാക്റ്റീരിയകളുടെ അമിതവളർച്ച തടയാനും സാധിയ്ക്കും. ഇത്തരം ചികിത്സാരീതികൾ പല രാജ്യങ്ങളിലും പരീക്ഷണാത്മകമായിട്ടെങ്കിലും തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ചില പ്രത്യേക  ആഹാരക്രമങ്ങളാലും കുടലിലെ ബാക്റ്റീരിയാസമൂഹത്തെ മാറ്റിമറിക്കാം എന്നതുകൊണ്ട് ആ വഴിയ്ക്കും  ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നു വരികയാണ്.  ഓട്ടിസം ചികിത്സയ്ക്കു മാത്രമല്ല മറ്റ് സൈക്കിയാട്രിക് ചികിത്സകൾക്കും  കുടൽ ബാക്റ്റീരിയാനിയന്ത്രണം കൊണ്ടുള്ള  ചികിത്സാവിധികൾ വന്നു ചേരുന്നകാലം അതി വിദൂരമല്ല. നമുക്ക് ഈ ബാക്റ്റീരിയകളെ ലഭിയ്ക്കുന്നത് അമ്മയിൽ നിന്നു തന്നെ ആയതുകൊണ്ട്  അമ്മയുടെ കുടൽബാക്റ്റീരിയകൾ  ഭ്രൂണവളർച്ചാ സമയത്ത് തലച്ചോർ വളർച്ചയെ ബാധിച്ചേക്കാമെന്ന ഒരു സാദ്ധ്യതയും തള്ളിക്കളയുന്നില്ല ശാസ്ത്രജ്ഞർ.  സിസേറിയൻ വഴി കുഞ്ഞിനെ പുറത്ത് എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ ഈ ബാക്റ്റീരിയാലഭ്യത ഇല്ലാതെ പോകുന്നത്  ജനിച്ച ശേഷമുള്ള തലച്ചോർ വളർച്ചയെ ബാധിച്ചേക്കാമെന്ന സംശയവും പ്രബലമായി വരികയാണ്. സിസേറിയൻ പ്രസവത്തിനു പിൻതുണ കിട്ടാതെപോകാൻ മറ്റൊരു വഴി.

ജനിതകവഴികളുടെ പങ്ക്
    പാരമ്പര്യമായി കിട്ടുന്നതാണ് വലിയ ശതമാനവും ഈ വൈകല്യം. പക്ഷേ എങ്ങനെയെന്നുള്ളത് ഇന്നും വ്യക്തമല്ല. അമ്മയ്ക്കോ അച്ഛനോ ഓട്ടിസം വേണമെന്നില്ല, മക്കൾക്ക് ഇത് ലഭിയ്ക്കാൻ. വഷളായ ജീനുകൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കയായിരിക്കും മാതാപിതാക്കളിൽ. ബീജത്തിലോ അണ്ഡത്തിലോ സംഭവിച്ച ഡി എൻ എ വൈകല്യങ്ങൾ ഓട്ടിസത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം എന്നത് മറ്റൊരു സാദ്ധ്യതയാണ്. 1970കളിൽ മാത്രമാണ് പാരമ്പര്യസിദ്ധിയാണിതെന്ന അനുമാനം പ്രബലമായത്, 1977ഇൽ  കൃത്യതയോടെ തെളിവുകളും  ലഭിച്ചു. പാരമ്പര്യവഴികൾ തെളിയിച്ചെടുക്കുന്നത് ഇരട്ടകളിലെ പഠനങ്ങളാണ്, ഓട്ടിസവും ഇത്തരം പഠനങ്ങളിലൂടെ കുടുംബങ്ങളിൽ തലമുറകളിലേക്ക് പകരപ്പെടുന്നു എന്നാണ്  തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്. ഇരട്ടകളിൽ മാത്രമല്ല, ഓട്ടിസംകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൂടപ്പിറപ്പുകളിലും ഇത് കാണുന്നു എന്നതും ഇത്തരം പഠനങ്ങളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. പിന്നീട് പലേതരം ജനിതകശോധനകളിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഒരു ഓടിസംകുഞ്ഞ് പിറന്നവർക്ക് പിന്നത്തെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ഓടിസത്തിനുള്ള സാദ്ധ്യതയുണ്ടെന്നുള്ളത്  പണ്ടേ സുവിദിതമായിരുന്നു താനും.  ഈ ആവർത്തന അപായസാദ്ധ്യത 20 ശതമാനം വരെ ആകാമെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സാമ്യമില്ലാത്ത ഇരട്ടകളിലും ഓട്ടിസം സാദ്ധ്യത തെളിഞ്ഞതോടേ പാരമ്പര്യസാദ്ധ്യത പ്രബലപ്പെട്ടു. ഓട്ടിസംകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൂടപ്പിറപ്പുകൾക്ക് നേരിയ തോതിൽ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണാറുണ്ട്.  ചിലപ്പോൾ കൂടിയ ബുദ്ധിശക്തി ആയിരിക്കും ഒരു ലക്ഷണം. ചില ഓട്ടിസംകുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് സമൂഹപെരുമാറ്റ വൈകല്യവും നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇമ്മ്യൂൺ കോശങ്ങളുടെ ചില അപാകതകൾ ഓട്ടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അച്ഛന്മാരിലും കാണുന്നു എന്നത് പാരമ്പര്യകൈമാറ്റത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.  ഒരു നീണ്ടനിര ജനിതകസ്വാധീനങ്ങൾ തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കും പ്രവർത്തിയ്ക്കും നിദാനമാകുന്നുണ്ട് എന്ന അറിവിനോട് യോജിച്ചുപോകുന്നതാണ് ഈ നിരീക്ഷണങ്ങൾ. നിരവധി പാരമ്പര്യസിദ്ധമായ ഘടകങ്ങൾ ഒരു പ്രത്യേക അനുപാതതിൽ ഒന്നിച്ചു കൂടിയാലാണ് ഓട്ടിസം അതിന്റെ തനിമയിൽ വെളിവാക്കപ്പെടുന്നത്. ഇതിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ മാത്രം പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചെങ്കിൽ ഓട്ടിസം ആകണമെന്നില്ല. 10-25% വരെ ഓടിസത്തിൽ കൃത്യമായി പാരമ്പര്യസിദ്ധമായ ‘പൊട്ടുന്ന എക്സ് സിൻഡ്റോം’ (Fragile X syndrome)  റ്റ്യൂബെറസ് സ്ക്ലീറോസിസ്, റെറ്റ് സിൻഡ്രൊം എന്നിവ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഓട്ടിസത്തിന്റെ പാരമ്പര്യസിദ്ധിയുടെ യാന്ത്രികഘടന ഇന്നും അജ്ഞാതമായി ഭവിക്കുകയാണ്. ചോദ്യങ്ങൾ ഏറെയുണ്ട് ഉത്തരം കിട്ടാത്തതായി.

ജീനുകൾ ജീനുകൾ  സർവ്വത്ര-ഏതു ജീൻ? എത്ര ജീൻ?

      മര്യാദവിട്ട, അനർത്ഥകാരികളായി മാറിയ നൂറു നൂറു ജീനുകളാണ് ഓട്ടിസത്തിന്റെ പല ലക്ഷണങ്ങൾക്കും ഹേതുകാരികൾ. എന്നാൽ പല ഓടിസം കുഞ്ഞുങ്ങളിലും ചില ജീനുകളുടെ മാറ്റങ്ങളേ കാണുന്നുള്ളു.എല്ലാ ജീൻവൈകല്യങ്ങളും  ഇല്ല. ഇവർ സംഘം ചേരുകയാണ്, ചിലർ ഒന്നിച്ചും അവയിൽ ചിലർ തന്നെ വേറിട്ടും. പല ജീനുകളും ഷ്കൈസൊഫ്രെനിയ, അപസ്മാരം എന്നിവയിലും കാണുന്നു. ആകെക്കൂടിയാൽ ആയിരത്തോളം വരും ഈ ജീൻ സംഖ്യ എന്ന് ചില ശാസ്ത്രജ്ഞർ. ഇതിൽ അദ്ഭുതത്തിനു തെല്ലും അവകാശമില്ല, കാരണം ഓടിസം ബോധജ്ഞാനത്തിന്റേയും പെരുമാറ്റത്തിന്റെ യും അപാകതകളുടെ സ്വരൂക്കൂട്ടമാണ്, നിരവധി വഴികൾ ഇവയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കും. . (ഓരോ പ്രോടീനും നിർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ അതാതിന്റെ പാചകക്കുറിപ്പ് ആ പ്രോടീനിന്റെ ഡി എൻ എ യിലുണ്ട്. ആ ഡി എൻ എ തന്തുവിനെ ജീൻ എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നു. പാചകക്കുറിപ്പ്ലെ പിഴവ് (മ്യൂടേഷൻ ഒരു ഉദാഹരണം) മാറിയ പ്രോടീൻ നിർമ്മിച്ചെടുക്കാൻ വഴി വയ്ക്കും, ഇത് പ്രശ്നമാണ്)

   പാരമ്പര്യസിദ്ധിയുൾപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ കോശങ്ങളിലുള്ള, ഡി എൻ എ അടങ്ങിയ ക്രോമൊസോമുകളിൽ വൈവിദ്ധ്യം കാണേണ്ടത് നിശ്ചയമാണ്.  മൈക്രൊസ്കോപ് വഴി ചില ക്രോമൊസോമുകളിൽ ന്യൂനതകൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് ആധുനിക മോളിക്യുലാർ ബയോളജി പഠനങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി. ജീനുകളുടെ ഘടനയും വിന്യാസങ്ങളും ന്യൂനതകളും താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന മൈക്രോ അറേ (Microarray)  മുതലായ അദ്വിതീയ വേർതിരിവ് കഴിവുള്ള സാങ്കേതികപദ്ധതികൾ തലച്ചോറിലെ മാറിപ്പോയ ജീനുകളെ  വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരാൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് ഈയിടെ.  വൈകല്യം സംഭവിച്ച മിക്ക ജീനുകളും ന്യൂറോസമ്പ്രേഷണം, കോശയോജിപ്പ് (cell adhesion), ന്യൂറോണുകൾ തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെടുന്ന ഇടങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം, ന്യൂറോണുകളുടെ അടരുകൾ നിർമ്മിച്ചെടുക്കൽ, അവയുടെ അഭീഷ്ടരൂപമാറ്റക്കഴിവ് (neuronal plasticity) ഇവയെ ഒക്കെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവയാണ്.   വൈകല്യകാരണങ്ങളിലെ സങ്കീർണ്ണത ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്തതിനു മറ്റു ചില ന്യായങ്ങളുമുണ്ട്. ചില മ്യൂടേഷനുകൾ (ഡി എൻ എ യിലുണ്ടാവുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ) പല ഓടിസംകാരിലും പല തരത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു എന്നത് അതിലൊന്നാണ്. ഒരേ ജീൻ വൈകല്യം പല  പ്രഭാവങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്നതും മറ്റൊരു പ്രശ്നമാണ്. ക്രോമസോമുകളുടെ വിസ്തൃതമായ് ഇടങ്ങളുടെ തനിപ്പകർപ്പുകളുടെ എണ്ണം കൂടുന്നതോ കുറയുന്നതോ  (copy number variations) ഓട്ടിസംമസ്തിഷക്കത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആ ഭാഗങ്ങളിലെ ജീനുകൾ ബോധജ്ഞാനത്തെ ബാധിക്കുന്നവയാണ് എന്നൊക്കെയുള്ള അറിവുകൾ ലഭ്യമാണെങ്കിലും അതു മാത്രമാണ് ഓട്ടിസത്തിനുള്ള ഒരേ കാരണം എന്ന് തെളിയിക്കാൻ പ്രയാസമാണു താനും. പൊതുവേ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീനുകളിൽ പ്രധാനി പാട്ട്/ഭാഷ പഠിച്ചെടുക്കുന്നതിനു അവശ്യം വേണ്ടപ്പെട്ട ഇ ജി ആർ (EGR1) ജീൻ ആണ്. ഭാഷ മാത്രമല്ല പല കാര്യങ്ങളും പഠിച്ചെടുക്കുവാനുള്ള കൈമിടുക്ക് ഈ ജീൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്ത്  മറ്റൊരു സംഘം ജീനുകളെ ഉണർത്തിയാണ്.  (പക്ഷികളിൽ പാട്ട് പഠിച്ചെടുക്കാൻ ഈ ജീൻ എത്ര ആവശ്യമാണെന്ന് ഈ ബ്രെയ്ൻ സീരിസിലെ ഒരു ലേഖനത്തിൽ വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്). പ്രത്യേകിച്ചും ബോധജ്ഞാനകേന്ദ്രമായ പ്രി ഫ്രൊണ്ടൽ കോർടെക്സിലാണ് ഇ ജിആർ തന്റെ പ്രാഗൽഭ്യം തെളിയിക്കുന്നത്. ഓടിസംകാരുടെ മന്ദതയ്ക്കും മാനസികപിന്നോക്കാവസ്ഥയ്ക്കും മറ്റ് വൈകല്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാരായ ജീനുകളുടെ മേൽ പൊതുവേ കടിഞ്ഞാണിട്ട് രാജാവായി വാഴുകയാണ് ഇ ജി ആർ 1.

ഓട്ടിസത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന ജീനുകളെ പൊതുവായി ഇങ്ങനെ നിജപ്പെടുത്താം:
  1. ന്യൂറോണുകൾ തമ്മിലുള്ള സംവേദനത്തെ ബാധിയ്ക്കുന്നവ. ന്യൂറോട്രാൻസ്മിറ്ററുകളുടെ അളവ് കുറിക്കുന്നവ, അവ സ്രവിക്കപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയ നിയന്ത്രിക്കുന്നവ,
  2. സോഡിയം, പൊടാസ്യം, കാത്സ്യം ഇവയെ ഒക്കെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കടത്തി വിട്ടാണ് സംവേദനത്തിനുള്ള വിദ്യുച്ഛക്തി നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നത് (അതെ, വിദ്യുച്ഛക്തി പ്രസിരിപ്പിച്ചാണ് ന്യൂറോസംവേദനങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാകുന്നത്!). ഇവയുടെ ഗതാഗതമാർഗ്ഗം ചില പ്രോടീനുകളാണ് നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നത് (ion channels). ഇവയുടെ ജീനുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ഇവയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ജീനുകൾ. ഇവയുടെ വൈകല്യങ്ങൾ തീക്ഷ്ണമായ പ്രസരിപ്പ്, ഉറക്കമില്ലായമ ശ്രദ്ധയില്ലായ്മ, സമൂഹപരമായ പെരുമാറ്റങ്ങളിലെ ചിട്ടക്കേട് ഇവയ്ക്കൊക്കെ കാരണമാകും. കാൽഷ്യം ചാനൽജീൻ വഷളാകുന്നത് ഓട്ടിസത്തിലെ പല പെരുമാറ്റവൈകല്യങ്ങൾക്കും കാരണമാണ്. പൊടാസ്യം ചാനൽജീൻ വൈകല്യങ്ങൾ ചുഴലിയ്ക്ക് നിദാനമാകുകയാണ്, ബുദ്ധിദൌർബല്യത്തിനും.
  3.  ന്യൂറോണുകൾ ഒട്ടിപ്പിടിയ്ക്കുന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീനുകൾ- ന്യൂറോലൈഗിൻ, ന്യൂറെക്സിൻ, കോണ്ടാക്റ്റിൻ,കാഡ്ഹെറിൻ ഇങ്ങനെ ഒരു നീണ്ട നിര തന്നെയുണ്ട് ഇവകൾ. പരിസരങ്ങൾ, ഇടം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച അറിവ് നേടലി (special learning)നെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഈ പ്രോടീനുകളുടെ ജീനുകൾ ഓടിസത്തിന്റെ ചില പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്നവയാണ്. സമൂഹപരമായി പുതുമ തേടാനുള്ള അഭിവാഞ്ഛ കുറയുന്നത് ഈ ജീനുകളുടെ പ്രവർത്തിഹീനത കൊണ്ടാണ്, ചുഴലിയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്നതും. അടക്കമില്ലാത്ത അനാവശ്യ പ്രവർത്തികളും ആവർത്തിച്ച് ഒരേ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും മാനസിക മുരടിപ്പും (mental retardation) മാത്രമല്ല  ഓട്ടിസത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പലേ പെരുമാറ്റദൂഷ്യങ്ങൾക്കും കാരണക്കാർ ഈ ദൂഷിതജീൻ സംഘമാണ്. ഇവയിൽ ചിലവയുടെ ന്യൂനത ഷ്കിസോഫ്രീനിയയിലും കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്..
  4. ചട്ടക്കൂടുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രോടീൻ (scaffolding proteins) നിർമ്മിക്കുന്ന ജീനുകൾ-ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകരെ കൊണ്ടുനടക്കാനും പുറത്തേക്ക് പ്രസരിപ്പിക്കാനും സന്ദേശവുമായി ന്യൂറോണിന്റെ പലഭാഗത്തേയ്ക്ക് പോകാനുമൊക്കെ തലങ്ങും വിലങ്ങും നാരുകൾ കെട്ടിയുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്  സൈനാപ്സിനു ഇരുഭാഗങ്ങളിലും. ഇവയിൽ പ്രധാനിയാണ് ‘ഷാങ്ക്’ എന്ന പ്രോടീൻ കുടുംബം.ഷാങ്ക് രണ്ടാമനു മ്യൂടേഷൻ സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഗ്ഗ്ലൂടാമേറ്റ് സമ്പ്രേഷണത്തെ ബാധിയ്ക്കും. അനാവശ്യമായ ചുറുചുറുക്ക്, ആവർത്തിച്ചുള്ള ക്രിയകൾ, സമൂഹപെരുമാറ്റത്തിലെ വൈകല്യങ്ങൾ ഒക്കെ  ഉടലെടുക്കുകയായി. ഷാങ്ക് മൂന്നാമൻ ന്യൂറോണുകളുടെ മാറിമറിയൽ പ്രവണത (neuronal plasticity)യ്ക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നവനാണ്, ഗ്ലൂടമേറ്റ് സന്ദേശങ്ങളെ വേണ്ടിടത്ത് എത്തിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവനുമാണ്. ഈ പ്രോടീൻ നിർമ്മിക്കുന്ന ജീനിനു മ്യൂടേഷൻ സംഭവിക്കുകയോ എണ്ണത്തിൽ മാറ്റം വരികയോ ഒക്കെ വന്നുകൂടിയാൽ ഓടിസത്തിന്റെ പല സ്വഭാവങ്ങളും പ്രകടിക്കപ്പെടും. സംസാരശേഷിയ്ക്ക് താമസം, പെരുമാറ്റവൈകല്യങ്ങൾ, ആശയവിനിമയത്തിലെ തകരാറുകൾ, പഠിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ താമസം, ഓർമ്മക്കുറവ് ഒക്കെ വന്നു ചേരാം. സിൻഗ്യാപ് 1 എന്ന മറ്റൊരു ജീൻ മുകളിൽ പരാമർശിച്ച ചില ജീനുകളോടൊപ്പം പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്ന നിയന്ത്രാതാവാണ്. ഓട്ടിസത്തിലെ പല വൈകല്യങ്ങളും ഈ ജീനിന്റെ ദൂഷ്യത്താൽ ഭവിക്കുന്നതാണ്.
  5. ന്യൂറോണിനുള്ളിലെ സന്ദേശവാഹകർ- ന്യൂറോണിനുള്ളിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം എത്തിപ്പെട്ടാൽ അത്  ലോക്കൽ തലവൻ ആയ ന്യൂക്ലിയസിനെ അറിയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് ചില പ്രധാനികളെ. അങ്ങനെ ഒരു സന്ദേശവാഹിയാണ്  ‘എം റ്റോർ’ (mTOR).  ഈ പ്രോടീൻ പല പ്രവർത്തനങ്ങളേയും സ്വാധീനിക്കുയോ ഏകോപിക്കുകയോ ചെയ്യും. ന്യൂറോണിന്റെ ആകൃതിയിൽ മാറ്റം വരുത്താനോ  സൈനാപ്സ് നിർമ്മിച്ചെടുക്കാനോ ഒക്കെ എം റ്റോർ മിടുക്കനാണ്. ഓട്ടിസത്തിൽ ഈ എംറ്റോറിന്റേയും സിൽബന്തികളുടേയും ജീനുകളിൽ മാറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 8-10 ശതമാനം വരെ എല്ലാ ഓടിസത്തിലും ഈ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്. ഈ ജീൻ നിർവ്വീരീകരിച്ച എലികളിൽ ഓടിസത്തിനു സമാനമായ പെരുമാറ്റങ്ങളും കാണുന്നുണ്ട്. എം റ്റോർ ഉളവാക്കുന്ന റിലേ പ്രപാതങ്ങളെ അടക്കാൻ മരുന്നുകൾ കണ്ടുപിടിയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപിടിച്ചുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടന്നു വരുന്നുണ്ട്.

       സൈനാപ്സിന്റെ രണ്ടു വശത്തും ഇടംകൊള്ളുന്ന, ഓട്ടിസക്കാരിൽ മാറ്റങ്ങൾ കാണുന്ന  ജീനുകളിൽ ചിലവ മാത്രം ചിത്രത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. (ചിത്രം 3)  ഇവയുടെ ബാഹുല്യം ആകെയുള്ളതിന്റെ ഒരു അംശം മാത്രമാണ്. പല ജീൻ വൈകല്യങ്ങളും ഒരേ സമയത്ത് ഇളകിയുണരേണ്ടതാണ്, അവ തമ്മിലുള്ള പ്രത്യേക പാരസ്പര്യവും സമ്പർക്കവും ആവശ്യവുമാണ് ഓട്ടിസം ലക്ഷണങ്ങൾക്ക് വഴിവയ്ക്കാൻ. ഇവയിൽ മിക്കതും മസ്തിഷക്കത്തിലെ ഓർമ്മയ്ക്കും പഠിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവിനും ചോദനകളെ സ്വാംശീകരിക്കാനുമുള്ള ഇടങ്ങളിൽ ഉണരുന്നവയാണ്. ഇവയുടെ പ്രകടനവും പ്രവൃത്തികളും പ്രായം അധികരിക്കുന്തോറും മറിഞ്ഞു തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു. മൂന്നു വയസ്സിലെ ഓട്ടിസം തലച്ചോറിന്റെ ന്യൂറോൺ/ന്യൂറോസമ്പ്രേഷണ വിന്യാസങ്ങളല്ല മുപ്പതു വയസ്സിൽ കാണപ്പെടുന്നത്. വൈകല്യങ്ങളുടെ തീവ്രത നിശ്ച്ചയിക്കുന്നതിനും ഉചിതമായ ചികിത്സയ്ക്കും മരുന്നുകൾ തിട്ടപ്പെടുന്നതിനും ദുഷ്ക്കരത വന്നുചേരുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്.  ലക്ഷണങ്ങൾക്കുള്ള മരുന്നുകൾ മാത്രമാണ് ഇന്നത്തെചികിത്സാവിധികൾ. ഗാബാ/ഗ്ലൂടമേറ്റ് എന്നീ ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകരുടെ അളവ് ക്രമീകരിക്കുന്നവയും മരുന്നുകളിൽ ഉണ്ട്. ഗർഭകാലം അതീവ ജാഗ്രതപുലർത്തേണ്ടതാണെന്നാണ് മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ ഇമ്മ്യൂൺ ഇടപെടലുകൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. ഭ്രൂണം വളരുന്ന സമയത്ത് ഉചിതമായ പ്രതിരോധകുത്തിവയ്പ്പുകൾ എടുത്തിരിക്കുക, രോഗങ്ങൾ വരാതെ ശ്രദ്ധിക്കുക ഇവയൊക്കെ സുപ്രധാനങ്ങളാണ്.  ഉപയോഗപ്രദമായ ബാക്റ്റീരിയകൾ കുഞ്ഞിൽ പ്രവേശിക്കാൻ യോനീനാളത്തിലൂടെയുള്ള പ്രസവം ആവശ്യമാണ്, സിസേറിയൻ കഴിയുന്നതും ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.
 
       പാരമ്പര്യസിദ്ധമാണെങ്കിൽ അമ്മയുടെ ഇമ്മ്യ്യൂണിറ്റിയ്ക്കും ബാക്റ്റീരിയയ്ക്കും എന്ത് കാര്യം എന്ന് ചോദ്യം ന്യായമാണ്. മര്യാദകെട്ട ജീനുകളുടെ പാചകക്കുറിപ്പ് ഗർഭത്തിൽത്തന്നെ ഡി എൻ എയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും അവ പൂർണ്ണമായും ഓട്ടിസത്തിലേക്ക് നയിക്കണമെന്നില്ല. ഇവ പലതിനേയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന  മേലുദ്യോഗസ്ഥൻജീനിനെ സ്വാധീനിച്ചാൽ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ പറ്റിയേക്കും. ഉദാഹരണത്തിനു മുൻപ് പരാമർശിച്ച ‘എം റ്റോർ’ എന്ന ജീനിനെ സ്വാധീനിച്ചാൽ മുളയിലെ നുള്ളിക്കളയാം പലേ ജീൻ ദൂഷ്യങ്ങളേയും. കുടലിലെ ബാക്റ്റീരിയ ഇമ്മ്യ്യൂൺ വകുപ്പിനെ വരുതിയിലാക്കാൻ പോരുന്നതാണ്. ദൂഷ്യജീനുകളെ കുറച്ചൊക്കെ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കാം ഈ വഴി. ഗർഭകാലത്തു ഇമ്മ്യൂൺ വ്യവസ്ഥകൾ ജാഗ്രതയോടെ പാലിക്കണമെന്ന് സാരം. പ്രതിരോധശക്തി, കുടൽ ബാക്റ്റീരിയ എന്നിവയുടെ പ്രഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ അറിവുകൾ ശാസ്ത്രജ്ഞരേയും ഡോക്റ്റർമാരേയും ചെറുതായിട്ടല്ല ഹർഷോന്മാദം കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ളത്. പതിഞ്ഞുപോയ ജീൻ വൈകല്യങ്ങളെ പാടേ മായ്ച്ചു കളയാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും ചികിത്സാരീതിയിൽ വൻ വിപ്ലവത്തിനുള്ള സാദ്ധ്യതയാണ് തെളിയുന്നത്. പിഞ്ചുമകന്റെ ദൈന്യത നോക്കിക്കണ്ട് കണ്ണീർ തോരാത്ത അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ആശ്വാസം പകരുന്ന വിശേഷമാണിത്.


മുൻപേ പറക്കുന്ന മസ്തിഷ്ക്കപ്പക്ഷികൾ
 ഓട്ടിസംമസ്തിഷ്കം  ഇനി വരാൻ പോകുന്ന കാലത്തിനു വേണ്ടി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്നും പരിണാമത്തിൽ സ്വൽ‌പ്പം മുന്നോട്ട് സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ശാസ്ത്രജ്ഞർ പലരും വാദിക്കുന്നുണ്ട്. തലച്ചോറിന്റെ വലിപ്പം അതിന്റെ കാര്യശേഷിയുടെ സൂചകമാണ്. ഓടിസംകുഞ്ഞുങ്ങൾ വലിയ തലച്ചോറുമായാണ് പിറന്നുവീഴുക. ന്യൂറോണിന്റെ എണ്ണത്തിലും മുൻപന്തിയിലാണവർ.   ഇന്ദ്രിയാവബോധവും ഗ്രഹണശക്തിയും കൂടുതലാണിവർക്ക് എന്ന് മുകളിൽ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.  കാഴ്ച്ച, കേൾവി മുതലായ സംവേദനങ്ങൾ അതീവ വേഗതയിലാണ് മസ്തിഷ്കം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. ഏകാഗ്രതയും സംകേന്ദ്രിതശ്രദ്ധയും ഇവരേക്കാൾ കഴിഞ്ഞ് മറ്റാർക്കുമില്ല. ചെസ് കളിയിലെ മിടുക്കന്മാർ പലരിലും ചെറിയ തോതിൽ ഓടിസം കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ഓർക്കുക. ഒരു തരത്തിൽ ഇത് ബുദ്ധിശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണു താനും. ബുദ്ധികേന്ദ്രങ്ങളിൽ ചിലത് തീവ്രമായ ഉണർവ്വിലാണ്; മറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളുമായി സമാനമായി ബന്ധപ്പെടാൻ വഴിയില്ലാത്തതിനാൽ എല്ലാം പാഴിലാകുകയാണ്.  ബുദ്ധിശക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ജീൻ (നേരത്തെ വിവരിച്ച് ‘ഗാബാ’യുടെ സ്വീകരണി) ഓടിസംകാരിൽ അളവിൽക്കൂടുതൽ ഉണർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള കഴിവുകൾ പ്രകടിക്കപ്പെടുന്ന ഒരേ ഒരു മാനസികപ്രശ്നമാണ് ഓടിസം. കലണ്ടർ കണക്കുകൂട്ടൽ അനായാസം ചെയ്യുന്ന, മാസം, തീയതി ഒക്കെ കൃത്യമായി പറയുന്ന നായകനെ “റെയിൻ മാൻ” സിനിമ കണ്ടവർ ഓർക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കണം. നൂറുകണക്കിനു  വാക്കുകൾ പലതും അവയുടെ അർത്ഥവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടല്ലാതെ ഓർത്തിരിക്കാൻ പ്രത്യേക കഴിവാണിവർക്ക്. കണക്കിൽ ബഹുമിടുക്കരാണു ചിലർ. സംഗീതത്തിന്റെ വഴികൾ അവർക്ക് ജന്മനാ പിടികിട്ടിയിരിക്കുകയാണ്. പലർക്കും ഒരു സ്വരം മാത്രം കേട്ടാൽ അത് ഇന്നതാണെന്ന് എളുപ്പം നിശ്ചിതപ്പെടുത്താൻ പറ്റും;  absolute pitch എന്ന പ്രതിഭാസം. യഥാതഥമായ ചിത്രം വരയ്ക്കാൻ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരാണ് ചിലർ. എന്നാൽ ഇവ പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള വാചാടോപമോ സാമൂഹികകുശലതയോ ഇല്ലാതെ പോയവരുമാണ്..

          ലോകത്തെമ്പാടും ഓടിസം ബാധിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിക്കാറ് ബുദ്ധിയും പഠിപ്പും വേണ്ടുവോളമുള്ള ദമ്പതികൾക്കാണ്. 1943 ഇൽ ഓടിസം ഒരു മസ്തിഷ്കഅസുഖമായി ലിയോ കാനർ നിർവ്വചിക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ എഴുതിച്ചേർത്തിരുന്നു: “അവർ എല്ലാം അതീവബുദ്ധിയുള്ള കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്നവരാണ്.” ജനിതകനിരീക്ഷണങ്ങൾ      ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പഠിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും പാരമ്പര്യമായി കൂർമ്മബുദ്ധി സിദ്ധിച്ചവരുടെ തലച്ചോറാണ് ഓടിസംകാർ പേറുന്നത് എന്നാണ് ആധുനിക നിഗമനം. സാമൂഹിക ഇടപെടലുകൾ ആവശ്യമില്ലാത്ത ജോലികളിൽ ഇവർ തിളങ്ങാറുണ്ട്. ഏകാഗ്രത ധാരാളമുള്ളതിനാൽ  തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള പ്രാപ്തി കൂടുതലാണ്. എന്നാൽ ‘ഐ ക്യു’ (I. Q) വളരെ താഴ്ന്നനിലയിലാണ് എന്നത് സത്യമാണ്. അതിബുദ്ധിയുണ്ട് എന്നാൽ ഭാവന തീരെയില്ല എന്ന മട്ട്. ഐ ക്യു ടെസ്റ്റുകളിൽ സാമൂഹ്യശീലവും വികാരപരതയും ഉൾക്കൊള്ളിക്കാറില്ല എന്നത് ഒരു പരിമിതിയാണ്, ഇവ രണ്ടിലും ഓട്ടിസംകാർ പിന്നോട്ടാണു താനും. തലച്ചോറിന്റെ വലിപ്പവും ചില ഘടനകളും ജനിതകമായി ബുദ്ധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജീനുകളുടെ ഉണർവ്വും  സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണപാടവുമൊക്കെ  പരിഷ്കൃതവും സങ്കീർണ്ണവുമായ തലച്ചോറിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ആണ്, പരിണാമത്തിന്റെ വഴിയിലാണ് എന്നതിന്റെ സൂചകമായിരിക്കാം എന്ന ധാരണ വേരുറച്ച് വരികയാണ്. എന്നാൽ ഇതിനോടൊപ്പം പരിവർദ്ധിതമാകാത്ത മറ്റ് കേന്ദ്രങ്ങൾ സന്തുലിതാവസ്ഥയ്ക്ക് വിഘാതമായിച്ചമയുകയാണ്; അതിബുദ്ധിയുടെ ഫലങ്ങൾ നിർവ്വീര്യമാക്കപ്പെടുകയാണ്.  പലേ ജീനുകളുടെ വികലലീലകളാണ് ഓടിസത്തിനു കാരണമാകുന്നത് എന്ന് വിശദീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു; അവയിൽ ചിലത് മറ്റ് ചില ജീനുകളെ കുത്സിതപ്രവർത്തിയിലേക്ക് നയിക്കുകയാണെന്നാണ് ശാസ്ത്രാഭിമതം. അതിജീവനത്തിനു സംഘം ചേരുകയോ മറ്റുള്ളവരുമായി നിരന്തരമായി സംവേദനത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയോ ആവശ്യമില്ലാത്ത ഘട്ടത്തിലേക്കാണ് മനുഷ്യകുലം നീങ്ങുന്നത്, അതിനാവശ്യമായ  ഘടനകളാണ് ഓട്ടിസം തൽച്ചോറിൽ ഉരുത്തിരിയുന്നത് എന്നൊരു ചിന്ത അത്ര അസംഗതമല്ല.

       ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ തലച്ചോറിന്റെ പരിണാമങ്ങൾക്കിടയിൽ കാലം മാറി എത്തിയവരുടെ വേദനയാണ് ഓട്ടിസം. നമ്മുടെ തലച്ചോർ നിർമ്മിച്ചു വച്ച പ്രമാണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ അവരുടെ തലച്ചോർ കൂട്ടാക്കാത്തത് അവരെ സമൂഹത്തിൽ നിന്നും തള്ളേണ്ടതിനു ന്യായമാകുന്നില്ല. പ്രകൃതിയ്ക്ക് പറ്റിയ തെറ്റാല്ല, പ്രകൃതി നിർദ്ധാരണം ചെയ്ത് അടുത്ത ശ്രേണിയിലേക്ക് ഉയർന്നുയരാൻ പര്യാപ്തമാക്കപ്പെട്ടവരല്ലേ ഓട്ടിസം കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്ന് സംശയിക്കുകയാണു വേണ്ടത്. സമ്പൂർണ്ണവും നിർദ്ദോഷവും സൂക്ഷ്മവുമായ ലോകത്തെ അറിഞ്ഞവരാണവർ. ജ്യോമതീയമായ അവസ്ഥകളെ ഉൾച്ചേർക്കാനാവത്തവരാണ് നമ്മൾ, അവരുടെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിൽ. മറ്റുള്ളവരുടെ സ്പേയ്സുകളിലേക്ക് കടന്നു കയറ്റം ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ ചെയ്യുന്നവരാണു നമ്മൾ. സ്നേഹം, കൂട്ട്കെട്ട്, സാഹോദര്യം എന്നതിൽ നിന്നെല്ലാം തലച്ചോറിൽ ഉളവാകുന്ന രാസവസ്തുസ്രവണം മൂലം ആഹ്ലാദിക്കാൻ ഒരുമ്പെടുന്നത് അവരെ സംബന്ധിച്ചും അത്ര ആവശ്യമില്ലാത്ത ഉടമ്പടിയാണ്.  അതിജീവനത്തിനു ഇതൊക്കെ ആവശ്യമായിരുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയാതെ പറയുകയാണ് ഓട്ടിസംകാർ. നമ്മൾ കാണുന്ന സങ്കൽ‌പ്പലോകമല്ലീയുലകം എന്ന്  സമ്മതിയ്ക്കാൻ നാമും തയാറല്ല. അവർക്ക് കിട്ടിയിരിക്കുന്ന സിദ്ധികളുടെ മൂല്യാങ്കനം കുറിക്കാൻ നമ്മൾക്കാവതില്ല എന്നത് അവരുടെ കുറ്റമല്ല.

References:
  1. Estes M. L. and McAllister A. K. Maternal immune activation: Implications for neuropsychiatric disorders. Science 353: 772-777, 2016
  2. Gerschwind D. H. Genetics of autism spectrum disorder. Trends Cogn Sci. 15: 409-416 2011
  3. Banerjee S., Riordan M. and Bhat M. A. Genetic aspects of autism spectrum disorders:insights from animal models. Front Cell. Neurosci. 8: 1-18, 2014
  4. Silberman S. NeuroTribes.  Avery (Penguin Random House) New York. pp 548, 2015
  5. De Angelis M., Francavilla R., Piccolo M., Giacomo  A. D. and Gobbetti M. Autism spectrum disorders and intestinal microbiota. Gut Microbes 6: 207-213, 2015
  6.  Hoban, A. E.,Stilling R. M., Shanahan F., Dinan T. G., Claesson, M. J., Clarke G. and Cryan J. E.  Regulation of prefrontal cortex myelination by the microbiota.Transl. Psychiatry 6: 1-9, 2016
  7. Li. Q. and Zhou, J-M. The microbiota-gut-brain axis and its potential therapeutic role in autism spectrum disorder. Neuroscience 324: 131-139, 2016
      8.  Cespi, B. J. Autism as a disorder of high intelligence.Front Neurosci. 10: 1-17, 2015
9. Robertson C. E., Ratai E-M. and Kanwisher N. Reduced GABAergic action in the autistic brain. Curr Biol. 26:80-85, 2016

     10. Noel, J-P., Casio, C. J., Wallace M. T. and Park S. The spatial self in schizophrenia                      and autism spectrum disorder. Schizophr. Res. 16: 1-5, 2016

11. എതിരൻ കതിരവൻ. ഒരു കിളിയും വെറുതെ പാടുന്നില്ല. മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ് സെപംബർ 4, 201611. എതിരൻ കതിരവൻ. ഒരു കിളിയും വെറുതെ പാടുന്നില്ല. മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പ് സെപംബർ 4, 2016










ചിത്രം 1. ലിംബിക് സിസ്റ്റെം. ഓട്ടിസത്തിൽ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാകുന്ന പ്രധാന മസ്തിഷ്ക കേന്ദ്രങ്ങൾ.






ചിത്രം 2.  സൈനാപ്സ്. രണ്ട് ന്യൂറോണുകൾ തമ്മിൽ സംവദിയ്ക്കുന്ന ഇടം. മുകളിലത്തെ ന്യൂറോൺ ഒരു വൈദ്യുതിതരംഗവുമായി എത്തുമ്പോൾ ആ കുമിളകൾ താഴോട്ട് നീങ്ങി അവയിലെ ന്യൂറോസമ്പ്രേഷകരെ പുറത്തിറക്കുന്നു. അവ താഴത്തെ ന്യൂറോണിൽ ചെന്ന് സന്ദേശമറിയിക്കുന്നു. ആ ന്യൂറോൺ ഈ സന്ദേശത്തെ വീണ്ടും വൈദ്യുതി തരംഗം ആക്കി മാറ്റുന്നു.








ചിത്രം 3. സൈനാപ്സ് ഭാഗത്തെ ഓട്ടിസത്തിനു കാരണക്കാരാകുന്ന ജീനുകൾ. പ്രസക്തമായ ചില ജീനുകൾ മാത്രം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു